Αντρίγια Ζίβκοβιτς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Άντριγια Ζίβκοβιτς
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης11 Ιουλίου 1996 (1996-07-11) (25 ετών)
Τόπος γέννησηςΝις, Σερβία
Ύψος1,69 μ.
ΘέσηΠλάγιος μέσος
Πληροφορίες συλλόγου
ΟμάδαΠΑΟΚ
Νούμερο φανέλας17
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
2013-2016Παρτιζάν Βελιγραδίου63(17)
2016-2020Μπενφίκα55(3)
2020-ΠΑΟΚ33(10)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Αντρίγια Ζίβκοβιτς (Andrija Živković, σερβικά: Андрија Живковић, γενν. 11 Ιουλίου 1996) είναι Σέρβος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για τον ΠΑΟΚ.

Είναι ο νεότερος παίκτης που αγωνίστηκε με την Εθνική Σερβίας, καθώς και ο νεότερος αρχηγός της Παρτιζάν στην ιστορία του συλλόγου.

Ο Ζίβκοβιτς ήταν καθοριστικό μέλος της Εθνικής Σερβίας U20 που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο U20 του 2015, σημειώνοντας δύο γκολ και δίνοντας δύο ασίστ.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρτιζάν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ζίβκοβιτς εντάχθηκε στην Παρτιζάν τον Σεπτέμβριο του 2009. Ήταν μέλος της πολλά υποσχόμενης γενιάς του συλλόγου, μαζί με τους Ντανίλο Πάντιτς και Νέμανια Ράντονιτς, μεταξύ άλλων.[1]

Σεζόν 2012–13[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ζίβκοβιτς έκανε το ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα σε έναν αγώνα πρωταθλήματος εναντίον της Νόβι Παζάρ στις 28 Απριλίου 2013, αντικαθιστώντας τον Ντάρκο Μπράσανατς μετά από 65 λεπτά, στην ισοπαλία με 0-0.[2] Αυτή ήταν η μοναδική του εμφάνιση τη σεζόν 2012–13, καθώς ο σύλλογος κέρδισε τον έκτο συνεχόμενο τίτλο του πρωταθλήματος.

Σεζόν 2013–14[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά από μια μακρά διαπραγμάτευση, ο Ζίβκοβιτς υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο με την Παρτιζάν στις 23 Αυγούστου 2013, με μια τριετής συμφωνία.[3] Σημείωσε το πρώτο του γκολ για τον σύλλογο δύο μέρες αργότερα, αφού μπήκε ως αλλαγή στην εντός έδρας νίκη με 5-1 επί της Ραντνίτσκι Κραγκούγιεβατς.[4] Στη συνέχεια, ο Ζίβκοβιτς σημείωσε από ένα γκολ στα επόμενα τρία παιχνίδια πρωταθλήματος, στην εντός έδρας νίκη με 3-1 επί της Ραντ, στην εκτός έδρας νίκη με 2-1 επί της Σλομπόντα Ούζιτσε, καθώς στην εντός έδρας νίκη με 2-0 επί της ΟΦΚ Βελιγραδίου.[5]

Στις 4 Μαρτίου 2014, ο Ζίβκοβιτς έγινε ο νεότερος αρχηγός της Παρτιζάν όλων των εποχών σε, σε ηλικία 17 ετών, 7 μηνών και 18 ημερών. Την τιμή αυτή κατείχε προηγουμένως ο Νίκολα Νίνκοβιτς, ο οποίος υπήρξε αρχηγός της ομάδας σε ηλικία 17 ετών, 10 μηνών και 12 ημερών.[6] Στην πρώτη πλήρη σεζόν του, ο Ζίβκοβιτς έκανε συνολικά 25 εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις, όπου σημείωσε πέντε γκολ.

