Γεώργιος Βέροβιτς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γεώργιος Βέροβιτς
Georgios Verovits, Prince of Samos.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1845
Σκόδρα
Θάνατος 1897
Ντουμπρόβνικ
Υπηκοότητα Οθωμανική Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα Πασάς
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Ηγεμόνας της Σάμου (1895–1896)

Ο Γεώργιος Βέροβιτς (σέρβικα: Ђорђе Беровић (Đorđe Berović), 1845–1897, γνωστός ως Βέροβιτς Πασά (τουρκικά: Beroviç Paşa) ήταν Χριστιανός πολιτικός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που υπηρέτηση ως Γενικός Διοικητής (wāli) της Οθωμανικής Κρήτης και Πρίγκιπας της Σάμου.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βέροβιτς γεννήθηκε στο Σκουτάρι, στο Σατζάκι του Σκουταρίου της Οθωμανικής αυτοκρατορίας (σήμερα στην Αλβανία). Ήταν Σερβικής καταγωγής[1][2][3]. Ήταν ο τελευταίος μια σειράς Οθωμανών πασάδων της οικογένειας Βεροβιτς[4]. Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία του 19ου αιώνα η κυβέρνηση ζητούσε από Χριστιανικές οικογένειες να στείλουν τους γιους τους να σπουδάσουν στην Κωνσταντινούπολη, ώστε να προκύψουν χριστιανοί διοικητές για επαρχίες με χριστιανική πλειοψηφία.

Διορίστηκε σε αρκετές διοικητικές θέσεις στην Τουρκία. Πριν έρθει στη Σάμο, ήταν σύμβουλος στη διοίκηση του βιλαετίου της Κρήτης. Στη Σάμο έφτασε εν μέσω ένοπλης εξέγερσης από τον Ελληνικό πληθυσμό. Ο Τουρκικός στρατός επρόκειτο να στείλει εκστρατευτικό σώμα για τιμωρία του πληθυσμού, αλλά με την παρέμβασή του επήρθε αμοιβαία αποδεκτός συμβιβασμός. Οι Έλληνες τον αποδεχόταν σαν ανεξάρτητο Πρίγκιπα, και ο Σουλτάνος τον θεωρούσε Πασά του.

Τακτοποίησε τα οικονομικά του νησιού και γενικά ήταν επιτυχημένος στην διοίκησή του και δημοφιλής στους Σάμιους. Μεταξύ άλλων μέτρων, προσπάθησε ανεπιτυχώς να θεσπίσει τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά ενίσχυσε την ελευθερία του Τύπου, προώθησε τη γεωργία, και το 1895 ίδρυσε το Αρχαιολογικό Μουσείο της Σάμου.

Σε ένα λόγο του στο Σαμιακό Κοινοβούλιο είπε: "Το Κοινοβούλιο και εγώ έχουμε κοινά όρια. Δεν θα πρέπει να παραβαίνετε τα δικά μου, και ούτε κι εγώ τα δικά σας. Έτσι, θα είμαστε φίλοι για πάντα".

Μεταφέρθηκε σε νέα θέση από την Υψηλή Πύλη ενώ ήταν σε περιοδεία στην περιοχή του Μαραθόκαμπου. Η αναχώρησή του δεν έγινε δεκτή θετικά από τον πληθυσμό της Σάμου.

Το 1897 έγινε εξέγερση από τον πληθυσμό της Κρήτης, και ο Πασάς Βέροβιτς στάλθηκε από την Πύλη σαν Γενικός Διοικητής, με την προσδοκία να πετύχει παρόμοιο συμβιβασμό με εκείνον που είχε πετύχει στη Σάμο[5]. Δυστυχώς η διαμάχη στην Κρήτη ήταν ήδη βαθιά, και παρόλο που οι Έλληνες τον έβλεπαν ευνοϊκά, ο Τουρκικός πληθυσμός και στρατός αρνήθηκαν να τον υπακούσουν. Ο Σουλτάνος προσπάθησε να παρέμβει υπέρ του απονέμοντάς του την τιμή του Τάγματος του Οσμανιέ, αλλά χωρίς αποτέλεσμα[6]. Μάλιστα, συνελήφθη από Τούρκο στρατιωτικό διοικητή. Οι Μεγάλες Δυνάμεις που είχαν επιβάλει στο νησί αποκλεισμό παρενέβησαν για να τον ελευθερώσουν. Κατόπιν του δόθηκε ένα απόσπασμα του στρατού του Μαυροβουνίου για σωματοφύλακές του. Η άφιξή τους στα Χανιά έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τον Ελληνικό πληθυσμό. Μετά την εγκαθίδρυση της αυτόνομης Κρητικής Πολιτείας, ο Πασάς Βέροβιτς παρέδωσε τα κλειδιά του φρουρίου των Χανίων στον Πρίγκιπα Γεώργιο της Ελλάδας και αποσύρθηκε στη Βενετία.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Гавро Вуковић. Slobodan Tomović (1985). Мемоари. Обод, σελ. 84. http://books.google.com/books?id=frRIAQAAIAAJ. «Енглеска изаслала је једног вицекон- сула, тек за ову прилику, а стално је држала скадарског угледног Србина Беровића у својству вицеконсула. Ру- ски консул бијаше познати србијанофил Јастребов, пи- сац више историјских ...» 
  2. IVAN IVANIC (1902). IZ CRKVENE ISTORIJE SRBA U TURSKOJ. http://books.google.com/books?id=Nz0AAAAAMAAJ. «„Са пашом је био у Велесу и његов муавин (помоћ- ник) Србин Тоорће Беровић из Скадра (потоњи Беровић- паша, кнез Самоса и валија Крита), Ђорђе је био симпа- тичан човек, ...» 
  3. Delo: list za nauku, književnost i društveni život. Carna radikalna štamparija.. 1896. http://books.google.com/books?id=EefjAAAAMAAJ. «има тако силна утицаја на ток ствари; има их и других њега истакох, јер је, као што му и презиме сведочи, пореклом Србин, па се погрчио. Он нарочито јака утицаја има при бирању Патријарха. Он има своје људе, које се вазда мучи да протури и кад са правим кандидатом me worke a успе, он измајсторише ствар тако, да ни противници не продpу са својим и падне ...» 
  4. T. R. Georgevitch (1918). Macedonia. Allen & Unwin, σελ. 237. http://books.google.com/books?id=gXDPAAAAMAAJ. «The Pasha was accompanied by his Mauvim (Sub-Pasha), the Serbian Djordje Berovic of Skadar (the last of the Berovid Pashas, Prince of Samos and Governor of Crete). Djordje Berovid was a man of tact, who called upon the Bulgarian leaders and encouraged them in their fight with the Greek Hierarchy. " The Pasha was given an enthusiastic send-off from Veles. The crowd accompanied him on foot for a considerable distance beyond the town.» 
  5. "History of Crete" by Theocharis E. Detorakis, 1994
  6. Papers relating to Turkey No. 10 : Affairs of Crete. Presented to the Houses of Parliament by Her Majesty's Stationery Office. July 1897


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα George Berovich της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).