Έρασμος της Φόρμιας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Έρασμος της Φόρμιας
Falkensteiner Retabel Drehflügel rechts außen.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση3ος αιώνας
Αντιόχεια
Θάνατος303[1]
Ιλλυρία
ΘρησκείαΧριστιανισμός
Eορτασμός αγίου2 Ιουνίου
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπρεσβύτερος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμακαθολικός επίσκοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Άγιος Έρασμος ή Άγιος Έλμο (Sant'Erasmo di Formia, Sant'Elmo), (Αντιόχεια, 3ος αιώνας - Φόρμια, 303), ήταν χριστιανός άγιος του 4ου αιώνα και ο πρώτος επίσκοπος Φόρμιας, σύμφωνα με την τοπική παράδοση ήταν επίσκοπος της Αντιόχειας, μάρτυρας και άγιος από την Καθολική Εκκλησία. Πιθανότατα η τοπική παράδοση τον ταυτίζει με τον Άγιο Έρασμο της Αντιόχειας που έζησε την ίδια εποχή.

Το Αγιολόγιο που αφηγείται τη ζωή του Αγίου Εράσμου χρονολογείται από τον έκτο αιώνα, αλλά είναι σε μεγάλο βαθμό μυθολογικό. Λέγεται ότι ο Έρασμος ήταν επίσκοπος της Αντιόχειας, στην πραγματικότητα δεν υπήρξε επίσκοπος Αντιόχειας με αυτό το όνομα. Όταν ξεκίνησαν οι διωγμοί εναντίον Χριστιανών, κατέφυγε αρχικά σε μια σπηλιά για επτά χρόνια και, στη συνέχεια, συνελήφθη και φυλακίστηκε επειδή δεν ήθελε να θυσιάσει σε ειδωλολατρικά είδωλα. Αργότερα απελευθερώθηκε ως εκ θαύματος και, αφού είχε μεταστρέψει έναν πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων στον χριστιανισμό (το κείμενο μιλά για τέσσερις χιλιάδες) και έχοντας εκτελέσει θαύματα, υπέστη διωγμούς, τελικά οδηγήθηκε, από τον αρχάγγελο Μιχαήλ, στη Φόρμια, όπου πέθανε μετά από επτά ημέρες. Αυτή η παράδοση αποδόθηκε από τον Πάπα Γκελάσιους Β΄[2].

Η Μαρτυρολογία, έχει καταγράφει τη μνήμη του στις 2 Ιουνίου. Στη συνέχεια, ο Πάπας Γρηγόριος Α΄, σε επιστολή του, αναφέρει ότι το σώμα του Επισκόπου φυλάχτηκε στην εκκλησία της Φορμίας και ότι αφιερώθηκαν δύο μοναστήρια σε αυτόν, ένα στη Νάπολη και ένα κοντά στην Κούμα. Μετά την καταστροφή της Φόρμια από τους Σαρακηνούς το 842, τα λείψανα μεταφέρθηκαν στην Γκαέτα και βρέθηκαν κρυμμένα στην εκκλησία της Αγίας Μαρίας το 917 από τον Επίσκοπο Μπόνο[2]. Στη συνέχεια, ο Άγιος Έρασμος ανακηρύχθηκε προστάτης της πόλης και, λιγότερο από έναν αιώνα αργότερα, ο Πάπας Πασχάλης Β΄ αφιέρωσε τον νέο καθεδρικό ναό στον Άγιο Έρασμο και την Παναγία.

Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα η λατρεία του γνωστοποιήθηκε χάρη στους εμπόρους και τους ναυτικούς της Γκαέτα και συμπεριλήφθηκε στους λεγόμενους Βοηθητικούς Αγίους[2], ως προστάτης των ναυτικών και προστάτης των ασθενών με στομαχικά προβλήματα, λόγω της παράδοσης ότι στο μαρτύριο εκσπλαχνίστηκε από βαρούλκο. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν αγιογραφικές πηγές που να μιλούν για αυτό το βασανιστήριο. Πιθανώς οι πρώτες απεικονίσεις του αγίου τον απεικόνιζαν, ως πολιούχο των ναυτικών, δίπλα σε ένα βαρούλκο, το οποίο, στη δημοφιλή φαντασία, έγινε όργανο μαρτυρίου.

Στην Γκαέτα, όπου είναι συν-προστάτης με τον Άγιο Μαρκιανό, ο καθεδρικός ναός είναι αφιερωμένος σε αυτόν.

Το νησί Άγιος Έρασμος της Βενετίας πήρε το όνομά του και από τον Άγιο, που βρίσκεται στη βόρεια περιοχή της λιμνοθάλασσας της Βενετίας.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]