Αρίθα Φράνκλιν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αρίθα Φράνκλιν
Aretha Franklin on January 20, 2009.jpg
Η Αρίθα Φράνκλιν τραγουδά στην ορκωμοσία του Μπαράκ Ομπάμα 20 Ιανουαρίου 2009.
Πληροφορίες
Όνομα γέννησης Αρίθα Λουίζα Φράνκλιν
Γέννηση 25 Μαρτίου 1942 (1942-03-25)[1]
Μέμφις, Τενεσσί, ΗΠΑ
Θάνατος 16 Αυγούστου 2018 (76 ετών)
Καταγωγή Ντιτρόιτ, Μίσιγκαν, ΗΠΑ
Eίδος Σόουλ, R&B, blues, γκόσπελ, τζαζ
Ιδιότητες τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, πιανίστρια
Μουσικά όργανα φωνητικά, πιάνο
Παρουσία 1956 – 2018
Δισκογραφική εταιρεία Columbia (1960–1966)
Atlantic (1967–1979)
Arista (1980–2003)
Aretha (2004–2018)
Συμμετοχές The Sweet Inspirations, Κάρολιν Φράνκλιν, Έρμα Φράνκλιν, Σίσι Χιούστον, Τζορτζ Μπένσον, Τζορτζ Μάικλ, Μάικλ ΜακΝτόναλντ, Μαίρη Τζ. Μπλάιτζ

Η Αρίθα Φράνκλιν (Aretha Louise Franklin, 25 Μαρτίου 1942 - 16 Αυγούστου 2018) ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια, συνθέτρια και πιανίστρια. Στους θαυμαστές της ήταν γνωστή ως "Βασίλισσα της Σόουλ". Ήταν φημισμένη για τις σόουλ ηχογραφήσεις της, αλλά είχε τραγουδίσει επίσης τζαζ, ροκ, blues, ποπ, γκόσπελ, μέχρι και όπερα.[2] Ήταν ευρύτατα αναγνωρισμένη για το γεμάτο πάθος ερμηνευτικό της στυλ, και τις φωνητικές της δυνατότητες.

Η Φράνκλιν, ήταν η δεύτερη πιο πολυβραβευμένη γυναίκα στην ιστορία των βραβείων Γκράμι. Είχε κερδίσει 20 βραβεία, στα οποία συμπεριλαμβάνονταν το βραβείο του Ζωντανού Θρύλου και αυτό της Συνολικής Προσφοράς. Μεταξύ του 1968 και του 1975 κέρδισε έξι συνεχόμενα βραβεία, ενώ για το διάστημα αυτό, η κατηγορία "Καλύτερη Γυναικεία R&B Φωνητική Ερμηνεία" πήρε το παρατσούκλι "Το βραβείο της Αρίθα".[3]

Η Φράνκλιν είχε ένα σύνολο είκοσι νούμερο 1 σινκλς στο Billboard R&B Singles Chart. Δύο από αυτά, το "Respect" τη δεκαετία του 1960 και το ντουέτο της με τον Τζορτζ Μάικλ τη δεκαετία του 1980, "I Knew You Were Waiting (For Me)" ανέβηκαν μέχρι την πρώτη θέση του Billboard Hot 100.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Φράνκλιν γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1942 στο Μέμφις του Τενεσσί. Γονείς της ήταν ο Βαπτιστής ιερέας C. L. Franklin και η Barbara Siggers Franklin. Τα προβλήματα στην σχέση τους, τους ανάγκασαν να χωρίσουν όταν η Αρίθα ήταν έξι ετών, ενώ η μητέρα της πέθανε όταν ήταν δέκα. Μετά από μετακινήσεις, εγκαταστάθηκαν στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν όπου ο αιδεσιμότατος Φράνκλιν απέκτησε φήμη ως κήρυκας. Η Αρίθα, τραγουδούσε από μικρή στην ενορία της και γρήγορα χαρακτηρίστηκε ως παιδί - θαύμα για την χαρισματική φωνή της, και τις ικανότητές της στο πιάνο. Στην ηλικία των δεκατεσσάρων υπέγραψε το πρώτο της συμβόλαιο με την Checker Records, και το 1956 κυκλοφόρησε το "Songs of Faith". Ισχυρότερες επιρροές της, οι μεγαλύτερες φωνές των γκόσπελ, Μαχάλια Τζάκσον και Κλάρα Γουόρντ, που περνούσαν αρκετές ώρες στο σπίτι της.