Σεζόν 2014–15[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην τρίτη σεζόν του, ο Ζίβκοβιτς έπαιζε τακτικά από την αρχή της σεζόν, παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να σκοράρει σε καμία διοργάνωση. Εμφανίστηκε επίσης σε πέντε αγώνες της φάσης ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ. Αφού δεν μπόρεσε να σκοράρει για αρκετούς μήνες, σημείωσε το πρώτο του γκολ στη σεζόν στην εντός έδρας νίκη με 5-1 επί της Μπόρατς Τσάτσακ στις 7 Δεκεμβρίου 2014. Ανέβασε τον αριθμό των γκολ του μετά το χειμερινό διάλειμμα, σημειώνοντας τέσσερα ακόμη γκολ στο πρωτάθλημα, συμπεριλαμβανομένων δύο γκολ στην εκτός έδρας νίκη με 3-1 επί της ΟΦΚ Βελιγραδίου στις 13 Απριλίου 2015.[7] Συνολικά, ο Ζίβκοβιτς έκανε 40 εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις και σημείωσε επτά γκολ, καθώς ο σύλλογος κέρδισε τον τίτλο του πρωταθλήματος.[8]

Σεζόν 2015–16[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχοντας χάσει την πλειονότητα του προγράμματος προετοιμασίας της ομάδας λόγω της εθνικής ομάδας, ο Ζίβκοβιτς έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη σεζόν στη νίκη με 1-0 επί της Ντίλα Γκόρι στο πρώτο σκέλος του δεύτερου προκριματικού γύρου του Τσάμπιονς Λιγκ στις 14 Ιουλίου 2015. Μπήκε στο γήπεδο ως αλλαγή στο 60ο λεπτό, καταφέρνοντας να κερδίσει ένα ελεύθερο λάκτισμα στο 81ο λεπτό, το οποίο τελικά θα είχε ως αποτέλεσμα το γκολ της νίκης του αγώνα.[9] Στις 17 Ιουλίου 2014, ο Ζίβκοβιτς σημείωσε ένα γκολ στον εναρκτήριο αγώνα του πρωταθλήματος εναντίον της Μέταλατς Γκόρνι Μιλανόβατς, καθώς το παιχνίδι έληξε 4-0. Στη συνέχεια, σημείωσε το πρώτο του γκολ για το σύλλογο σε διοργάνωση της ΟΥΕΦΑ, σκοράροντας στην εντός έδρας νίκη με 4-2 επί της Στεάουα Βουκουρεστίου στις 5 Αυγούστου 2015. Παρείχε επίσης μία ασίστ στον αγώνα και βοήθησε την Παρτιζάν να φτάσει στα πλέι-οφ του Τσάμπιονς Λιγκ.[10]

Στις 17 Σεπτεμβρίου, ο Ζίβκοβιτς σημείωσε ένα γκολ και παρείχε μία ασίστ στην εντός έδρας νίκη με 3-2 επί της Άλκμααρ στον εναρκτήριο γύρο της φάσης ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ.[11] Στη συνέχεια σημείωσε δύο γκολ στην εκτός έδρας νίκη με 3-1 επί της Άουγκσμπουργκ την 1η Οκτωβρίου.[12] Στον πέμπτο γύρο της φάσης των ομίλων, ο Ζίβκοβιτς συνέχισε να σκοράρει, σημειώνοντας το νικητήριο γκολ στην εκτός έδρας νίκη με 2-1 επί της Άλκμααρ στις 26 Νοεμβρίου.[13]

Στις 4 Φεβρουαρίου 2016, ο Ζίβκοβιτς τιμωρήθηκε με αποκλεισμό από την πρώτη ομάδα επειδή αρνήθηκε να παρατείνει το συμβόλαιο του με τον σύλλογο.[14]

Μπενφίκα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 5 Ιουλίου 2016, ο Ζίβκοβιτς υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την πρωταθλήτρια Πορτογαλίας, Μπενφίκα.[15] Υπέγραψε με ελεύθερη μεταγραφή μετά τη λήξη του συμβολαίου του με την Παρτιζάν. Του δόθηκε το νούμερο 17. Στις 2 Οκτωβρίου έκανε το ντεμπούτο του για τη Μπενφίκα, μπαίνοντας στο 84ο λεπτό στη θέση του Γκονσάλο Γκέδες.[16] Έκανε το ντεμπούτο του στο Τσάμπιονς Λιγκ πέντε μήνες αργότερα, στην εκτός έδρας ήττα με 4-0 εναντίον της Μπορούσια Ντόρτμουντ. Τελείωσε τη σεζόν κερδίζοντας τον τίτλο του πρωταθλήματος με τη Μπενφίκα, χωρίς να έχει σημειώσει γκολ σε 15 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα. Συνολικά, εμφανίστηκε σε 24 αγώνες και σημείωσε ένα γκολ στο Κύπελλο Πορτογαλίας.

