Αληδάκης αγάς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο Ιμπραήμ Αληδάκης Αγάς ήταν Τουρκοκρητικός γενίτσαρος που έδρασε πριν και μετά την Κρητική επανάσταση του 1770.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έδρασε στην περιοχή των Χανίων[1] και χαρακτηρίζεται ως ένας από τους πλέον διαβόητους Τούρκους ζωοκλέφτες και άρπαγες περιουσιών των χριστιανών Κρητικών στην ιστορία της Κρήτης. Είχε στο ενεργητικό του πάμπολλες κλοπές κοπαδιών, και είχε καταλάβει και καταπατήσει απέραντα κτήματα που παρουσίαζε με ψευδομάρτυρες ως δικά του. Διατηρούσε δε και πολυάριθμη σωματοφυλακή που είχε εγκαταστήσει σε μεγάλο πύργο που είχε οικοδομήσει στο χωριό Εμπρόσνερο του Αποκορώνου όπου και διέμενε.
Είχε υποτάξει εντελώς τους Αποκορωνιώτες κι η τρομερή φήμη του δέσποζε πολύ πέρα απ’ την επαρχία αυτή. Μόνο οι Σφακιανοί αψηφούσαν την παντοδυναμία του και την οργή της εκδικήσεώς του: Κατέβαιναν στους κάμπους του και αρπούσαν μερικά από τα αναρίθμητα αιγοπρόβατα και βόδια που είχε.

Εξαγριωμένος ο Αγάς από την «προσβολή», λογαριάζει να κάμει ολόκληρη εκστρατεία εναντίον του «ψηλού τόπου». Μα οι Σφακιανοί πληροφορούνται τα σχέδιά του κι αντιδρούν με τον κατάλληλο τρόπο: Αντί να περιμένουν να ολοκληρώσει εκείνος την προετοιμασία του και να τον «υποδεχτούν» στο χωριό τους, τον «επισκέφτηκαν» οι ίδιοι στο δικό του.

Βέβαια ο πύργος του είχε τη φήμη του απόρθητου. Κι ο Αληδάκης, πραγματικό παλικάρι. Οι διακόσιοι σωματοφύλακές του, διαλεγμένοι ένας κι ένας. Και πέρα απ’ αυτούς, πάμπολλοι οι μισθοφόροι στρατιώτες. Έτσι η επιχείρηση ήταν δύσκολη.

Έγινε μάχη ομηρική. Αποτέλεσμα ήταν να σκοτωθεί ο Αγάς κι οι περισσότεροι απ’ τους συμπολεμιστές του, ενώ οι υπόλοιποι διασκορπίστηκαν. Ευνόητο, πως κι οι επιτιθέντες είχαν αξιόλογες απώλειες.

Ακολούθησε αρπαγή όλου του πλούτου που είχε συγκεντρώσει ο τοπικός τύραννος. Και η κλοπή των αμέτρητων ζώων του θεωρείται από μερικούς σαν η αρχή ενός εθίμου, που απλώθηκε στα Σφακιά: της ζωοκλοπής.

Την ισχύ του Ιμπραήμ Αληδάκη Αγά, τις συγκρούσεις του με τους Σφακιανούς καθώς και την απ΄ αυτούς καταστροφή του πύργου του, περιγράφει σε ένα ωραίο ποίημά του ντόπιος αυτοσχέδιος ποιητής, ο Γεώργιος Πάτερος.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Θεοχάρη Δετοράκη, Ιστορία της Κρήτης, Αθήνα 1986, σελ. 301.