Αριστοκράτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Με το όνομα 'Αριστοκράτης ήταν γνωστοί δύο μυθικοί βασιλιάδες της αρχαίας Αρκαδίας.

  1. Ο Αριστοκράτης ο Αίχμιδος ήταν ο 22ος βασιλιάς της Αρκαδίας και έζησε κατά τον 7ο π.Χ. αιώνα.

Ήταν γιος του Αίχμιδα και τον διαδέχτηκε στο θρόνο, βίασε μιά παρθένα ιέρεια από τον ναό της της Αρτέμιδος και εκτελέστηκε με λιθοβολισμό .[1]

  1. ο Αριστοκράτης Β΄ ήταν ο 24ος και τελευταίος βασιλιάς της αρχαίας Αρκαδίας και εγγονός του προηγούμενου.

Διαδέχτηκε τον πατέρα του Ικέτα και έμεινε γνωστός στην ιστορία από την συμμετοχή του στον Β' Μεσσηνιακό Πόλεμο στο πλευρό των Μεσσήνιων, τους οποίους όμως πρόδωσε δύο φορές αφού χρηματίστηκε από τους Σπαρτιάτες. Οι Αρκάδες μόλις έμαθαν τα κατορθώματα του τον εκτέλεσαν με λιθοβολισμό όπως τον παππού του , επίσης Αριστοκράτη, και κατάργησαν την βασιλεία.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αἴχμιδος δὲ βασιλεύσαντος Λακεδαιμονίοις ἐγένετο ὁ πρὸς Μεσσηνίους πόλεμος: τοῖς δὲ Ἀρκάσιν ὑπῆρχε μὲν ἐς τοὺς Μεσσηνίους εὔνοια ἐξ ἀρχῆς, τότε δὲ καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ πρὸς Λακεδαιμονίους ἐμαχέσαντο μετὰ Ἀριστοδήμου βασιλεύοντος ἐν Μεσσήνῃ. [11] Ἀριστοκράτης δὲ ὁ Αἴχμιδος τάχα μέν που καὶ ἄλλα ἐς τοὺς Ἀρκάδας ὕβρισεν: ἃ δὲ ἀνοσιώτατα ἔργων ἐς θεοὺς ἐργασάμενον οἶδα αὐτόν, ἐπέξεισί μοι ταῦτα ὁ λόγος. ἔστιν Ἀρτέμιδος ἱερὸν Ὑμνίας ἐπίκλησιν. τοῦτο ἐν ὅροις μέν ἐστιν Ὀρχομενίων, πρὸς δὲ τῇ Μαντινικῇ: σέβουσιν ἐκ παλαιοτάτου καὶ οἱ πάντες Ἀρκάδες Ὑμνίαν Ἄρτεμιν. ἐλάμβανε δὲ τὴν ἱερωσύνην τῆς θεοῦ τότε ἔτι κόρη παρθένος. [12] Ἀριστοκράτης δέ, ὥς οἱ πειρῶντι τὴν παρθένον ἀντέβαινεν ἀεὶ τὰ παρ' αὐτῆς, τέλος καταφυγοῦσαν ἐς τὸ ἱερὸν παρὰ τῇ Ἀρτέμιδι ᾔσχυνεν. ὡς δὲ ἐς ἅπαντας ἐξηγγέλθη τὸ τόλμημα, τὸν μὲν καταλιθοῦσιν οἱ Ἀρκάδες, μετεβλήθη δὲ ἐξ ἐκείνου καὶ ὁ νόμος: ἀντὶ γὰρ παρθένου διδόασι τῇ Ἀρτέμιδι ἱέρειαν γυναῖκα ὁμιλίας ἀνδρῶν ἀποχρώντως ἔχουσαν. Παυσανία Αρκαδικά
  2. [13] τούτου δὲ υἱὸς ἐγένετο Ἱκέτας, Ἱκέτα δὲ Ἀριστοκράτης ἄλλος ὁμώνυμός τε τῷ προγόνῳ καὶ δὴ καὶ τοῦ βίου τὴν αὐτὴν ἔσχεν ἐκείνῳ τελευτήν: κατελίθωσαν γὰρ καὶ τοῦτον οἱ Ἀρκάδες, φωράσαντες δῶρα ἐκ Λακεδαίμονος εἰληφότα καὶ Μεσσηνίοις τὸ ἐπὶ τῇ Μεγάλῃ τάφρῳ πταῖσμα προδοσίαν τοῦ Ἀριστοκράτους οὖσαν. αὕτη δὲ ἡ ἀδικία καὶ τῷ γένει τῷ ἀπὸ Κυψέλου παντὶ παρέσχεν αἰτίαν παυσθῆναι τῆς ἀρχῆς. Παυσανία Αρκαδικά