Red Hot Chili Peppers

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Red Hot Chili Peppers
Rhcp2013.jpg
Το συγκρότημα σε συναυλία του 2013
Προέλευση Flag of California.svg Λος Άντζελες, Καλιφόρνια,
Flag of the United States.svg ΗΠΑ
Παρουσία 1983-σήμερα
Μουσικά είδη Εναλλακτική ροκ, Φανκ, Φανκ μέταλ (στην αρχή της καριέρας τους)
Εταιρίες ΕΜΙ, Warner Bros.
Ιστοσελίδα redhotchilipeppers.com
Μέλη
Anthony Kiedis
Flea
Chad Smith
Josh Klinghoffer
Πρώην μέλη
Χίλελ Σλόβακ
Jack Irons
Cliff Martinez
Jack Sherman
DeWayne "Blackbyrd" McKnight
D.H. Peligro
Τζον Φρουσιάντε
Arik Marshallo
Jesse Tobias
Dave Navarro
Το σήμα των Red Hot Chili Peppers

Οι Red Hot Chili Peppers είναι ένα αμερικάνικο ροκ συγκρότημα που ιδρύθηκε στο Los Angeles το 1983. Το συγκρότημα παίζει εναλλακτική ροκ καθώς και φανκ ροκ, πανκ ροκ και ψυχεδελικό ροκ. Τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος είναι ο Anthony Kiedis (φωνητικά) και ο Michael "Flea" Balzary (μπάσο), ντράμερ έγινε το 1988 ο Chad Smith, και κιθαρίστας το 2009, μετά την αποχώρηση του Τζον Φρουσιάντε, o Josh Klinghoffer. Οι Red Hot Chili Peppers έχουν κερδίσει εφτά Grammy Awards και έχουν πουλήσει πάνω από 80 εκατομμύρια άλμπουμ ανά τον κόσμο[1]. Το 2012 εισήλθαν στο Rock and Roll Hall of Fame.

Το 1983, όταν και ιδρύθηκε το συγκρότημα, μέλη ήταν ο Anthony Kiedis (φωνητικά), ο Flea (μπάσο), ο Jack Irons (ντραμς) και ο Hillel Slovak (κιθάρα). Οι δύο τελευταίοι έφυγαν λόγω των υποχρεώσεων τους με το άλλο τους συγκρότημα "What Is This?". Τότε το συγκρότημα επιστράτευσε τον Cliff Martinez (ντραμς) και τον Jack Sherman (κιθάρα) και ηχογράφησαν το πρώτο τους άλμπουμ The Red Hot Chili Peppers (1984). Όταν ο Jack Sherman παραιτήθηκε, το συγκρότημα πήρε πίσω τον Hillel που είχε παραιτηθεί από τους "What Is This?" και ηχογράφησαν το Freaky Styley (1985). Μετά από λίγο και ο Cliff παραιτήθηκε και ο Jack Irons επέστρεψε. Την περίοδο εκείνη ηχογράφησαν το The Uplift Mofo Party Plan (1987). Ένα χρόνο μετά κυκλοφόρησε και το The Abbey Road EP (1988). Δυστυχώς λίγους μήνες μετά ο Hillel πέθανε λόγω υπερβολική δόσης ναρκωτικών. Ο Jack συντετριμμένος ξαναπαραιτείται. Απεγνωσμένο το συγκρότημα παίρνει για κιθαρίστα τον DeWayne McKnight των "Parliament-Funkadelic" και για ντράμερ τον D.H. Peligro των "Dead Kennedys". Ο DeWayne δεν ταίριαζε στο σύνολο και διώχθηκε. Τότε ο D.H. γνώρισε στους Peppers έναν ταλαντούχο κιθαρίστα-θαυμαστή τους τον Τζον Φρουσιάντε. Μετά από ένα μικρό τουρ ο D.H. διώχθηκε και μετά από οντισιόν μπήκε στο συγκρότημα ο σημερινός ντράμερ Chad Smith. Στο τέλος αυτής της περιπέτειας ηχογραφήθηκε το 4ο άλμπουμ τους το Mother's Milk (1989) που ήταν αρκετά πετυχημένο.

