Αρκός (Μούγλα)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αρκός
Bodrum 16 - panoramio.jpg
Το νησί όπως φαίνεται από τα μικρασιατικά παράλια
Γεωγραφία
Συντεταγμένες36°58′26″N 27°27′45″E / 36.97389°N 27.46250°E / 36.97389; 27.46250
ΑρχιπέλαγοςΑιγαίο Πέλαγος
Νησιωτικό σύμπλεγμαΔωδεκάνησα
Έκταση52 km2
Υψόμετρο370 μ
Χώρα
ΔιαμέρισμαΑιγαίου
ΕπαρχίαΜουγλών
Δημογραφικά
Πληθυσμός0 (απογραφής 2011)

Να μην συγχέεται με το ελληνικό νησί των Αρκών.

Ο Αρκός [1] (τουρκ. Karaada, "Μαυρονήσι") είναι ένα ακατοίκητο νησί έκτασης 52 τ.χλμ. που βρίσκεται στον Κεραμεικό κόλπο στη Τουρκία, απέναντι από την πόλη του Μποντρούμ (Αλικαρνασσός).

Το νησί είναι μέρος της τουρκικής ριβιέρας και αποτελεί προορισμό προσέλευσης σκαφών αναψυχής. Τα κύρια αξιοθέατα του Αρκού είναι οι ιαματικές πηγές του και ένας υποθαλάσσιος κρατήρας μετεωρίτη, ενώ επίσης υπάρχουν και σημεία αρχαιολογικού ενδιαφέροντος. Το νησί έχει πολύ πλούσια βλάστηση, αποτελούμενη κυρίως από πεύκα, ελιές και θαμνώδη φυτά. Οι ακτές του νησιού είναι κυρίως βραχώδεις και απόκρημνες, αλλά στη νότια μεριά υπάρχουν αρκετοί ορμίσκοι με αμμουδιά όπου και συγκεντρώνονται οι επισκέπτες. Ο μεγαλύτερος όρμος του νησιού είναι ο "Όρμος του Υδροχόου" στα νοτιοανατολικά.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το νησί ήταν γνωστό από την αρχαιότητα ως τόπος θεραπείας λόγω των ιαματικών του πηγών. Λέγεται ότι στο νησί είχε κρυφτεί η Κλεοπάτρα Ζ΄ της Αιγύπτου για ένα διάστημα τριών χρόνων από τον Μάρκο Αντώνιο προτού τον συναντήσει στην Ταρσό και πως χρησιμοποιούσε τον ιαματικό πηλό και τις πηγές.

Τα εμπορικά πλοία που μετέφεραν σταφύλια και ξυλεία από την Αλικαρνασσό στην Αλεξάνδρεια άρχισαν να φέρνουν στο νησί ανθρώπους από την Αίγυπτο οι οποίοι έπασχαν από οφθαλμικές και δερματικές παθήσεις καθώς και ρευματισμούς ώστε να θεραπευτούν.

Κατά τα βυζαντινά χρόνια το νησί ήταν γνωστό ως Αρκόνησσος. Κατελήφθη μαζί με την Αλικαρνασσό το 1402 από τους Ιωαννίτες Ιππότες. Μετά την επιτυχημένη κατάληψη της Ρόδου το 1522 από τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή το νησί πέρασε μαζί με την Αλικαρνασσό στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Το 1912 μετά την τουρκική ήττα κατά τον Ιταλοτουρκικό Πόλεμο το νησί μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα πέρασε στην κατοχή της Ιταλίας. Με την Ιταλοτουρκική Σύμβαση του 1932 το νησί επέστρεψε στην κατοχή της Τουρκίας. [2]

Ιαματικά λουτρά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τα ιαματικά λουτρά του νησιού αναβλύζει νερό θερμοκρασίας 32 °C πλούσιο σε μαγνήσιο και θείο το οποίο θεωρείται πως έχει ευεργετικές ιδιότητες και καταπραΰνει διάφορες παθήσεις του δέρματος. Παρομοίως, ο πλούσιος σε θείο πηλός θεωρείται πως έχει ευεργετικές ιδιότητες.

Γκαλερί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Bertarelli (1929), p.153
  2. Text of the convention, Art. 2

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Bertarelli, L.V. (1929). Guida d'Italia, Vol. XVII (στα Ιταλικά). Milano: Consociazione Turistica Italiana.