Βιτόρια (Βραζιλία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 20°19′08″S 40°20′16″W / 20.31889°S 40.33778°W / -20.31889; -40.33778

Βιτόρια
Vitória ES.jpg
Vitoria in Brazil.png
Bandeira de Vitória.svg
Σημαία
BrasaoVitoria.jpg
Έμβλημα
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Βιτόρια
20°19′8″S 40°20′16″W
Χώρα Βραζιλία
Διοικητική υπαγωγή Εσπίριτο Σάντο
Ίδρυση 1551
Έκταση 96,536 km²
Υψόμετρο μ.
Πληθυσμός 327 801 (2010)[1]
Ταχ. κωδ. 29000-000
Τηλ. κωδ. 27
Ιστότοπος Επίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Πανοραμική άποψη της πόλης

Η Βιτόρια (πορτογαλικά: Vitória) είναι η πρωτεύουσα της πολιτείας Εσπίριτου Σάντου στη Βραζιλία. Σύμφωνα με υπολογισμούς του 2013, η Βιτόρια έχει 348.265 κατοίκους. Βρίσκεται στις δυτικές ακτές του νησιού Βιτόρια έκτασης 45 χλμ² στον κόλπο Εσπιρίτου Σάντου. Είναι η μία από τις τρεις πρωτεύουσες βραζιλιάνικων πολιτειών κτισμένες σε νησιά, με τις άλλες δύο να είναι το Σάο Λουίς και η Φλοριανόπολις.[2]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πόλη ιδρύθηκε το 1535 από τον Βάσκο Φερνάντες Κουτίνιο, στον οποίο δόθηκε από το πορτογαλικό στέμμα η αρχηγεία του Εσπιρίτου Σάντου. Η πόλη αρχικά βρισκόταν στη θέση της Βίλα Βέλια, αλλά μετακινήθηκε στο νησί Βιτόρια ώστε να είναι πιο ασφαλής από τις επιθέσεις Ιθαγενών και Ευρωπαίων. Οι Πορτογάλοι νίκησαν τους ιθαγενείς Ινδιάνους ύστερα από σφοδρή μάχη τις 8 Σεπτεμβρίου 1551 και κατέλαβαν το νησί, το οποίο ονόμασαν Βιτόρια (νίκη στα πορτογαλικά). Η Βιτόρια έλαβε το καθεστώς πόλης το 1823 και έγινε πρωτεύουσα της νεοσύστατης πολιτείας Εσπιρίτου Σάντου.[3] Η πόλη μετά τον Β΄ΠΠ έγινε το μεγαλύτερο λιμάνι εξαγωγής μεταλλευμάτων σιδήρου της Βραζιλίας και οι αυξανόμενες εξαγωγικές ανάγκες είχαν ως αποτέλεσμα την κατασκευή ενός νέου και μεγαλύτερου λιμανιού λίγο βορειότερα, του Πόρτο ντε Τουμπαράου.[4]

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οικονομία της Βιτόρια βασίζεται στην δραστηριότητα του λιμανιού, το εμπόριο, τις βιομηχανίες, την παροχή υπηρεσιών και τις τουριστικές επιχειρήσεις. Μέσα και κοντά στην πόλη υπάρχουν υφαντουργίες, εργοστάσια παρασκευής κυτταρίνης και ζάχαρης και μικρές κατασκευαστικές επιχειρήσεις. Από το λιμάνι εξάγονται μεταλλεύματα σιδήρου, ατσάλι, χαρτί, κυτταρίνη και καφές. Είναι έδρα του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Εσπιρίτου Σάντου από το 1961 και έδρα ρωμαιοκαθολικού επισκόπου.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]