Βλάντισλαβ ο Γραμματικός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βλάντισλαβ ο Γραμματικός
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση15ος αιώνας
Νόβο Μπρντο
Θάνατος15ος αιώνας
Οθωμανική Αυτοκρατορία
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΠαλαιά εκκλησιαστικά σλαβονικά
Βουλγαρικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδημιουργός γραπτών έργων
συγγραφέας

Ο Βλάντισλαβ ο Γραμματικός (βουλγαρικά και σερβικά: Владислав Граматик) ήταν ένας Βούλγαρος[1][2][3] Ορθόδοξος χριστιανός μοναχός, γραφέας (άτομο που λειτουργεί ως επαγγελματίας αντιγράφος), ιστορικός και θεολόγος που δραστηριοποιήθηκε στη μεσαιωνική Βουλγαρία και τη Σερβία, που θεωρείται μέρος τόσο του βουλγαρικού όσο και του σερβικού λογοτεχνικού σώματος. Οι συλλογές χειρόγραφών του αποτελούν μια συλλογή από μεταφράσεις και αυθεντικά βουλγαρικά και σερβικά κείμενα που δημιουργήθηκαν μεταξύ του 13ου και του 15ου αιώνα.[4][5]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βλάντισλαβ γεννήθηκε κοντά στο 1420 στο χωριό Νόβο Μπρντο (σημερινό Κοσσυφοπέδιο), στο Σερβικό Δεσποτάτο. Το Νόβο Μπρντο έπεσε στα χέρια των Οθωμανών το 1455 και το Δεσποτάτο έπεσε το 1459. Οι ιστορικοί ισχυρίζονται ότι έλαβε την εκπαίδευσή του στη σχολή του Κωνσταντίνου του Κοστένετς. Το 1455 μετακόμισε στο χωριό Μλάντο Ναγκοριτσάνε, βόρεια του Κουμανόβου. Ο Βλάντισλαβ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε ένα μοναστήρι στους πρόποδες του βουνού Σκόπσκα Κρνα Γκόρα. Υπάρχουν ενδείξεις ότι έμεινε και στο μοναστήρι της Ρίλα. Εκεί, έγραψε το «Για τα Λείψανα του Αγίου Ιωάννη» (αγγλικά: On St. John's Relics‎) και άλλα έργα για τον βούλγαρο προστάτη Άγιο Ιωάννη της Ρίλα.[6]

Ο Κλάους Τροτ παρατηρεί ότι ο τρόπος γραφής του φέρει χαρακτηριστικά της σερβικής ομιλίας από την περιοχή του Νόβο Μπρντο. Η γλώσσα που χρησιμοποίησε, αν και αντικατοπτρίζει φωνητικά χαρακτηριστικά της Σερβίας, αντικατοπτρίζει επίσης τα βουλγαρικά μορφολογικά και συντακτικά χαρακτηριστικά.[7]

Υποτιθέμενα συγγράμματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μια συλλογή, η οποία γράφτηκε «στον σπίτι του Νίκολα Σπαντσέβιτς, στο Μλάντο Ναγκοριτσίνο» (u Nagoričinu Mladom v domu Nikole Spančevića) κατά την περίοδο από 21 Νοεμβρίου 1456 ως 11 Νοεμβρίου 1457 (σχεδόν ενός χρόνου). Οι τελευταίες λέξεις ήταν "ο Βλάντισλαβ ο γραφέας εγραψε αυτό το βιβλίο από το Νόβο Μπρντο" (Vladislav dijak pisa knjigu siju ot Novoga Brda).
  • «Ο Βίος του Κωνσταντίνου του Φιλοσόφου» (1469);[8][9] Καζάρ Πολέμικ: έκδοση του 1469 του «Ο Βίος του Κωνσταντίνου της Θεσσαλονίκης, Άγιος Κύριλλος» γραμμένο τον 9ο αιώνα. Ονομάζεται επίσης "Συλλογή του Ζάγκρεμπ".
  • «Συλλογή του Αντριάντι» (1473)
  • Κηρύγματα και βίοι των αγίων, Ιωάννης της Ρίλα (Η Ιστορία της Ρίλα, 1479).[10] Μετάφραση στο μοναστήρι Ματέτσκα κοντά στο Κουμάνοβο με τη βοήθεια[11] της Μάρα Μπράνκοβιτς (της Σερβίας, κόρης του Γεωργίου Μπράνκοβιτς, αδερφής του Στεφάν Λαζαρέβιτς, γνωστοί στους Έλληνες ως Μαρία).[12]
  • Σχετικά με τη μετάφραση του «Για τα Λείψανα του Αγίου Ιωάννη» στη Μονή της Ρίλα.[13]
  • Αφηγήσεις σχετικά με τη χορηγία των Ελληνικών μεταφράσεων από τον Τσάρο Συμεών Α´ και την επανεγκατάστασή του ως Κνιάζ στη Σύνοδο της Πρεσλάβα.[14]

Κληρονομιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θεωρείται μέρος του λογοτεχνικού σώματος της Σερβίας και της Βουλγαρίας.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Petkov, Kiril (2008). The voices of medieval Bulgaria, seventh-fifteenth century : the records of a bygone culture. Leiden: Brill. σελ. 559. ISBN 978-90-474-3375-0. 714879675. 
  2. 2,0 2,1 Tschižewskij, Dmitrij· Rice, Martin P. (2000). Comparative history of Slavic literatures (1η έκδοση). Nashville, Tenn.: Vanderbilt University Press. σελ. 45. ISBN 0-8265-1371-9. 865250385. 
  3. Matejic, Mateja· Black, Karen L. (1981). A Biobibliographical handbook of Bulgarian authors. Columbus, Ohio: Slavica Publishers. σελ. 76. ISBN 0-89357-091-5. 9969740. 
  4. «Stara Srpska Knjizevnost». Scribd (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2021. 
  5. «Jovan Deretic: Kratka istorija srpske knjizevnosti». www.rastko.rs. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2021. 
  6. The New Encyclopaedia Britannica (15η έκδοση). Σικάγο: Encyclopædia Britannica. 2003. σελ. 621. ISBN 0-85229-961-3. 51785166. 
  7. Talev, Ilya Vasilev (1973). Some problems of the second South Slavic influence in Russia. München,: Sagner. σελ. 148. ISBN 3-87690-076-X. 895758. 
  8. Sex and Society in the World of the Orthodox Slavs, 900-1700; by Eve Levin (1995) σελ. 64
  9. Selected Writings: Early Slavic Paths and Crossroads / Volume 6 Part 2; by Roman Jakobson (1985) σελ. 207-239
  10. History of European Literature by Annick Benoit (2000) σελ. 173
  11. Byzantine Style, Religion and Civilization: In Honour of Sir Steven Runciman; by Elizabeth Jeffreys (2006) pp. 83-85
  12. The Byzantine Lady: Ten Portraits, 12501500 (Canto); by Donald M. Nicol (1994) p.110
  13. Виртуална библиотека „Словото“. Владислав Граматик, „Разказ за пренасяне мощите на Иван Рилски в Рилският манастир“; Стара българска литература. Том 4. Житиеписни творби. Български писател, c. 1986.
  14. Byzantine Style, Religion and Civilization: In Honour of Sir Steven Runciman; by Elizabeth Jeffreys (2006)

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]