Αθλητικός Σύλλογος Ομόνοια Λευκωσίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Α.Σ. Ομόνοια Λευκωσίας)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Για το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου, διαβάστε: Ομόνοια Λευκωσίας (ποδόσφαιρο).
Ομόνοια Λευκωσίας

Το έμβλημα της Ομόνοιας
Ημ. ίδρυσης 4 Ιουνίου 1948, πριν 67 χρόνια (1948-06-04)
Τοποθεσία Λευκωσία
Χρώματα           Πράσινο και άσπρο
Έμβλημα Τριφύλλι
Ύμνος Ύμνος Ομόνοιας Λευκωσίας
Έδρα Ποδοσφαιρικό Γήπεδο:
Νέο Γ.Σ.Π., Λευκωσία
Γήπεδο καλαθοσφαίρισης:
Κλειστό Στάδιο Ελευθερία, Λευκωσία
Γήπεδο βόλεϊ:
Κλειστό Στάδιο Ελευθερία, Λευκωσία
Γήπεδο φούσταλ:
Κλειστό Στάδιο Ελευθερία, Λευκωσία
Ιστοσελίδα omonoia.com.cy
Τμήματα της Ομόνοιας
Football pictogram.svg Basketball pictogram.svg Volleyball (indoor) pictogram.svg
Ποδόσφαιρο Καλαθοσφαίριση Πετοσφαίριση
Futsal pictogram.svg Cycling (track) pictogram.svg
Ποδόσφαιρο σάλας Ποδηλασία

Ο Αθλητικός Σύλλογος Ομόνοια Λευκωσίας είναι αθλητικός σύλλογος της Λευκωσίας, ο οποίος διατηρεί αθλητικά τμήματα στο ποδόσφαιρο, στην καλαθόσφαιρα, στην πετοσφαίριση, στο ποδόσφαιρο σάλας και στην ποδηλασία. Έχει χρώματα το πράσινο και το άσπρο, που συμβολίζουν την ελπίδα και τη χαρά. Ως έμβλημα έχει το τριφύλλι. Ιδρύθηκε στις 4 Ιουνίου του 1948. Αποτελεί ένα από τα δύο λαοφιλέστερα σωματεία της Κύπρου.

Ίδρυση και πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ομόνοια ιδρύθηκε το 1948. Πρώτο τμήμα που δημιουργήθηκε ήταν το ποδοσφαιρικό. Το 1948 αποτελεί χρονιά η οποία αποτελεί ορόσημο στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου. Το 1948, στην Ελλάδα υπήρχαν πολιτικές αναταραχές λόγω της διαμάχης μεταξύ δεξιών και αριστερών στον ελληνικό εμφύλιο. Η κατάσταση στην Ελλάδα μεταφέρθηκε και στην Κύπρο και διείσδυσε τόσο στην πολιτική ζωή του τόπου, όσο και στον αθλητισμό.[1] Οι περισσότεροι αθλητικοί παράγοντες ασχολούνταν και με την πολιτική. Οι αριστεροί αθλητές αποκλείονταν από τους συλλόγους της εποχής ώσυε να επικρατεί σε αυτούς το εθνικόφρονο κλίμα.[2][3] Λόγω των περιορισμών αυτών, οι αριστεροί αθλητές και φίλαθλοι ίδρυσαν νέα σωματεία. Στις 7 Μαρτίου 1948 ιδρύεται η Νέα Σαλαμίνα στην Αμμόχωστο και στις 10 Απριλίου 1948 η Αλκή στη Λάρνακα.

