Άμε Νο Ουζούμε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Άγαλμα της Ουζούμε

Η Άμε Νο Ουζούμε νο μικότο ((Ιαπωνικά) 天宇受売命, 天鈿女命) είναι η θεά της αυγής, της αγάπης και της διασκέδασης στον ιαπωνικό σιντοϊσμό και σύζυγος του θεού Οκάμι.

Σχετίζεται με την ιστορία της εκλιπούσας θεάς του ήλιου, Αματεράσου. Είναι επίσης γνωστή ως Ομιγιανόμε-νο-οκάμι, ένα ινάρι κάμι πιθανώς λόγω της σχέσης της με τον σύζυγό της[1][2].

Ο αδελφός της Αματεράσου, ο θεός της καταιγίδας Σουσάνο, είχε καταστρέψει τους ορυζώνες και τον αργαλειό της και δολοφόνησε μια από τις ακόλουθές της λόγω μιας διαμάχης μεταξύ τους. Με τη σειρά της, η Αματεράσου εξοργίστηκε, αποσύρθηκε σε ένα σπήλαιο και έκλεισε την είσοδό του με ένα τεράστιο βράχο. Η εξαφάνισή της όμως είχε σαν συνέπεια να βυθιστεί ο κόσμος στο σκοτάδι και στην απουσία ζωής. Οι υπόλοιποι θεοί έκαναν τα πάντα για να τη δελεάσουν να βγει έξω, απέτυχαν όμως όλοι εκτός από την Ουζούμε.

Η έξυπνη Ουζούμε κοντά στην είσοδο του σπηλαίου άρχισε να χορεύει σκίζοντας τα ρούχα της μπροστά στις άλλες θεότητες, που το θεώρησαν τόσο κωμικό που άρχισαν να γελάνε[3].

Το γέλιο των θεών για τις γκριμάτσες της προκάλεσε την περιέργεια της Αματεράσου, η οποία μόλις ξεπρόβαλε για λίγο από το σπήλαιο άφησε να φανεί και μια λαμπρή ακτίδα φωτός, το φως της αυγής. Η θεά είδε την ίδια της την αντανάκλαση σε ένα καθρέφτη, που είχε κρεμάσει η Ουζούμε σε ένα δέντρο, κι όταν πλησίασε περισσότερο, οι θεοί την τράβηξαν έξω από το σπήλαιο κι έτσι ξαναγύρισε πίσω στον ουρανό, φωτίζοντας και πάλι τον κόσμο.

Η Ουζούμε εξακολουθεί να λατρεύεται σήμερα ως κάμι στον σιντοϊσμό[4]. Είναι επίσης γνωστή ως Άμε νο Ουζούμε νο Μικότο[5]. Είναι απεικονίζεται στο κιόγκεν ως Οκάμε, μια γυναίκα που γλεντά με τον αισθησιασμό της.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Treasures of the Morikami». Morikami Museum and Japanese Gardens. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2012. 
  2. «Iwato». Hamada City. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2012. 
  3. Frédéric, Louis (2002). Japan Encyclopedia. Harvard University Press. σελίδες 27–28. ISBN 0-674-00770-0. 
  4. «Tsubaki Sukeikai» (PDF). Tsubaki Grand Shrine of America. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2012. [νεκρός σύνδεσμος]
  5. Herbert, Jean (2011). Shinto: At the Fountainhead of Japan. Taylor & Francis. σελ. 264. ISBN 0-203-84216-2. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]