Βασίλης Λαζάρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βασίλης Λαζάρου
Vassileios Lazarou Orlof National History Museum of Greece.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση18ος αιώνας ή 19ος αιώνας
Σπέτσες
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΟθωμανική Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
εφοπλιστής
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαρουσώ Χ. Μέξη
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΕλληνική Επανάσταση του 1821
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαπληρεξούσιος

Ο Βασίλειος Ν. Λαζάρου-Ορλώφ ήταν καραβοκύρης, αγωνιστής του 1821 και πολιτικός από τις Σπέτσες.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και καταγόταν από οικογένεια Λαζάρου που ήταν καραβοκύρηδες των Σπετσών, οι οποίοι πολλές φορές αποκαλούνταν και Ορλώφ ένα παρατσούκλι που το απόκτησαν λόγω της συμμετοχής τους στα Ορλωφικά. Παντρέυτηκε την Μαρουσώ, θυγατέρα του Χατζηγιάννη Θ. Μέξη.[1] Συγγενικούς δεσμούς με την οικογένεια είχε και η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, η μητέρα της είχε παντρευτεί σε δεύτερο γάμο τον Δημήτριο Λαζάρου-Ορλώφ.

Ήταν πρόκριτος του νησιού και από τους πρώτους Σπετσιώτες που μυήθηκαν στην Φιλική Εταιρεία. Στις 2 Απριλίου 1821 πήρε μέρος σε σύσκεψη μαζί με όλους τους προκρίτους των Σπετσών για να αποφασίσουν αν θα πάρουν μέρος στον αγώνα, παρόλο που δεν πάρθηκε καμία απόφαση το ίδιο βράδυ ο Λαζάρου μαζί με μερικούς ακόμα προκρίτους και άλλους Σπετσιώτες καταλαμβάνουν το διοικητήριο. Μετά από αυτό το γεγονός και την επικρότηση από τον λαό στις 3 Απριλίου κηρύχθηκε επίσημα η επανάσταση στο νησί.[1] Πήρε μέρος σαν πληρεξούσιος Σπετσών στην Β΄ Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823, στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου το 1826 και στην Ε΄ Εθνοσυνέλευση το 1832.

Μετάλλιο του 1922 για τα 100 χρόνια της ναυμαχίας των Σπετσών 8-9-1822 με τη μορφή του Βασιλείου Ν. Λαζάρου-Ορλώφ

Το 1930 στους εορτασμούς της εκατονταετηρίδας της λήξης της Ελληνικής επανάστασης κόπηκε μπρούντζινο μετάλλιο με τη μορφή του Βασίλειου Λαζάρου-Ορλώφ.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]