Δύο ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες σε ηλικία 14 και 16 ετών, όταν η Αρίθα γέννησε τους δύο από τους τέσσερις γιους της, καθυστέρησαν προσωρινά την εξέλιξη της καριέρας της.[4] Με την επιστροφή της στο τραγούδι, επέλεξε να συνεχίσει σε πιο ασφαλή ποπ μονοπάτια. Το 1960 υπογράφει συμβόλαιο με την Columbia Records, απορρίπτοντας τη Motown και την RCA. Οι ηχογραφήσεις της από αυτή την περίοδο είναι περισσότερο επηρεασμένες από την τζαζ και όχι από τις γκόσπελ ρίζες της. Τραγούδια που γίνονται επιτυχίες ήταν το "Rock-A-Bye Your Baby (With A Dixie Melody)", "Today I Sing The Blues", "Won't Be Long" και "Operation Heartbreak". Στο τέλος του 1966 όμως, και αφού στα έξι χρόνια που έμεινε με την Columbia είχε μικρή εμπορική επιτυχία, υπέγραψε με την Atlantic Records. Όπως είπε και η ίδια αργότερα, "με έβαλαν να κάτσω στο πιάνο, και οι επιτυχίες ήρθαν".

Βραβεία και επιτεύγματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αρίθα Φράνκλιν συγκινημένη κατά την απονομή του Προεδρικού Μεταλλίου της Ελευθερίας στις 9 Νοεμβρίου 2005 στον Λευκό Οίκο.


Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αξιόλογα άλμπουμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σίνγκλς στα Top 10 US Hot 100 singles[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Υψηλότερη θέση
1967 "I Never Loved a Man (The Way I Love You)" 9
1967 "Respect" 1
1967 "Baby I Love You" 4
1967 "(You Make Me Feel Like) A Natural Woman" 8
1967 "Chain of Fools" 2
1968 "(Sweet Sweet Baby) Since You've Been Gone" 5
1968 "Think" 7
1968 "The House That Jack Built" 6
1968 "I Say a Little Prayer" 10
1971 "Bridge Over Troubled Water" / "Brand New Me" 6
1971 "Spanish Harlem" 2
1971 "Rock Steady" 9
1972 "Day Dreaming" 5
1973 "Until You Come Back to Me (That's What I'm Gonna Do)" 3
1985 "Who's Zoomin Who?" 7
1985 "Freeway of Love" 3
1987 I Knew You Were Waiting (For Me)" (με τον Τζορτζ Μάικλ) 1

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • The Blues Brothers (1980)
  • Motown 40: The Music Is Forever (1998) (ντοκιμαντέρ, ABC-TV)
  • Blues Brothers 2000 (1998)
  • DIVAS LIVE (1998)
  • Immaculate Funk (2000) (ντοκιμαντέρ)
  • Rhythm, Love and Soul (2002)
  • Tom Dowd & the Language of Music (2003) (ντοκιμαντέρ)
  • Singing in the Shadow: The Children of Rock Royalty (2003) (ντοκιμαντέρ)
  • From The Heart / The Four Tops 50th Anniversary and Celebration (2004)
  • Atlantic Records: The House that Ahmet Built (2007) (ντοκιμαντέρ)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Aretha Franklin
  2. Dobkin, Matt (2004). I Never Loved a Man the Way I Loved You: Aretha Franklin, Respect, and the Making of a Soul Music Masterpiece. New York: St. Martin's Press, σελ. p221. ISBN 0-312-31828-6. 
  3. Austin, Mona (2008-02-22). «MUSICARES GIVES ARETHA FRANKLIN THE ROYAL TREATMENT: The Queen still commands r-e-s-p-e-c-t 40 years later». EURweb. http://www.eurweb.com/story/eur41173.cfm. 
  4. IMDb: Aretha Franklin
  5. «The Immortals: The First Fifty». Rolling Stone Issue 946. Rolling Stone. http://www.rollingstone.com/news/story/5939214/the_immortals_the_first_fifty. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]