Γεωργία στο Αζερμπαϊτζάν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Οι κύριες καλλιέργειες που παράγονται στο Αζερμπαϊτζάν είναι σταφύλια, βαμβάκι, καπνά, εσπεριδοειδή και λαχανικά. Οι τρεις πρώτες καλλιέργειες καλύπτουν πάνω από το μισό της συνολικής παραγωγής, ενώ οι δύο τελευταίες ένα επιπλέον 30%. Η κτηνοτροφία, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και η οινοποιία συνεισφέρουν, επίσης, σημαντικά στην οικονομία του κλάδου.[1]

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο γεωργικός τομέας του Αζερμπαϊτζάν απαιτούσε σημαντική αναδιάρθρωση, για την αξιοποίηση των μεγάλων δυνατοτήτων του. Οι τιμές για τα γεωργικά προϊόντα δεν αυξήθηκαν τόσο γρήγορα όσο το κόστος από τις εισαγωγές, όμως ο εξοπλισμός σε γενικές γραμμές και το σύστημα άρδευσης ήταν απαιτούσαν εκσυγχρονισμό. Από την άλλη, η διαχείριση των γεωργικών προγραμμάτων ήταν αναποτελεσματική.[1]

Τα περισσότερα από τα καλλιεργήσιμα εδάφη του Αζερμπαϊτζάν, τα οποία αριθμούν συνολικά πάνω από 1 εκατομμύριο εκτάρια, αρδεύονται από περισσότερα από 40.000 χιλιόμετρα κανάλια και αγωγούς. Το κλίμα επιτρέπει την καλλιέργεια μιας ευρείας ποικιλίας προϊόντων, από ροδάκινα με αμύγδαλα μέχρι ρύζι με βαμβάκι. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η γεωργική παραγωγή συνέβαλε περίπου στο 30 έως 40% του καθαρού υλικού προϊόντος του Αζερμπαϊτζάν, ενώ απασχολούσε άμεσα περίπου το ένα τρίτο του εργατικού δυναμικού και παρείχε εισοδήματα στο μισό περίπου κομμάτι του πληθυσμού.[1]

Η σύγκρουση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, μιας περιοχής που καλύπτει περίπου το ένα τρίτο των καλλιεργήσιμων εκτάσεων του Αζερμπαϊτζάν, μείωσε σημαντικά τη γεωργική παραγωγή από το 1989. Το 1992, η συμβολή της γεωργίας στο καθαρό υλικό προϊόν της χώρας μειώθηκε κατά 22%. Η μείωση αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο στις ψυχρές καιρικές συνθήκες, οι οποίες μείωσαν τη συγκομιδή σε βαμβάκι και σταφύλια, καθώς και στις συνεχιζόμενες συγκρούσεις στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ο προκαλούμενος από τη σύγκρουση αποκλεισμός του Ναχιτσεβάν, διέκοψαν την γεωργία και σε εκείνο το κομμάτι της χώρας.[1]

Υπολογίζεται ότι περίπου 1.200 κρατικές και συνεταιριστικές εκμεταλλεύσεις λειτουργούν στο Αζερμπαϊτζάν, με λίγες πραγματικές διαφορές και προνόμια να υπάρχουν υπέρ των κρατικών. Οι μικρές ιδιωτικές φάρμες αποτελούν μόνο ένα κλάσμα της συνολικής καλλιεργήσιμης γης και αποτελούν περίπου το 20% της γεωργικής παραγωγής και περισσότερο από το μισό της κτηνοτροφικής παραγωγής. Οι ιδιώτες γαιοκτήμονες δεν έχουν ίση πρόσβαση, ωστόσο, στις εισόδους, τις υπηρεσίες και τη χρηματοδότηση που θα μεγιστοποιήσουν την παραγωγή τους.[1]

Το Υπουργείο Γεωργίας του Αζερμπαϊτζάν λειτουργεί κέντρα προμηθειών διασκορπισμένα σε όλη τη χώρα για την αγορά καπνού, βαμβακιού, τσαγιού, μεταξιού και σταφυλιών. Το Υπουργείο Σιτηρών και Αρτοποιίας λειτουργεί παρόμοιες επιχειρήσεις που αγοράζουν ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής δημητριακών. Οι υπόλοιπες καλλιέργειες πωλούνται στον ιδιωτικό τομέα.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Azerbaijan - The Economy, Library of Congress, 2013

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]