Πριν από τους παγκύπριους αγώνες στίβου το Μάιο του 1948, ο ΣΕΓΑΣ, (Σύνδεσμος Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων), ζήτησε από όλους τους Γυμναστικούς Συλλόγους της Κύπρου, τα μέλη και τους αθλητές τους, να υπογράψουν δημόσια διακήρυξη όπου θα εκφράζουν την υποστήριξη τους προς τη Δεξιά παράταξη στον ελληνικό εμφύλιο, θα δήλωναν «εθνικοφρόνων φρονημάτων» και θα καταδίκαζαν τη δράση της Αριστεράς.[1][2] Οι Γυμναστικοί Σύλλογοι και οι δεξιοί αθλητές υπέγραψαν τις δηλώσεις αυτές. Ο μόνος σύλλογος που αρνήθηκε να υπογράψει τη δήλωση αυτή ήταν ο Γυμναστικός Σύλλογος «Κινύρας» Πάφου και για αυτό τον απέκλεισαν από τους αγώνες. Οι προοδευτικοί αθλητές ήταν αντίθετοι με τη δήλωση που έκαναν οι σύλλογοι τους, αρνήθηκαν να υπογράψουν τις δηλώσεις και να αποκηρύξουν τα ιδεολογικά τους πιστεύω.[1][2] Επιπρόσθετα, οι αριστεροί αθλητές αποφάσισαν να στηρίξουν το Γυμναστικό Σύλλογο «Κινύρα» Πάφου, αν τελικά δεν του επέτρεπαν να λάβει μέρος στους Παγκύπριους Αγώνες. Μετά από αυτή την εξέλιξη, ο ΓΣΕ απαγόρευσε στη Νέα Σαλαμίνα την είσοδος των αθλητών της στάδιο ΓΣΕ.[1][2] Αντίστοιχα, ο Γυμναστικός Σύλλογος Ζήνωνας (ΓΣΖ) σε γενική συνέλευση, απαγόρευσε από την Αλκή να χρησιμοποιεί το στάδιο της Λάρνακας.[2][4] Αντίστοιχη πρόταση για αποκλεισμό Τούρκων και καθολικών απορρίφθηκε. Στη Λευκωσία είχε ιδρυθεί μέσα στο Μάιο ο Ορφέας Λευκωσίας.

Τον ίδιο μήνα, ο ΑΠΟΕΛ απέστειλε τηλεγράφημα στο ΣΕΓΑΣ, «εγκάρδιο αδελφικό χαιρετισμό σε ολόκληρη την ελληνική αθλούμενη νεολαία» κι ευχόταν, «όπως τερματισθεί η εθνοκτόνος ανταρσία» στην Ελλάδα. Η διοίκηση του σωματείου κάλεσε όλους τους αθλητές και ποδοσφαιριστές του σωματείου να προσυπογράψουν σχετική δήλωση, με την οποία θα συνηγορούσαν με το περιεχόμενο του τηλεγραφήματος. Οι αριστεροί παράγοντες και αθλητές του ΑΠOEΛ θεώρησαν το χαρακτηρισμό «εθνοκτόνος ανταρσία», πρόκληση και κομματική τοποθέτηση του σωματείου τους. Οι ποδοσφαιριστές Κώστας Λυμπουρής, Αγησίλαος Τσιαλής, Γωγάκης Καραγιάννης, Τάκης Σκαλιώτης, Ανδρέας Καριόλου κ.α. διαχώρισαν τη θέση τους και αρνήθηκαν να υπογράψουν τις δηλώσεις. Από εκεί και πέρα, ανέλαβε δράση ο Τύπος, ο οποίος με συνεχή ρεπορτάζ και σχόλιά του, έριχνε λάδι στη φωτιά, πυροδοτώντας την τελική έκρηξη. Ακολούθησε η επ΄ αόριστον τιμωρία πέντε αθλητών του AΠOEΛ από το σωματείο τους. Έτσι, οι ποδοσφαιριστές αυτοί αποσκίρτησαν από τον AΠOEΛ και μαζί με αρκετούς άλλους ίδρυσαν στις 4 Ιουνίου 1948 νέο σωματείο στη Λευκωσία, τον Αθλητικό Σύλλογο Ομόνοια Λευκωσίας.[2][4]

Από την πρώτη μέρα της ίδρυσης της η Ομόνοια συγκέντρωσε χιλιάδες οπαδούς, οι οποίοι αυξάνονταν μετά τις επιτυχίες της ομάδας. Οι φίλαθλοι της προέρχονταν κυρίως από την αριστερή εργατική λαϊκή τάξη. Η Ομόνοια τις επόμενες δεκαετίες έγινε η λαοφιλέστερη ομάδα της Κύπρου και χαρακτηρίστηκε ως «ομάδα του λαού».[5]

