Ανδρέας Ευδαίμων-Ιωάννης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ανδρέας Ευδαίμων-Ιωάννης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1566
Χανιά
Θάνατος1625
Ρώμη
ΘρησκείαΚαθολικισμός
Θρησκευτικό τάγμαΑδελφότητα του Ιησού
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςλατινική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητακαθολικός ιερέας

Ο Ανδρέας Ευδαίμων-Ιωάννης (Andreas Eudaemon-Joannis, 15661625)[1] ήταν Έλληνας Ιησουίτης, φυσικός φιλόσοφος και ικανός λιβελογράφος σε θρησκευτικές αντιμαχίες. Ορισμένες φορές αναφέρεται και με το όνομα Κυδώνιος (Cydonius)[2], δεδομένου ότι καταγόταν από την Κρήτη.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ευδαίμων-Ιωάννης γεννήθηκε στα Χανιά και έγινε Ιησουίτης το 1581 στην Ιταλία.[3] Βρισκόταν στο Ρωμαϊκό Κολέγιο, όπου το 1597–1598 παρέδιδε διαλέξεις επί των Φυσικών και άλλων έργων του Αριστοτέλη. Ο ίδιος συνέγραψε έργο για την κίνηση των βλημάτων. Από το 1601 τον βρίσκουμε στην Πάντοβα[1], όπου συζήτησε το «πείραμα του καταρτιού» με τον Γαλιλαίο.[4][5] Η συνάντησή τους αυτή έγινε πριν από το 1606.[3]

Ο Ευδαίμων-Ιωάννης απέσπασε το 1621 μια δήλωση από τον θνήσκοντα Άγιο Ροβέρτο Μπελλαρμίνε.[6] Το επόμενο έτος έγινε πρύτανης του Ελληνικού Κολλεγίου της Ρώμης.[1] Διετέλεσε θεολογικός σύμβουλος του Καρδιναλίου Φραντσέσκο Μπαρμπερίνι σε μία παπική αποστολή στο Παρίσι το 1624/5. Σε αυτή αποδόθηκε στον Ευδαίμονα-Ιωάννη μία μη αρεστή επιμονή σε τυπικότητες, σε μία εποχή εντάσεων ανάμεσα στους Ιησουίτες και στη γαλλική Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.[7] Ο Ευδαίμων-Ιωάννης απεβίωσε στη Ρώμη στις 24 Δεκεμβρίου 1625, σε ηλικία 59 ετών.[3]

Τα έργα του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ευδαίμων-Ιωάννης υπερασπίσθηκε τον Άγιο Ροβέρτο Μπελλαρμίνε, ιδίως έναντι των επιθέσεων των Άγγλων σχετικώς με το θέμα του «όρκου υπακοής» που επέβαλε ο βασιλιάς Ιάκωβος Α΄ της Αγγλίας. Σε ένα έργο του, ο Ευδαίμων-Ιωάννης επιχειρηματολογεί κατά του Έντουαρντ Κουκ, συνεχίζοντας την άμυνα υπέρ του Χένρυ Γκάρνετ.[8] Αυτός ο «πόλεμος φυλλαδίων» προσέλκυσε τον Ισαάκ Καζομπόν και ο Ευδαίμων-Ιωάννης δέχθηκε ονομαστική επίθεση από τον Άγγλο πανεπιστημιακό και επίσκοπο Τζων Πριντώ (J. Prideaux, 1578-1650).[9]

Στη συγκεκριμένη διαμάχη θεωρήθηκε κατά καιρούς ότι το όνομα «Ευδαίμων-Ιωάννης» χρησιμοποιήθηκε από άλλους ως ψευδώνυμο, π.χ. από τον Σκιόπιο[10] ή από τον Γάλλο Ιησουίτη Ζαν Λερέ (Jean L'Heureux), θεωρία που επαναλαμβάνεται στο βιβλίο Criminal Trials του David Jardine τον 19ο αιώνα.[11][12] Το βιβλίο του 1625 Admonitio, που επιτίθεται στον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΓ΄ της Γαλλίας, με συγγραφέα υπό το ψευδώνυμο «G.G.R.», έχει αποδοθεί τόσο στον Ανδρέα Ευδαίμονα-Ιωάννη, όσο και στον Γερμανό Ιησουίτη θεολόγο και συγγραφέα Γιάκομπ Κέλερ (1568-1631).[13] Ο Καρδινάλιος Ρισελιέ πίστευε ότι ο Ευδαίμων-Ιωάννης ήταν ο συγγραφέας.[14] Με βεβαιότητα πάντως αποδίδονται στον Ανδρέα Ευδαίμονα-Ιωάννη τα παρακάτω επώνυμα έργα:

