Άρθουρ Αντάμοβ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Άρθουρ Αντάμοβ
Arthur Adamov (1908-1970).jpg
Όνομα Άρθουρ Αντάμοβ
Γέννηση Артур Адамян
23 Αυγούστου 1908
Κισλοβόντσκ, Ρωσική Αυτοκρατορία
Θάνατος 15 Μαρτίου 1970 (61 ετών)
Παρίσι, Γαλλία
Επάγγελμα/
ιδιότητες
Δραματουργός, μεταφραστής
Γλώσσα Γαλλική γλώσσα
Ρωσική γλώσσα
Εθνικότητα Γάλλος
Είδη Θέατρο, μετάφραση
Λογοτεχνικό κίνημα Θέατρο του Παραλόγου

Ο Άρθουρ Αντάμοβ (Артю́р Адамо́в, 23 Αυγούστου 190815 Μαρτίου 1970) ήταν θεατρικός συγγραφέας και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Θεάτρου του Παραλόγου.

Η ζωή του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αντάμοβ (αρχικά Αντάμιαν) γεννήθηκε στη Ρωσία σε μία ευκατάστατη αρμενική οικογένεια, η οποία, ωστόσο, έχασε σύντομα την περιουσία της το 1917. Όπως πολλοί άλλοι ευκατάστατοι Ρώσοι της εποχής, ο Αντάμοβ ανετράφη με τα γαλλικά ως πρώτη του γλώσσα και το 1924 μετακόμισε στο Παρίσι. Στο Παρίσι ο Αντάμοβ ήρθε σε επαφή με τους σουρεαλιστές και εξέδωσε την σουρεαλιστική εφημερίδα Discontinuité. Άρχισε να γράφει θεατρικά έργα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με πρώτο του έργο το La Parodie (1947). Επηρεασμένος από τον Μπέρτολτ Μπρεχτ, τον μαρξισμό και την ψυχανάλυση, στράφηκε σε ένα θέατρο με κοινωνικούς και πολιτικούς προβληματισμούς. Ο χαρακτήρας του τίτλου ενός από τα περισσότερο γνωστά έργα του, το Le Professeur Taranne (1953), κατηγορείται για διάφορα πράγματα (δημόσιο γυμνισμό, πέταμα σκουπιδιών, λογοκλοπή), τα οποία αρνείται, μόνο και μόνο για να αντιστραφούν οι αρνήσεις του εναντίον του ως επιπλέον στοιχεία παραπτωμάτων. Κορυφαίο θεατρικό έργο του θεωρείται το Πινγκ-Πονγκ (Le Ping-Pong, 1955).

Ο Αντάμοβ αυτοκτόνησε το 1970. Συγκαταλέγεται στους εκφραστές του σύγχρονου πρωτοποριακού θεάτρου[1].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ιστορικό Λεύκωμα 1970, σελ. 151, Καθημερινή (1998)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]