Βούλα Παπαϊωάννου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βούλα Παπαϊωάννου
Γέννηση1898[1]
Λαμία[2]
Θάνατος1990[1]
Αθήνα[2]
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
ΣπουδέςΑνωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών
Ιδιότηταφωτογράφος

Η Βούλα Παπαϊωάννου (1898 – 1990) ήταν Ελληνίδα φωτογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Λαμία και ήταν κόρη του Θεοχάρη Παπαϊωάννου, αξιωματικού του στρατού, και της Αφροδίτης. Μεγάλωσε στην Αθήνα. Φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών και ασχολήθηκε με την φωτογραφία. Συνεργάστηκε με το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο για την φωτογράφιση εκθεμάτων του ενώ την περίοδο της Κατοχής συνεργάστηκε με την ελβετική επιτροπή του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού αποτυπώνοντας την καθημερινότητα των κατοίκων της ελληνικής πρωτεύουσας.

Το 1946 ανέλαβε την διεύθυνση του τμήματος φωτογραφίας της UNRA (United Nations Rehabilitation Relief, 1946 — 1950).[3] Με την ιδιότητα αυτή ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα καταγράφοντας με τον φακό της πτυχές της μεταπολεμικής ζωής των κατοίκων της υπαίθρου.[3] Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας. Το αρχείο της, αποτελούμενο από 12.500 αρνητικά, δωρήθηκε από την ίδια στο Μουσείο Μπενάκη, όπου και φυλάσσεται.[4] Λευκώματα με φωτογραφίες της έχουν κυκλοφορήσει στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Απεβίωσε το 1990.


  1. 1,0 1,1 RKDartists. rkd.nl/explore/artists/380766. Ανακτήθηκε στις 3  Μαΐου 2018.
  2. 2,0 2,1 ajuntament.barcelona.cat/lavirreina/en/exhibitions/voula-papaioannou-cabinet/412.
  3. 3,0 3,1 Έλληνες φωτογράφοι. Η Καθημερινή. 1996. σελ. 13. 
  4. Έλληνες φωτογράφοι. Η Καθημερινή. 1996. σελ. 46.