  • Adversus Roberti Abb. Oxoniensis de Antichristo sophismata (1609)
  • Ad actionem proditoriam Edouardi Coqui, apologia pro R.P. Henrico Garneto (1610)
  • Confutatio Anti-Cotoni (1611)
  • Parallelus Torti ac Tortoris (1611), κατά του Λάνσελοτ Άντριους υπέρ του Μπελλαρμίνε.[15]
  • Castigatio Apocalypsis apocalypeos Th. Breghtmanni (1611), κατά του Τόμας Μπράιτμαν.[16]
  • Responsio ad epistolam Isaaci Casauboni, επίθεση κατά του Καζομπόν και απάντηση στην επιστολή του στον Fronto Ducaeus (Fronton du Duc).[15] Σε αυτή ο Ευδαίμων-Ιωάννης υποστηρίζει ότι ο Καζομπόν έγραψε επί πληρωμή για λογαριασμό του Ιακώβου Α΄.[17]
  • Epistola monitoria, ad Ioannem Barclaium (1613), κατά του Τζων Μπέρκλυ, ο οποίος είχε γράψει προς υπεράσπιση του έργου του δικαστή πατέρα του Γουίλιαμ De potestate papae.[18]
  • Epistola ad amicum Gallum super dissertatione politica Leidhresseri (1613), μια απάντηση στον Desiderius Heraldus (Didier Hérault ή Hérauld), που έγραφε ως David Leidhresserus.[19][20]
  • Refutatio exercitationum Isaaci Casauboni libris duobus comprehensa (1617)
  • Defensio annalium ecclesiasticorum Caesaris Baronii (1617)
  • Admonitio ad lectores librorum M. Antonii de dominis (1619)
  • Excerpta ex litteris de pio obitu Rob. cardinalis Bellarmini (1621)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Charles E. O'Neill: Diccionario histórico de la Compañía de Jesús: biográfico-temático σελ. 1343; Google Books.
  2. WorldCat page
  3. 3,0 3,1 3,2 Stillman Drake: Galileo at Work: His Scientific Biography (2003), σελ. 447. Google Books.
  4. Mordechai Feingold (επιμ.): Jesuit Science and the Republic of Letters (2003), σελ. 107; Google Books.
  5. John W. O'Malley (editor): The Jesuits II: cultures, sciences, and the arts, 1540-1773, τόμος 2 (2006), σελ. 326; Google Books.
  6. Rivka Feldhay: Galileo and the Church: political inquisition or critical dialogue? (1995), σελ. 44, Google Books.
  7. Anthony D. Wright: The Divisions of French Catholicism, 1629-1645: The Parting of the Ways (2011), σελ. 146. Google Books.
  8. W.B. Patterson: King James VI and I and the Reunion of Christendom (2000), σελ. 102.
  9. Castigatio cujusdam Circulatoris, qui R.P. Andream Eudaemon-Johannem Cydonium e Societate Jesu seipsum nuncupat . . . Opposita ipsius calumniis in Epistolam J. Casauboni ad Frontonem Ducæum, Οξφόρδη 1614.  «Prideaux, John (1578-1650)» Dictionary of National Biography London: Smith, Elder & Co 1885–1900 
  10. Deutsches Pseudonymen-Lexikon (1906)
  11. Lexicon pseudonymorum (1886)
  12.  Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Garnet, Henry» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 11 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 470 
  13. Joseph Michaud & Louis Gabriel Michaud: Biographie universelle (1815), σελ. 462. Google Books.
  14. Ludwig Pastor: The History of the Popes τόμ. 28 (μετάφρ. του 1891), σελ. 91: archive.org
  15. 15,0 15,1 Charles Howard McIlwain: The Political Works of James I (2002), σελ. lxvi; Google Books.
  16. de:Die Offenbarung Johannis/Die englischen Kommentatoren
  17. Considine, John: «Casaubon, Isaac». Αρχειοθετήθηκε 2014-10-13 στο Wayback Machine. Λήμμα στο Oxford Dictionary of National Biography (έκδ. online), Oxford University Press.
  18.  «John Barclay». Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. 1913. 
  19. Biographie universelle (Supplement), λήμμα για τον Hérauld.
  20. Jean Baptiste Joseph Boulliot, Biographie ardennaise, τόμος 2 (1830), σελ. 40. Google Books.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Andreas Eudaemon-Joannis της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).