Βασιλικό Ναυτικό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Royal Navy
Ίδρυση 1660
Χώρα Ηνωμένο Βασίλειο[σημ 1]
Κλάδος Βρετανική Ναυτική Υπηρεσία
Τύπος Πολεμικό Ναυτικό
Ψευδώνυμο Senior Service (Πρεσβύτερη Υπηρεσία)
Ρητό Si vis pacem, para bellum
«Αν θέλεις ειρήνη, ετοιμάσου για πόλεμο»
Χρώματα Red and white
Εμβατήριο "Heart of Oak"
Διακριτικά
White Ensign[σημ 2]
Naval Ensign of the United Kingdom.svg
Naval Jack[σημ 3]
Flag of the United Kingdom.svg

Το Βασιλικό Ναυτικό (Royal NavyRN) είναι το πολεμικό ναυτικό του Ηνωμένου Βασιλείου. Αν και πολεμικά πλοία χρησιμοποιήθηκαν από τους Άγγλους βασιλείς από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, οι πρώτες μεγάλες ναυτικές πολεμικές αναμετρήσεις έγιναν στον Εκατονταετή Πόλεμο κατά του Βασιλείου της Γαλλίας. Το σύγχρονο Βασιλικό Ναυτικό έχει τις ρίζες του στις αρχές του 16ου αιώνα, ως παλαιότερη από τις Βρετανικές ένοπλες δυνάμεις, είναι γνωστή ως η Πρεσβύτερη Υπηρεσία.

Από τις μεσαίες δεκαετίες του 17ου αιώνα και τα μέσα του 18ου αιώνα, το Βασιλικό Ναυτικό συναγωνίζονταν με το Ολλανδικό Ναυτικό και αργότερα με το Γαλλικό Ναυτικό για τη ναυτική υπεροχή. Από τα μέσα του 18ου αιώνα, ήταν το πιο ισχυρό ναυτικό, μέχρι που ξεπεράστηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες Ναυτικού κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το Βασιλικό Ναυτικό έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εγκαθίδρυση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ως απαράμιλλη παγκόσμια δύναμη κατά τη διάρκεια του 19ου και του πρώτου μέρους του 20ου αιώνα. Λόγω αυτού του ιστορικού προσκήνιου, είναι κοινό, ακόμη και μεταξύ μη-Βρετανών, να αναφέρονται σε αυτό ως το «Βασιλικό Ναυτικό» χωρίς προσδιορισμούς.

Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Βασιλικό Ναυτικό ήταν σημαντικά μειωμένο σε μέγεθος,[1] αν και κατά την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ακόμα το μεγαλύτερο στον κόσμο. Από το τέλος του πολέμου, ωστόσο, το Αμερικανικό Ναυτικό είχε αναδειχθεί ως το μεγαλύτερο στον κόσμο. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, το Βασιλικό Ναυτικό μετατράπηκε σε μια κυρίως αντιυποβρυχιακή δύναμη, κυνηγώντας για Σοβιετικά υποβρύχια, ως επί το πλείστον δραστηριοποιούμενο στο κενό μεταξύ Γροιλανδίας, Ισλανδίας και ΗΒ. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η εστίασή του έχει επιστρέψει σε εκστρατευτικές επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο και παραμένει μια από τις σπουδαιότερες ναυτικές δυνάμεις σε ανοικτές θάλασσες.[2][3][4]

Το Βασιλικό Ναυτικό διατηρεί ένα στόλο από τεχνολογικά εξελιγμένα πλοία και υποβρύχια[5] , συμπεριλαμβανομένων ενός πλοίο αμφίβιων επιθέσεων, δύο πλατφόρμες αμφίβιων μεταφορών, τέσσερα υποβρύχια βαλλιστικών πυραύλων (που διατηρούν την αποτρεπτική ισχύ του ΗΒ, επτά πυρηνικά υποβρύχια, έξι αντιτορπιλικά, 13 φρεγάτες, 15 σκάφη αντιμέτρων ναρκών  και 22 περιπολικά σκάφη. Ως προς τις 19 Μαρτίου 2016, υπάρχουν 77 πλοία εν υπηρεσία (συμπεριλαμβανομένων των υποβρυχίων) στο Βασιλικό Ναυτικό, συν 9 πλοία του Βασιλικού Βοηθητικού Στόλου (RFA), υπάρχουν επίσης πέντε πλοία εμπορικού ναυτικού διαθέτει ο RFA υπό ιδιωτική μίσθωση. Ο RFA ανεφοδιάζει τα πολεμικά πλοία του Βασιλικού Ναυτικού στη θάλασσα, και αυξάνει τις δυνατότητες αμφίβιου πολέμου του Βασιλικού Ναυτικού μέσω των τριών αποβατικών σκαφών κλάσης Bay. Λειτουργεί επίσης ως πολλαπλασιαστή ισχύος για το Βασιλικό Ναυτικό, συχνά κάνοντας περιπολίες που συνήθως έκαναν οι φρεγάτες.Το συνολικό εκτόπισμα του Βασιλικού Ναυτικού είναι περίπου 337.000 τόνοι (603.000 τόνοι συμπεριλαμβάνοντας το Βασιλικό Βοηθητικό Στόλο και τους Βασιλικούς Πεζοναύτες).

Το Βασιλικό Ναυτικό είναι μέρος Ναυτικής Υπηρεσίας της Αυτής Μεγαλειότητας, η οποία περιλαμβάνει επίσης τους Βασιλικούς Πεζοναύτες. Ο επαγγελματίας επικεφαλής της Ναυτικής Υπηρεσίας είναι ο Πρώτος Λόρδος του Ναυρχείου, ναύαρχος και μέλος του Συμβουλίου Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου. Το Βασιλικό Ναυτικό λειτουργεί τρεις βάσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου λιμενίζονται τα εν υπηρεσία πλοία, στο Πόρτσμουθ, το Κλάιντ και το Ντέβονπορτ του Πλίμουθ, με το τελευταίο να είναι η μεγαλύτερη επιχειρησιακή ναυτική βάση στη Δυτική Ευρώπη.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1630–1707
    1707–1800
  2. 1545–1606
    1606–1800

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Rose, Power at Sea, p. 36
  2. Hyde-Price, European Security, pp.105-106
  3. «The Royal Navy: Britain’s Trident for a Global Agenda». Henry Jackson Society. 4 November 2006. http://henryjacksonsociety.org/2006/11/04/the-royal-navy-britains-trident-for-a-global-agenda/. Ανακτήθηκε στις 4 November 2006. «Britannia, with her shield and trident, is the very symbol, not only of the Royal Navy, but also of British global power. In the last instance, the Royal Navy is the United Kingdom's greatest strategic asset and instrument. As the only other 'blue-water' navy other than those of France and the United States, its ballistic missile submarines carry the nation's nuclear deterrent and its aircraft carriers and escorting naval squadrons supply London with a deep oceanic power projection capability, which enables Britain to maintain a 'forward presence' globally, and the ability to influence events tactically throughout the world.» 
  4. Bennett, James C (2007). The Anglosphere Challenge: Why the English-speaking Nations Will Lead the Way in the Twenty-first Century. United States: Rowman & Littlefield, σελ. 286. ISBN 0742533336. «...the United States and the United Kingdom have the world's two best world-spanning blue-water navies... with the French being the only other candidate... and China being the most likely competitor in the long term» 
  5. Getting ship shape: IfM develops a fleet management tool for the Royal Navy, University of Cambridge.