Ίδρυση της ΚΕΠΟ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λόγο των αριστερών φρονημάτων των μελών τους, τα νέα σωματεία δεν γίνονταν δεκτά στις τάξεις της ΚΟΠ και έτσι προχώρησαν στην ίδρυση μιας νέας ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, της Κυπριακής Ερασιτεχνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΚΕΠΟ), το Δεκέμβριο του 1948.[6][7][8] Η νέα ομοσπονδία, που διοργάνωνε πρωταθλήματα και κύπελλα,[9] έγινε αφορμή για να στραφούν στα γήπεδα χιλιάδες νέοι φίλαθλοι. Οι αγώνες του πρωταθλήματος της ΚΕΠΟ προσέλκυαν πολύ περισσότερους φιλάθλους από αυτούς της ΚΟΠ.[10][5] Στην ΚΕΠΟ συμμετείχαν έξι ομάδες: η Ομόνοια και ο Ορφέας στη Λευκωσία, η Νέα Σαλαμίνα στην Αμμόχωστο, η Αλκή στη Λάρνακα, ο ΑΜΟΛ στη Λεμεσό (που το 1951 μετονομάστηκε σε Ανταίο) και ο Νέος Αστέρας στη Μόρφου.

Ενοποίηση Κυπριακού Ποδοσφαίρου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα σωματεία μέλη της ΚΕΠΟ ήταν υπέρ της ενοποίησης του κυπριακού ποδοσφαίρου. Προσπαθούσαν για τρία συνεχόμενα χρόνια να πείσουν την ΚΟΠ να τα δεχθεί ως μέλη της, αλλά η ΚΟΠ απέρριπτε το αίτημα τους.[11] Δύο ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες και η διεξαγωγή δύο πρωταθλημάτων σε μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, ήταν κάτι το πρωτοφανές. Δημιουργούνταν προβλήματα οικονομικής φύσεως και αθλητικών υποδομών. Ο διαχωρισμός αποτελούσε τροχοπέδη στις προοπτικές για πρόοδο και ανάπτυξη του κυπριακού ποδοσφαίρου.[1][12][13][14] Επιπρόσθετα, τα σωματεία θεωρούσαν ότι το πνεύμα του αθλητισμού είναι η συναδέλφωση και φιλία και όχι διαχωρισμός και διακρίσεις. Οι βάσεις για την ενοποίηση του Κυπριακού Ποδοσφαίρου άρχισαν να μπαίνουν με την πρώτη έκδοση της αθλητικής εφημερίδας Αθλητική, η οποία άρχισε σταυροφορία υπέρ της ενοποίησης το Δεκέμβριο του 1952. Μέσω της ίδιας εφημερίδας ακούστηκαν για πρώτη φορά φωνές για ενοποίηση, πέρα από το χώρο της ΚΟΠ (ξένοι προπονητές σωματείων ΚΟΠ). Η ΚΟΠ καταδίκασε τις δηλώσεις των προπονητών των δικών της σωματείων θεωρώντας πως «ήταν αντίθετες με το πνεύμα της Ομοσπονδίας».[13] Οι παράγοντες της ΚΟΠ αρχικά κράτησαν εχθρική στάση καταδικάζοντας όσους ενεργούσαν υπέρ της ενοποίησης.[13] Το καλοκαίρι του 1953 όλοι σχεδόν οι κορυφαίοι αθλητικοί παράγοντες της εποχής τάσσονταν υπέρ της ενοποίησης του κυπριακού ποδοσφαίρου. Τον Αύγουστο του 1953 η Ομόνοια, η Νέα Σαλαμίνα, η Αλκή και ο Ανταίος υπέβαλλαν κοινή αίτηση στην ΚΟΠ για εγγραφή στη δύναμη της ως σωματεία Α΄ κατηγορίας. Τον επόμενο μήνα, στις 19 Σεπτεμβρίου 1953, η ΚΟΠ έκανε δεκτή την αίτηση της Ομόνοιας, της Νέας Σαλαμίνας και του Ανταίου για ένταξη τους στην ΚΟΠ.[13][15][16] Η πολεμική όμως της ΚΟΠ προς τα σωματεία αυτά συνεχίστηκε.[13] Απέρριψε την αίτηση της Αλκής, του Ορφέα και του Νέου Αστέρα Μόρφου (τα δύο πρώτα εντάχθηκαν ένα χρόνο αργότερα),[15] ενώ επικαλούμενη το καταστατικό της, υποστήριξε ότι μια ομάδα έπρεπε να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας και οι άλλες δύο στην Β΄ κατηγορία. Τα σωματεία της ΚΕΠΟ αποδέχτηκαν τις προϋποθέσεις αυτές με σκοπό να επιτευχθεί τελικά η ενοποίηση. Σε ειδική συνεδρία της ΚΕΠΟ αποφασίστηκε να ενταχθεί στην Α΄ κατηγορία η Ομόνοια και στη Β΄ κατηγορία η Νέα Σαλαμίνα και ο Ανταίος.[13] Μετά τις εξελίξεις αυτές, η ΚΕΠΟ αυτοδιαλύθηκε.[12]

Ονομασία, έμβλημα και χρώματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το όνομα Ομόνοια επιλέχθηκε για να δείχνει την αντίθεση του σωματείου στο διχασμό και στη διάσπαση. Ως έμβλημα επιλέχθηκε το τριφύλλι λόγω του πράσινου χρώματος τους που είναι το χρώμα της ελπίδας. Χρώματα της ομάδας επελέγησαν το πράσινο και το άσπρο.

