Έλενα Μπράνκοβιτς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Έλενα Μπράνκοβιτς
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1447
Σμεντέρεβο
Θάνατος1500
Τσόρλου
Οικογένεια
ΣύζυγοςΣτεφάν Τομάσεβιτς
ΓονείςΛαζάρ Μπράνκοβιτς και Ελένη Παλαιολογίνα Μπράνκοβιτς
ΟικογένειαBranković dynasty

Η Έλενα Μπράνκοβιτς (σερβικά : Jelena Branković), αργότερα γνωστή σαν Μάρα ή Μαρία, από κάποιες πηγές ονομάζεται Jelača[1], ήταν η τελευταία βασίλισσα της Βοσνίας και Δεσπότισα της Σερβίας. Σε ορισμένες πηγές η τελευταία βασίλισσα της Βοσνίας αναφέρεται με το όνομα "Katarina Kosača" και πρόκειται για την Έλενα[2][3][4][5][6][7][8][1][9][10].

Γεννήθηκε γύρω στο 1447, ήταν κόρη του δεσπότη της Σερβίας Λαζάρ Μπράνκοβιτς και της Ελένης Παλαιολογίνας, αδελφές της ήταν η Ιρίνα και η Μίλιτσα. Παντρεύτηκε τον Λαζάρ Τομάσεβιτς μετά από έγκριση του Ούγγρου βασιλιά στον οποίο ήταν υποτελής ο Τομάσεβιτς. Ο γάμος έγινε την 1 Απριλίου 1459 [2], αμέσως μετά το γάμο, ο Τομάσεβιτς πήρε τον έλεγχο της Σερβίας, έγινε δεσπότης, ωστόσο η εξουσία του στη Σερβία ήταν βραχύβια. Ο Τομάσεβιτς δεν έλαβε βοήθεια από τον Ούγγρο βασιλιά ούτε από τον πατέρα του κατά των Οθωμανών και η πτώση της Σερβίας ήταν αναπόφευκτη τον Ιούνιο του 1459.

Μετά την πτώση του Δεσποτάτου της Σερβίας η οικογένεια μετακόμισε στην Βοσνία. Στις 10 Ιουλίου 1461 ο σύζυγος της έγινε βασιλιάς της Βοσνίας και αυτή βασίλισσα. Η στέψη έγινε από καθολικό ιερέα σε μία προσπάθεια του Τομάσεβιτς να πάρει με το μέρος του την καθολική εκκλησία και την βοήθεια του πάπα σε Οθωμανική εισβολή, γι' αυτό τον λόγο και η Ιρίνα βαπτίστηκε Μαρία[11][12]. Ο βασιλιάς και η βασίλισσα ζούσαν στη βασιλική πόλη της Μπόμποβατς μέχρι το 1463 όταν και κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς. Με την οθωμανική κατάκτηση της Βοσνίας ο σύζυγός της Μαρίας εκτελέστηκε και η Μαρία έφυγε στην εξορία στο Σπλιτ, που τότε ανήκε στους Ενετούς, πληρώνοντας με όλη την περιουσία της για να την δεχτούν.

Κατά μία εκδοχή πέθανε το 1474 στη Λευκάδα[2]. Άλλη εκδοχή λέει ότι έζησε σε Οθωμανικά εδάφη στο κοντά στο Çorlu στη Θράκη, στο φέουδο του θείου της Μανουήλ Παλαιολόγου γύρω στα 1500[13]. Τρίτη εκδοχή λέει ότι εντάχθηκε το χαρέμι του Οθωμανού σουλτάνου[14].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Zemaljski muzej u Bosni i Hercegovini, Glasnik Zemaljskog muzeja u Bosni i Hercegovini, Zemaljska štamparija, 1912
  2. 2,0 2,1 2,2 Franz Babinger, William C. Hickman, Ralph Manheim, Mehmed the Conqueror and His Time, Princeton University Press, 1992
  3. Krunoslav Draganović, Poviest hrvatskih zemalja Bosne i Hercegovine, Hrvatsko kulturno društvo "Napredak", 1942
  4. Đuro Tošić, Poslednja bosanska kraljica Mara (Jelena), Zbornik za istoriju Bosne i Hercegovine, Beograd, 2002
  5. Vjekoslav Klaić i Trpimir Macan, Povijest Hrvata od najstarijih vremena do svršetka XIX stoljeća, Nakladni zavod MH, 1981
  6. Sociétè belge d'Études byzantines, Byzantion: revue internationale des études byzantines, Fondation Byzantine, 1960-
  7. Karl Krumbacher, Byzantinische Zeitschrift, C. H. Beck'sche Verlagsbuchhandlung, 1952
  8. Guillaume Capus, A travers la Bosnie et l'Herzegovine, Librairie Hachette, 1896
  9. Božidar Vidov, Herceg Stjepan Vukčić-Kosača i naziv Hercegovina: Stjepan II. Tomašević i Mara, posljednji hrvatski kralj i kraljica Druge narodne dinastije, s.n., 1980
  10. Mak Dizdar, Stari bosanski tekstovi, Svjestlost, 1969
  11. Joseph Reese Strayer, Dictionary of the Middle Ages, Scribner, 1988
  12. Vjekoslav Klaić, Poviest Bosne do propasti kraljevstva, Tiskom Dioničke tiskare, 1882
  13. Milorad Ekmečić, Srpska akademija nauka i umetnosti. Odbor za istoriju Bosne i Hercegovine; Zbornik za istoriju Bosne i Hercegovine, SANU, 2002, stranica 60
  14. Steven Runciman, The Fall of Constantinople 1453, 1965
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Jelena Branković της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).