Ο Ζίβκοβιτς έπαιξε τον πρώτο του αγώνα με τη Μπενφίκα τη σεζόν 2017-18 εναντίον της Ρίο Άβε.

ΠΑΟΚ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 8 Σεπτεμβρίου 2020, ο ΠΑΟΚ ανακοίνωσε την υπογραφή του Ζίβκοβιτς με δωρεάν μεταγραφή. Είχε προηγουμένως αποδεσμευθεί από τη Μπενφίκα και ο ΠΑΟΚ τον υπέγραψε με διετές συμβόλαιο. Στον πρώτο επίσημο αγώνα με τον ΠΑΟΚ σημείωσε γκολ εναντίον της προηγούμενης ομάδας του, Μπενφίκα, που είχε ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό της από τα πλέι οφ του Τσάμπιονς Λιγκ.[17] Για το υπόλοιπο της χρονιάς, αποτέλεσε τον βασικό παίκτη για τα άκρα της επίθεσης και αγωνίστηκε συνολικά σε 48 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις πετυχαίνοντας 14 γκολ και δίνοντας 8 ασίστ. Στον φινάλε της σεζόν, κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδας. Στον τελικό, ο ΠΑΟΚ ήρθε αντιμέτωπος με τον ΟΣΦΠ και επικράτησε με σκορ 2-1. Ο ίδιος, αγωνίστηκε σε όλο τον αγώνα, ενώ ήταν αυτός που έδωσε την ασίστ για το δεύτερο και νικητήριο γκολ της ομάδας του.

Εθνική ομάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ζίβκοβιτς ήταν βασικό μέλος της Εθνικής Σερβίας U17 σε δύο κύκλους αγώνων των προκριματικών για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17,[18] αλλά απέτυχε να την βοηθήσει να φτάσει στο τελικό τουρνουά και στις δύο περιπτώσεις.

Στη συνέχεια, ο Ζίβκοβιτς συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U19 του 2014. Εμφανίστηκε στα δύο πρώτα παιχνίδια της διοργάνωσης, πριν φύγει από την ομάδα μετά την απόφαση του συλλόγου του.[19] Τελικά, η Σερβία αποκλείστηκε από την Πορτογαλία στη διαδικασία των πέναλτι στο ημιτελικό της διοργάνωσης.

Ομοίως, ο Ζίβκοβιτς επελέγη για να εκπροσωπήσει τη χώρα του στο Παγκόσμιο Κύπελλο U20 του 2015. Έπαιξε και στα επτά παιχνίδια της ομάδας του, καθώς κέρδισε το χρυσό μετάλλιο.[20] Επιπλέον, ο Ζίβκοβιτς κατάφερε να σκοράρει σε δύο περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένου ενός άμεσου ελεύθερου λάκτισμα εναντίον του Μεξικού, που τελικά ψηφίστηκε ως το καλύτερο γκολ της διοργάνωσης.[21]

Εθνική ανδρών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ζίβκοβιτς έλαβε την πρώτη πρόσκληση για την Εθνική Σερβίας ανδρών από τον προπονητή Σίνισα Μιχάιλοβιτς, μετά τις επιδόσεις του σε συλλογικό επίπεδο. Στις 11 Οκτωβρίου 2013, ο Ζίβκοβιτς έγινε ο νεότερος παίκτης που έκανε το ντεμπούτο του για τη Σερβία, σε ηλικία 17 ετών, αφού μπήκε ως αλλαγή στη θέση του Ζόραν Τόσιτς στην εντός έδρας νίκη με 2-0 επί της Ιαπωνίας.[22]