Τμήμα Ποδοσφαίρου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τα τμήματα που διατηρεί το σωματείο, το μακροβιότερο είναι το ποδοσφαιρικό (ανδρών), το οποίο ιδρύθηκε το 1948. Η Ομόνοια έχει κατακτήσει 20 πρωταθλήματα Κύπρου, 14 κύπελλα Κύπρου και 16 ασπίδες της ΚΟΠ, όντας η δεύτερη πιο πετυχημένη ομάδα σε κατακτήσεις τροπαίων στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Τα πρώτα πέντε χρόνια (1948-1953) συμμετείχε στα πρωταθλήματα της Κυπριακής Ερασιτεχνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Το 1953 το σωματείο έγινε μέλος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) συμμετέχοντας στα πρωταθλήματα και κύπελλα υπό την αιγίδα της ομοσπονδίας, με εξαίρεση την περίοδο 1972-73 που συμμετείχε στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής. Η ομάδα έχει 59 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία Κύπρου, όντας στην πέμπτη θέση στη σχετική κατάταξη.

Ευρωπαϊκές συμμετοχές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ομόνοια συμμετέχει στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου από την περίοδο 1965-66. Είναι η κυπριακή ομάδα με τις περισσότερες συμμετοχές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Μάλιστα, έχει δημιουργήσει ρεκόρ συνεχόμενων συμμετοχών (17) για κυπριακή ομάδα (1975-76 έως το 1991-92).[17] Ωστόσο, αποτελεί τη μόνη από τις «μεγάλες» ομάδες της Κύπρου που δεν έχει προκριθεί σε όμιλο ευρωπαϊκής διοργάνωσης.[18]

Τίτλοι-Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ποδοσφαιρικό τμήμα της Ομόνοιας Λευκωσίας έχει κατακτήσει τους εξής τίτλους:

Υπό την αιγίδα της ΚΟΠ
  • Ασπίδα Κύπρου:
    • Νικήτρια (16): 1966, 1969, 1979, 1981, 1982, 1983, 1987, 1988, 1989, 1991, 1994, 2001, 2003, 2005, 2010, 2012

Η Ομόνοια έχει πετύχει:

  • Πέντε νταμπλ (κατάκτηση πρωταθλήματος και κυπέλλου την ίδια περίοδο): 1971-72, 1973-74, 1980-81, 1981-82, 1982-83
  • Τρία τρεμπλ (κατάκτηση πρωταθλήματος, κυπέλλου και ασπίδα την ίδια περίοδο)[19]: 1980-81, 1981-82, 1982-83
Υπό την αιγίδα της ΚΕΠΟ
  • Πρωταθλήτρια (4): 1948-49, 1949-50, 1950-51, 1951-52
  • Κυπελλούχος (5): 1948-49, 1949-50, 1950-51, 1951-52, 1952-53

Καλαθοσφαίριση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλαθοσφαιρικό τμήμα της Ομόνοιας ιδρύθηκε το 1965. Δεν έχει κατακτήσει ποτέ το πρωτάθλημα ή το κύπελλο Κύπρου. Έχει τερματίσει τρεις φορές στην πρώτη θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος αλλά και τις τρεις φορές έχασε το πλεονέκτημα έδρας στα πλέι-οφ.[20] Επιπλέον, έχει συμμετάσχει στον τελικό του κυπέλλου το 2003 αλλά δεν κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο.[21]

Τίτλοι-Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλαθοσφαιρικό τμήμα της Ομόνοιας Λευκωσίας έχει κατακτήσει τους εξής τίτλους:

Πετοσφαίριση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πετοσφαιρικό τμήμα της Ομόνοιας αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης. Η Ομόνοια έχει κατακτήσει μια φορά το πρωτάθλημα Κύπρου, 3 φορές το κύπελλο Κύπρου και μία φορά το Σούπερ Καπ.

