Όττο Σίμιτσεκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Όττο Σίμιτσεκ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση24  Σεπτεμβρίου 1909
Βουδαπέστη
Θάνατος23  Αυγούστου 1990
Αθήνα
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπροπονητής

Ο Όττο Σίμιτσεκ (Otto Simitsek) (Βουδαπέστη, 24 Σεπτεμβρίου 1909[1] - Αθήνα, 23 Αυγούστου 1990) ήταν Ούγγρος προπονητής που εργάστηκε σε όλη του την ζωή στην Ελλάδα, προπονητής της Εθνικής ομάδας στίβου για 40 έτη[2], ενώ ταυτόχρονα προπονούσε αρκετούς συλλόγους.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Βουδαπέστη το 1909, σπούδασε στην Βασιλική Ανωτάτη Σχολή Σωματικής Αγωγής της Βουδαπέστης, κι έκανε μεταπτυχιακό στο Βερολίνο[1]. Εκτός από Ουγγρικά και Ελληνικά, μιλούσε ακόμα Γαλλικά, Γερμανικά και Αγγλικά. Ήταν παντρεμένος με την Δώρα Φαρβέτη και απέκτησαν δυο γιους, τον Διαγόρα-Μάρτον και τον Παναγιώτη[1].

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1929 ο ΣΕΓΑΣ με πρόεδρο τον Ιωάννη Κετσέα απευθύνθηκε στην Βουδαπέστη και στην φημισμένη τότε Βασιλική ανωτάτη σχολή σωματικής αγωγής για προπονητή της εθνικής ομάδας[1][2]. Έως τότε την εθνική ομάδα προπονούσαν άνθρωποι με γνώσεις γυμναστή και η ομοσπονδία έψαχνε κάποιον με σπουδές και εξειδικευμένες γνώσεις στο θέμα προπόνησης και τακτικής. Η Βασιλική Ακαδημία πρότεινε τον Σίμιτσεκ, αριστούχο τότε[1] και με τη βοήθεια του συμφοιτητή του Κλεάνθη Παλαιολόγου ήρθε στην Ελλάδα[3][2].

Ο Σίμετσικ υπηρέτησε εκλέκτορας και αρχιπροπονητής της εθνικής στίβου από το 1929 έως το 1969 που αποχώρησε[3]. Από το 1932 υπήρξε προπονητής της Ολυμπιακής ομάδας της Ελλάδος[1]. Είχε διατελέσει Αντιπρόεδρος του ΣΕΓΑΣ[3], από το 1961 τεχνικός σύμβουλος της ΕΟΑ[4], από το 1962 έως το 1990 κοσμήτορας της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής στην Ολυμπία[5], πολλά έτη πρόεδρος της Παγκόσμιας Ένωσης Προπονητών Στίβου[1]. Ήταν μέλος πολλών οργανισμών, όπως του Αμερικανικού Συνδέσμου Υγείας και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ψυχαγωγίας.

Σε συλλογικό επίπεδο πρόσφερε τις υπηρεσίες του σε όποιον αθλητικό σύλλογο το ζητούσε και υπήρξε προπονητής του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών από το 1932[1], του Ολυμπιακού στο καλαθοσφαίρση γυναικών και την πετοσφαίριση γυναικών, του στίβου του Παναθηναϊκού, της Κολύμβησης του Ολυμπιακού[6] κτλ. Ήταν επίσης χιονοδρόμος και αναφέρεται ως προπονητής χιονοδρομίας στη σχολή του Ελληνικού ορειβατικού συλλόγου[7]. Το 1953 προπονούσε τους αθλητές των έξι αθλητικών συλλόγων της Κύπρου που συμμετείχαν στους Παγκύπριους αγώνες στίβου[8].

Εκτός από προπονητής χιονοδρομίας ήταν και αθλητής όπου συμμετείχε σε πολλούς αγώνες κατακτώντας και πρώτες θέσεις[9].

Έχει τιμηθεί με τα παράσημα του Ταξιάρχου Γεωργίου Α΄ και του Ταξιάρχου Φοίνικος[1].

Βιβλιογρφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ευάγγελος Ανδρέου, Το αστέρι του πρωταθλητή άναψε... Έκδ. Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης (EUARCE), 2011 - "Όττο Σίμιτσεκ (Simicek, Otto)" σ.172 (10 βιογραφικές αναφορές), ISBN 978-960-99566-0-4

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1, σελ. 214
  2. 2,0 2,1 2,2 Αθλητική Ηχώ, φύλλο 30 Ιανουαρίου 1971, σελ. 4, Αφιέρωμα του Κλ. Παλαιολόγου
  3. 3,0 3,1 3,2 Σύνδεσμος προπονητών Βορείου Ελλάδος
  4. Αθλητική Ηχώ, φύλλο 25 Απριλίου 1971, σελ. 3
  5. www.vrestaola.eu-Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία
  6. Δια τους φιλάθλους, εφημερ. «ΕΜΠΡΟΣ», 21/05/1946
  7. Χιονοδρομία: ένα σπορ με ιστορία
  8. Αθλητική Ηχώ, φύλλο 10 Μαρτίου 1953, σελ. 4
  9. Αθλητική Ηχώ, φύλλο 8 Ιανουαρίου 1953, σελ. 4