Τον Ιούνιο του 2018, ο Ζίβκοβιτς συμπεριλήφθηκε στην τελική 23άδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018,[23] όπου εμφανίστηκε σε αγώνα εναντίον της Βραζιλίας.[24]

Συλλογικές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεθνής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρτιζάν

Μπενφίκα

ΠΑΟΚ

Σερβία

Ατομικές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αθλητής της Χρονιάς της Νις (2015)[25]

Στατιστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέχρι 2021[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περίοδος Ομάδα Συμμ. Γκολ
2013-2016 Flag of Serbia.svg Παρτιζάν 63 17
2016-2020 Flag of Portugal.svg Μπενφίκα 55 3
2020- Flag of Greece.svg Π.Α.Ο.Κ. 33 10

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Treći Živković u Partizanu» (στα Σερβικά). mozzartsport.com. 17 Απριλίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2015. 
  2. «Nadolaze 'mladi lavovi'» (στα Σερβικά). partizan.rs. 16 Ιουνίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2013. 
  3. «'Džinka' iz Niša u profesionalnom pogonu» (στα Σερβικά). partizan.rs. 23 Αυγούστου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2015. 
  4. «Rekli su mu samo gazi i on je odmah počeo da gazi - Andrija Živković!» (στα Σερβικά). mozzartsport.com. 25 Αυγούστου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2015. 
  5. «Živković blistao, Partizan pobedio» (στα Σερβικά). b92.net. 21 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2015. 
  6. «NAJMLAĐI KAPITEN: Andrija Živković ušao u istoriju» (στα Σερβικά). kurir-info.rs. 4 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2014. 
  7. «Živković i Šaponjić za novih +5» (στα Σερβικά). b92.net. 13 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2015. 
  8. «Season review: Serbia». uefa.com. 8 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2015. 
  9. «BABOVIĆ IZ SLOBODNJAKA PROBIO BUNKER: Partizan srušio Dilu u 83. minutu (FOTO)» (στα Σερβικά). telegraf.rs. 14 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2015. 
  10. «Preokret Partizana za plej-of i Evropu!» (στα Σερβικά). b92.net. 5 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2015. 
  11. «Partizan too strong for ten-man AZ». uefa.com. 17 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2015. 
  12. «Ten-man Partizan power to Augsburg win». uefa.com. 1 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2015. 
  13. «Partizan score late to beat AZ and close on last 32». uefa.com. 26 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2015. 
  14. «Saopštenje FK Partizan» (στα Σερβικά). partizan.rs. 4 Φεβρουαρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2016. 
  15. «Zivkovic é reforço por cinco temporadas» (στα πορτογαλικά). Μπενφίκα. 5 Ιουλίου 2016. http://www.slbenfica.pt/30/news/info/ebaxlSPu7kCdmFfUmobYAA?language=pt-PT. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2016. 
  16. Αντρίγια Ζίβκοβιτς Στατιστικά καριέρας στο Soccerbase
  17. «Από Πορτογαλία μέχρι... Βραζιλία έφτασε η είδηση της μεταγραφής Ζίβκοβιτς στον ΠΑΟΚ». www.metrosport.gr. 8 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2020. 
  18. «Serbia and Belarus celebrate progress». uefa.com. 30 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2015. 
  19. «Paunović: Partizan vratio Živkovića» (στα Σερβικά). b92.net. 24 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2015. 
  20. «Ecstasy in Auckland as Serbia make history». fifa.com. 20 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2015. 
  21. «Zivkovic strike voted New Zealand's best». fifa.com. 26 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2015. 
  22. «Živković: Još nisam svestan» (στα Σερβικά). b92.net. 11 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2015. 
  23. «Soccer: Krstajic names Serbia's final 23-man World Cup squad». reuters.com. 1 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2018. 
  24. Άντριου Ντας (27 Ιουνίου 2018). «World Cup: Brazil cruises into next round with easy victory». The New York Times. https://www.nytimes.com/2018/06/27/sports/world-cup/brazil-vs-serbia.html. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2018. 
  25. «Živkoviću nagrada "Sportska ličnost godine Niša"» (στα Σερβικά). novosti.rs. 15 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2016. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]