Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αντρέ Γκορζ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αντρέ Γκορζ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
André Gorz (Γαλλικά)
Γέννηση9  Φεβρουαρίου 1923
Βιέννη
Θάνατος22  Σεπτεμβρίου 2007
Βονόν
Συνθήκες θανάτουαυτοκτονία
ΨευδώνυμοMichel Bosquet
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Αυστρία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Γερμανικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
Γερμανικά
ΣπουδέςΟμοσπονδιακή Πολυτεχνική Σχολή της Λωζάννης
Lyceum Alpinum Zuoz
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταοικονομολόγος
δημοσιογράφος
φιλόσοφος
συγγραφέας
κοινωνιολόγος
περιβαλλοντολόγος
πολιτικός επιστήμονας
δημοσιογράφος άποψης
ΕργοδότηςLe Nouvel Obs
L'Express
Temps Modernes
Αξιοσημείωτο έργοPaths to Paradise: On the Liberation from Work
Écologie et Politique
Επηρεάστηκε απόIvan Illich
Καρλ Μαρξ
Ζαν-Πολ Σαρτρ
Έντμουντ Χούσερλ
Χέρμπερτ Μαρκούζε
Μαξ Βέμπερ
Γιούργκεν Χάμπερμας
Τέοντορ Αντόρνο
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Αντρέ Γκορζ (Φεβρουάριος 192322 Σεπτεμβρίου, 2007), γεννημένος Γκέρχαρντ Χιρς (γερμ. Gerhart Hirsch) επίσης γνωστός με το δημοσιογραφικό του όνομα Μισέλ Βοσκέ (γαλλ.:Michel Bosquet) ήταν Αυστριακός και Γάλλος κοινωνικός φιλόσοφος. Ως δημοσιογράφος ήταν το 1964 συνιδρυτής της εβδομαδιαίας πολιτικής επιθεώρησης Le Nouvel Observateur με το ψευδώνυμο «Μισέλ Μποσκέ». Ήταν επίσης υποστηρικτής της υπαρξιστικής εκδοχής του μαρξισμού του Ζαν Πολ Σαρτρ μετά τον Πόλεμο. Τον Μάη του '68 διαχώρισε τη θέση του και στράφηκε στην πολιτική οικολογία, γενόμενος μία από τις ηγετικές φυσιογνωμίες της. Το κεντρικό θέμα της ενασχόλησής του ήταν η απελευθέρωση από την εργασία, η δίκαιη κατανομή της εργασίας, η εργασία ως κοινωνική αποξένωση, κ.λπ. Ήταν επίσης ένας από τους υποστηρικτές του εγγυημένου ελάχιστου εισοδήματος.[1]

Ο Γκορτζ αυτοκτόνησε με τη σύζυγό του στην οικία τους στη Βοσνόν (Vosnon) (Ομπέ) και βρέθηκε νεκρός στις 24 Σεπτεμβρίου 2007.[2]

  • La morale de l'histoire (Seuil, 1959)
  • Stratégie ouvrière et néocapitalisme (Seuil, 1964)
  • Socialism and Revolution (first published in France in 1967 as Le socialisme difficile)
  • Réforme et révolution (Seuil, 1969)
  • Critique du capitalisme quotidien (Galilée, 1973)
  • Critique de la division du travail (Seuil, 1973. Collective work)
  • Ecology As Politics (South End Press, 1979 - Galilée, 1975)
  • Écologie et liberté (Galilée, 1977)
  • Fondements pour une morale (Galilée, 1977)
  • The Traitor (1980, first published in 1957 by Le Seuil)
  • Farewell to the Working Class (1980 - Galilée and Le Seuil, 1983, Adieux au Prolétariat)
  • Paths to Paradise (1985 - Galilée, 1983)
  • Critique of Economic Reason (1989)
  • Capitalism, Socialism, Ecology (1994 - Galilée, 1991)
  • Misères du présent, richesse du possible (Galilée, 1997)
  • Reclaiming Work: Beyond the Wage-Based Society (1999)
  • L'immatériel - Connaissance, valeur et capital (Galilée, 2003, in French)
  • Lettre à D. Histoire d'un amour (Galilée, 2006 - απόσπασμα on-line Αρχειοθετήθηκε 2007-12-14 στο Wayback Machine.)
  • Le fil rouge de l'écologie. Entretiens inédits en français (Ed. de l'EHESS, 2015)
  1. André Gorz, Pour un revenu inconditionnel suffisant Αρχειοθετήθηκε 2020-04-26 στο Wayback Machine., published in TRANSVERSALES/SCIENCE-CULTURE (n° 3, 3e trimestre 2002).
  2. Agence France Press: "French philosopher commits suicide with wife," 25 September 2007 on-line.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]