Αριασσός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αριασσός
Ariassos 6.jpg
Αρχαία είσοδος στην πόλη
Αριασσός βρίσκεται στο τόπο Τουρκία
Αριασσός
ΤοποθεσίαΕπαρχία Αττάλειας, Τουρκία
ΠεριοχήΠισιδία
Συντεταγμένες37°10′52″N 30°28′21″E / 37.18111°N 30.47250°E / 37.18111; 30.47250Συντεταγμένες: 37°10′52″N 30°28′21″E / 37.18111°N 30.47250°E / 37.18111; 30.47250
ΕίδοςΟικισμός
Σημειώσεις
ΚατάστασηΕρειπωμένη

Η Αριασσός ήταν πόλη στην Μικρά Ασία ανεγερθείσα επί απότομης λοφώδους πλαγιάς και σε απόσταση περίπου 50 χιλιομέτρων προς την ενδοχώρα από την Αττάλεια (σημερινή Αντάλια).

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πόλη ιδρύθηκε στην διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου, τον 3ο αιώνα π.Χ.[1] Το όνομά της αναφέρεται (ως Ααρασσός) περίπου προς το 100 π.Χ. από τον Αρτεμίδωρο τον Εφέσιο, τον οποίον και χρησιμοποιεί ως πηγή του ο Στράβων έναν αιώνα αργότερα. Οι μοναδικές περαιτέρω αναφορές προς το όνομα της πόλης γίνονται από τον Πτολεμαίο στην διάρκεια του 2ου αιώνα μ.Χ., καθώς και εντός των καταλόγων των Χριστιανικών διακονιών (Notitiae Episcopatuum).[2]

Αποτελούσε τμήμα της Πισιδίας και ανήκε αρχικά στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών. Το 189 π.Χ., πέρασε υπό τον έλεγχο του ελληνιστικού βασιλείου της Περγάμου, ο τελευταίος βασιλέας του οποίου, Άτταλος Γ΄, κληροδότησε το βασίλειό του στην Ρώμη το 133 π.Χ.[3]

Υπό τον Οκταβιανό Αύγουστο, η Αριασσός κατέστη μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας της Γαλατίας.[2] Στους εκκλησιαστικούς καταλόγους εμφανίζεται ως τμήμα της ύστερης ρωμαϊκής επαρχίας της Παμφυλίας Σεκούντας, της οποίας πρωτεύουσα ήταν η Πέργη, καθώς και έδρα επισκοπής της μητρόπολης της τελευταίας.

Ερείπια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τάφοι

Νομίσματα τα οποία έχουν κοπεί στην Αριασσό έχουν ανακαλυφθεί από τις ανασκαφές στην περιοχή.[4][5]

Τα ερείπια χρονολογούνται κυρίως από την ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο, με, ωστόσο, την ύπαρξη ορισμένων χρονολογούμενων από την πρότερη ελληνιστική περίοδο. Καλύτερα διατηρημένο εξ'αυτών είναι η χρονολογούμενη από τον 3ο αιώνα μ.Χ. τρίτοξη είσοδος της πόλης, την οποία παλαιότερα κοσμούσαν τέσσερα αγάλματα. Μεταξύ των υπολοίπων κτιρίων περιλαμβάνονται ένα μεγάλου μεγέθους νυμφαίο και λουτρά, καθώς και μια εκτεταμένη περιοχή κατοικιών. Επίσης, υπάρχει μεγάλος αριθμός ταφικών μνημείων.[6][7]

Επισκοπή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα ονόματα τριών εκ των επισκόπων της επισκοπικής έδρας της Αριασσού είναι γνωστά: του Παμμένιου (συμμετείχε στην Α΄ Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 381), του Θεόφιλου (συμμετείχε στην Σύνοδο τη Χαλκηδόνας το 451) και του Ιωάννη (υπογράφων από κοινού επιστολής των επισκόπων της επαρχίας προς τον Αυτοκράτορα Λέοντα Α΄ τον Θράκα το 458).[8][9]

Τιμητική Επισκοπή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μην αποτελώντας, πλέον, έδρα επισκόπου, η Αριασσός είναι, σήμερα, καταχωρημένη από την Καθολική Εκκλησία ως τιμητική επισκοπή.[10]

Ονομαστικά αποκατασταθείσα ως Λατινική τιμητική επισκοπή το 1911, παραμένει χηρεύουσα, ενώ είχε, στην διάρκεια της ιστορίας της, τους παρακάτω κατόχους, όλοι τους εκ του χαμηλότερου (επισκοπικού) βαθμού:

  • Ζυλ-Ζοζέφ Μουρί, Εταιρεία Αφρικανικών Αποστολών (S.M.A.) (17 Ιανουαρίου 1911 - 29 Μαρτίου 1935)
  • Λεόνσιο Φερνάντεθ Γαλιλέα, Κλαρετιανοί (C.M.F.) (18 Ιουνίου 1935 - 15 Φεβρουαρίου 1957)
  • Ζαν Φρινς, C.S.Sp. (12 Απριλίου 1957 - 10 Νοεμβρίου 1959)
  • Θέσαρ Γεράρδο Βιέλμο Γκέρα, Σέρβιτες (O.S.M.) (19 Δεκεμβρίου 1959 - 16 Ιουνίου 1963)
  • Ιγνάσιο Μαρία δε Ορμπεγόθο ι Γκοϊκοετσέα (29 Οκτωβρίου 1963 - 26 Απριλίου 1968)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικός Σύνδεσμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ariassos της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).