Τίτλοι-Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πετοσφαιρική τμήμα της Ομόνοιας Λευκωσίας έχει κατακτήσει τους εξής τίτλους:

Έφηβοι
Παίδες
Παμπαίδες
  • Πρωτάθλημα:
    • Πρωταθλήτρια (1):[24] 1987/88

Ποδόσφαιρο σάλας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τίτλοι-Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τμήμα ποδοσφαίρου σάλας της Ομόνοιας Λευκωσίας έχει κατακτήσει τους εξής τίτλους:

Η Ομόνοια έχει πετύχει:

  • Τρία νταμπλ (κατάκτηση πρωταθλήματος και κυπέλλου την ίδια περίοδο): 2010-11, 2011-12, 2012-13

Άλλα τμήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ποδηλατική ομάδα είναι εδώ και μερικά χρόνια η πρώτη δύναμη στη Κύπρο. Στα πρώτα χρόνια της ίδρυσης της η Ομόνοια διατηρούσε τμήμα χόκεϊ, ενώ τη δεκαετία του '70 διατηρούσε επίσης τμήματα επιτραπέζιας αντισφαίρισης και στίβου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 «ΝΕΑ ΣΑΛΑΜΙΝΑ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ». Αθλητισμός. Δήμος Αμμοχώστου. http://www.famagusta.org.cy/default.asp?id=261. Ανακτήθηκε στις 2012-08-02. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Μελετίου 2011, σελ. 97-98
  3. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 16
  4. 4,0 4,1 Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 21
  5. 5,0 5,1 Μελετίου 2011, σελ. 141
  6. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 23
  7. Μελετίου 2011, σελ. 98
  8. Γαβριηλίδης & Παπαμωυσέως 2001, σελ. 51
  9. Μελετίου 2011, σελ. 140
  10. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 24
  11. Γαβριηλίδης & Παπαμωυσέως 2001, σελ. 19
  12. 12,0 12,1 Μελετίου 2011, σελ. 142
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 13,4 13,5 Γαβριηλίδης & Παπαμωυσέως 2001, σελ. 61
  14. Γαβριηλίδης & Παπαμωυσέως 2001, σελ. 23
  15. 15,0 15,1 Μελετίου 2011, σελ. 204
  16. Γαβριηλίδη 2001, σελ. 59
  17. «ΑΠΟΕΛ: Δεκατρία σερί χρόνια ευρωπαίος». kathimerini.com.cy. http://www.kathimerini.com.cy/mobile.php?modid=2&artid=178969. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2014. 
  18. «Ομόνοια: Η πρόκριση φέρνει και χρήμα!». balla.com.cy. 27 Αυγούστου 2014. http://www.balla.com.cy/podosfero/europa-league/392976-omo-prokrisi-xrima. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2014. 
  19. «Στο κόλπο για το... απίθανο (μετά από 31 χρόνια)». 27 Μαρτίου 2014. http://www.kerkida.net/articles/a-katigoria/eidiseis/apoel/33375-sto-kolpo-gia-to-apithano-meta-apo-31-hronia. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2015. 
  20. «ΟΜΟΝΟΙΑ Λευκωσίας». http://www.all4basketball.com/team-detail.php?tm=19. 
  21. «Ταυτότητα της Καλαθοσφαιρικής Ομόνοιας». http://www.omonoialive.com/451. 
  22. «ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΕΣ ΟΜΑΔΕΣ». http://www.basketball.org.cy/kok/newsdetails.aspx?id=1522. 
  23. 23,0 23,1 23,2 «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». http://www.volleyball.org.cy/history/roll_men.htm. 
  24. 24,0 24,1 24,2 24,3 «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Υποδομής». http://www.volleyball.org.cy/history/roll_dev.htm. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γαβριηλίδης, Μιχάλης; Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. ISBN 9963-8720-1-8. 
  • Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. ISBN 978-9963-688-87-6. 
  • Παπαμωυσέως, Στέλιος (2013). Από την ενοποίηση... στ' αστέρια (Κυπριακό ποδόσφαιρο 1953-2013). Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. 
  • Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. ISBN 9963-8841-1-3. 
  • Στυλιανού, Πάμπος; Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. 
  • Στυλιανού, Πάμπος (1998). 50 χρόνια Νέα Σαλαμίνα 1948-1998. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. ISBN 9963-8370-0-Χ. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα