Ακροπόλ (ταινία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ακροπόλ
Akropol.jpg
Κινηματογραφική αφίσα.
ΣκηνοθεσίαΠαντελής Βούλγαρης
ΠαραγωγήΠαντελής Βούλγαρης
ΣενάριοΠαντελής Βούλγαρης
ΠρωταγωνιστέςΛευτέρης Βογιατζής
Σταύρος Παράβας
Κωνσταντίνος Τζούμας
Θέμις Μπαζάκα
Δέσπω Διαμαντίδου
Άντζελα Γκερέκου
ΜουσικήΓιώργος Μουζάκης
ΤραγούδιΜελίνα Κανά
Νίκος Πορτοκάλογλου
Στιχουργός
Νίκος Πορτοκάλογλου
ΦωτογραφίαΝτίνος Κατσουρίδης
ΜοντάζΑνδρέας Ανδρεδάκης
ΣκηνογραφίαΙουλία Σταυρίδου (και ενδυματολόγος)
ΧορογραφίαΚαίη Χόλντεν
Εταιρεία παραγωγήςΕλληνικό Κέντρο Κινηματογράφου
Eurimages Council of Europe
Alco Films
Alia Films SRL
Ελληνική Τηλεόραση (Ε.Τ. 1)
Τονικόν Ε.Π.Ε.
FF Films House
Tchappline Films
Von Vietinghoff Film Producation
European Script Fund
Δήμος Κορυδαλλού
ΔιανομήΝέα Κίνηση
Πρώτη προβολή4 Ιανουαρίου 1995 (Ελλάδα)
Διάρκεια125
ΠροέλευσηΕλλάδα
Ιταλία
Γερμανία
Βουλγαρία
Γλώσσαελληνική

Το Ακροπόλ είναι μια μουσικοχορευτική ταινία του Παντελή Βούλγαρη, παραγωγή του 1995.[1] Πραγματεύεται την οργάνωση μιας παράστασης στο θρυλικό θέατρο Ακροπόλ παρουσιάζοντας τον κόσμο του θεάτρου και του θεάματος, με όλες τις αντιζηλίες και τα πισώπλατα μαχαιρώματα.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο ιστορικό μουσικό θέατρο Ακροπόλ της Αθήνας πρόκειται να ανέβει μια πρεμιέρα. Λίγο πριν από την έναρξη, ο θεατρώνης Πρίγκιψ απολύει μια πρωταγωνίστρια λόγω προχωρημένης μέθης. Ενώ ψάχνει ηθοποιό να την αντικαταστήσει, καταλήγει σε ένα πρώην παιδί-θαύμα του κινηματογράφου, τον Λάκη Λοϊζο, που ερμηνεύει συχνά γυναικείους ρόλους, κυρίως κωμικούς, και που τώρα διευθύνει ένα πρακτορείο για κομπάρσους. Ο Λάκης ερμηνεύει τον ρόλο του με μεγάλη επιτυχία, γεμίζοντας τους συναδέλφους του με φθόνο. Στην τελευταία παράσταση, τότε που θίασος και τεχνικοί συνηθίζεται να κάνουν φάρσες και τρέλες (το λεγόμενο «αλαλούμ»), αποφασίζουν να τον εκδικηθούν. Στη διάρκεια αυτής της εκδίκησης, ο Λάκης ταπεινώνεται αλλά και ταπεινώνει, παίρνοντας με τη σειρά του την εκδίκησή του, μέχρι να εγκαταλείψει τον θίασο και να επιστρέψει στο πρακτορείο για κομπάρσους που διηύθυνε.

Ηθοποιοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1996. Κόβοντας 20.000 εισιτήρια πανελλαδικά, κατατάχθηκε στην 4η θέση ανάμεσα σε 15 ταινίες της ίδιας σεζόν. [2] Απέσπασε το βραβείο μουσικής στο Φεστιβάλ της Βαλένθια και το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ του Καΐρου.[3]

Η Ιωάννα Χουλιαρά γράφει:

Η δεκαετία που διαδραματίζεται η ιστορία του Ακροπολ είναι μια ανήσυχη περίοδος για την Ελλάδα, τόσο πολιτικά όσο κοινωνικά και οικονομικά. Σε ταινίες του ο Βούλγαρης εξετάζει βαθύτερα τις άμεσες επιδράσεις της εποχής στην ανθρώπινη ψυχή. Στο Ακροπολ προτιμάει να εστιάσει στον θεατρικό κόσμο και μέσα από αυτόν να αναπολήσει το ελληνικό θέατρο γενικότερα και την μουσική επιθεώρηση ειδικότερα. Πίσω από την λάμψη των θεατρικών παραγωγών, ο σκηνοθέτης παρατηρεί το ανθρώπινο πρόσωπο, τα συναισθήματα, τις ελπίδες και τα πάθη. Με μεστούς διαλόγους και έντονες ερμηνείες, η ταινία νοσταλγικά περιγράφει τα καλλιτεχνικά δρώμενα αλλά και μας ταξιδεύει στον εσωτερικό κόσμο των καλλιτεχνών. Με ένα ίσως μελαγχολικό ύφος παρουσιάζονται οι ανασφάλειες, οι αδυναμίες, οι συγκρούσεις αλλά και οι επιτυχίες των ηθοποιών της επιθεώρησης. [4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Ακροπόλ». 90λεπτά. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2012. 
  2. «Ακροπόλ - retroDB». www.retrodb.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2021. 
  3. «Ακροπόλ». Cine.gr. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2012. 
  4. Χουλιαρά, Ιωάννα (14 Μαΐου 2006). «Φώτα, Μουσική, Χορός. – Νοσταλγία για την Επιθεώρηση». cine.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2021. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]