Όλα είναι δρόμος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Όλα είναι δρόμος
Όλα είναι δρόμος (αφίσα).jpg
Κινηματογραφική αφίσα της ταινίας.
Σκηνοθεσία Παντελής Βούλγαρης
Παραγωγή Πάνος Παπαδόπουλος
Σενάριο Παντελής Βούλγαρης και Γιώργος Σκαμπαρδώνης
Πρωταγωνιστές Θανάσης Βέγγος, Δημήτρης Καταλειφός και Κώστας Καζανάς
Μουσική Σταμάτης Κραουνάκης
Μοντάζ Ντίνος Κατσουρίδης
Πρώτη προβολή 1998
Προέλευση Ελλάδα
Γλώσσα ελληνικά
δεδομέναπ  σ  ε )

Το Όλα είναι δρόμος είναι ελληνική δραματική ταινία του 1998, σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη. Το σενάριο το έγραψε ο σκηνοθέτης σε συνεργασία με τον Γιώργο Σκαμπαρδώνη. Πρωταγωνιστούν οι Δημήτρης Καταλειφός, Θανάσης Βέγγος και Γιώργος Αρμένης.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χαρώνειο νόμισμα
Ένας αρχαιολόγος ταξιδεύει να συναντήσει τους φίλους του γιου του, ο οποίος αυτοκτόνησε όταν ήταν φαντάρος. Παράλληλα, κάνει μια αρχαιολογική ανακάλυψη.

Η τελευταία νανόχηνα
Κοντά στα ελληνοτουρκικά σύνορα ζει ένας ηλικιωμένος, ο Αντώνης, ο οποίος έχει συναισθηματικό δέσιμο με τα σπάνια πουλιά που ζουν στην περιοχή. Φιλοξενεί με χαρά τους ορνιθολόγους που επισκέπτονται την περιοχή για να δουν τα πουλιά. Η συμπεριφορά του όμως αλλάζει, όταν ένας ασυνείδητος σκοτώνει την τελευταία νανόχηνα.

Βιετνάμ
Ο Τσετσένογλου, ένας πρόσφατα χωρισμένος μεγαλέμπορος επίπλων πολυτελείας στο Κιλκίς δεν μπορεί να ξεπερασει ότι η γυναίκα του πήρε το παιδί μαζί της. Για να πνίξει τον πληγωμένο του εγωισμό πηγαίνει στο επαρχιακό σκυλάδικο ονόματι Βιετνάμ όπου και είναι τακτικός θαμώνας, και αφού σπάσει όλα τα πιάτα, ραντίσει την τραγουδίστρια με καλάθια ροδοπέταλα, ξηλώσει μέχρι και τις πορσελάνες από τις τουαλέτες, αποφασίζει να σπάσει και το μαγαζί. Διαπραγματεύεται επί τόπου με τον μαγαζάτορα, δίνει όλα του τα εκατομμύρια σε επιταγή και φωνάζει τον Ηλία με την μπουλντόζα του. Το γλέντι μεταφέρεται μπροστά στο μαγαζί, τα όργανα συνεχίζουν το πρόγραμμα, ο Ηλίας καταφτάνει με την μπουλντόζα, και υπό την συνοδία της μουσικής ισοπεδώνεται το κτίριο. Ο επιπλάς εξιλεωμένος περιλούζει τα ρούχα του με την τελευταία μπουκάλα ουίσκι, ανάβει φωτιά στη καπαρντίνα του που πάντοτε τη φοράει και δεν την βγάζει ποτέ, και με τα όργανα να ξεφαντώνουν, ενώ ο ήλιος στο βάθος ανατέλει, χορεύει το τελευταίο του ζειμπέκικο απομακρυνόμενος μέσα στα χωράφια.

Αυτές οι τρεις διαφορετικές ιστορίες έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό την ανθρώπινη μοναξιά.

Διανομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βραβεία/Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία απέσπασε δύο βραβεία: μακιγιάζ και Α' ανδρικού ρόλου (Γιώργος Αρμένης) στα Κρατικά Βραβεία Υπουργείου Πολιτισμού του 1998[1].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]