Το 1990, η ομάδα υπέγραψε με την Warner Bros Records και ηχογράφησαν με παραγωγό τον Rick Rubin το άλμπουμ Blood Sugar Sex Magik (1991), το οποία έγινε η πρώτη εμπορική επιτυχία του συγκροτήματος. Ο Φρουσιάντε ένιωσε άβολα με την επιτυχία της μπάντας και την άφησε απότομα το 1992,στη μέση της περιοδείας του άλμπουμ. Η χρήση ηρωίνης του Φρουσιάντε αυξήθηκε. Μετά την πρόσληψη του κιθαρίστα Arik Marshall για να ολοκληρωθεί η περιοδεία, ο Kiedis ο Flea και o Smith προσέλαβαν τον Jesse Tobias αν και μετά από μερικές εβδομάδες αντικαταστήθηκε από τον Dave Navarro των Jane's Addiction,και κάλο φίλο του Chad για το μετέπειτα άλμπουμ τους, One Hot Minute (1995). Το άλμπουμ δεν ήταν τόσο επιτυχημένο όσο και το Blood Sugar Sex Magik και απέτυχε να αποσπάσει την αναγνώριση του κόσμου. Ο Navarro έφυγε από το συγκρότημα το 1998[2]. Ο Φρουσιάντε, φρέσκος από την απεξάρτηση από τα ναρκωτικά, επανήλθε στο συγκρότημα το ίδιο έτος κατόπιν αιτήσεως του Flea. Το επανενωμένο κουαρτέτο επέστρεψε στο στούντιο για να ηχογραφήσει το Californication (άλμπουμ) (1999), το οποίο έγινε η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της μπάντας με 15 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Το άλμπουμ αυτό ακολουθήθηκε τρία χρόνια αργότερα από το By the Way, και στη συνέχεια τέσσερα χρόνια αργότερα από το διπλό άλμπουμ Stadium Arcadium, το πρώτο του Νούμερο 1 άλμπουμ στην Αμερική. Μετά από μια παγκόσμια περιοδεία, η ομάδα έκανε μια παρατεταμένη παύση. Ο Φρουσιάντε ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει από την μπάντα φιλικά για να επικεντρωθεί στην solo καριέρα του. Ο Josh Klinghoffer, ο οποίος είχε εργαστεί ως sideman για την περιοδεία τους για το στο Stadium Arcadium και στα σόλο έργα του Φρουσιάντε, μπήκε στην μπάντα ως κιθαρίστας το 2009 και η μπάντα πέρασε το επόμενο ενάμιση χρόνο ηχογραφώντας το δέκατο άλμπουμ τους, I'm with You που κυκλοφόρησε το 2011 και έφτασε στην κορυφή των charts σε 18 διαφορετικές χώρες.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προϊστορία (1973-1983)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To 1973 o εντεκάχρονος Anthony Kiedis μετακομίζει από το Grand Rapids του Michigan στο Los Angeles για να ζήσει με τον πατέρα του. Στο Fairfax High School[3] γνωρίζει έναν Αυστραλό που ζει στη Νέα Υόρκη, τον Michael Balzary. Οι Anthony και Michael έγιναν κολλητοί και το 1978 έφτιαξαν ένα συγκρότημα με την ονομασία Lοs Faces. Την ίδια χρονική περίοδο στο Fairfax High School υπήρχαν άλλοι δύο φίλοι που αγαπούσαν τη μουσική. Ήταν οι Hillel Slovak και Jack Irons, οι οποίοι ντύνονταν σαν τους KISS και περνούσαν την ώρα τους ακούγοντας και παίζοντας μουσική. Οι Hillel και Jack έφτιαξαν ένα συγκρότημα με το όνομα "Chain Reaction", που μετονομάστηκε αργότερα σε "Anthym" και μετά σε "What is This?". Οι Anthony και Michael μπήκαν στο συγκρότημα, ο πρώτος τραγουδούσε κι ο δεύτερος έπαιζε μπάσο. O Anthony έγραφε ποιήματα και έπαιρνε μαθήματα υποκριτικής και ο Balzary έπαιζε κορνέτα, ενώ τα πρώτα του βήματα στο μπάσο τα έκανε με την βοήθεια του Hillel Slovak. Παράλληλα, οι Hillel και Michael παροτρύνουν τον Kiedis να προσαρμόζει τα ποιήματα που γράφει σε μουσική. Οι Anthony Kiedis, Michael Balzary, Hillel Slovak και Jack Irons (original line-up των Red Hot Chili Peppers) κάνουν τις πρώτες εμφανίσεις τους υπό το όνομα "Tony Flow & the Miraculously Majestic Masters of Mayhem"[4]. Επί σκηνής προσθέτουν στοιχεία υποκριτικής και διάφορα άλλα τεχνάσματα (εμφανίζονται γυμνοί με μία κάλτσα στο πέος) καθορίζοντας το προσωπικό τους στυλ.

The Red Hot Chili Peppers - Freaky Styley (1984-1986)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Hillel Slovak στην Πενσυλβάνια το 1983

Το 1983 ο Balzary αρχίζει να γίνεται γνωστός ως Flea και το συγκρότημα μετονομάζεται σε Red Hot Chili Peppers. Καταφέρνουν να υπογράψουν συμβόλαιο με την ΕΜΙ, όμως οι Slovak και Irons που διατηρούσαν, ακόμα, το συγκρότημα "What is This?" και δίνοντας μεγαλύτερη βαρύτητα σε αυτό φεύγουν για περιοδεία πριν την ηχογράφηση του πρώτου τους άλμπουμ με τους RHCP. Το "The Red Hot Chili Peppers" ηχογραφήθηκε από τους Kiedis, Flea, Jack Sherman (κιθάρα), Cliff Martinez (ντραμς)[5] [6] και κυκλοφόρησε το 1984. Από πωλήσεις δεν πήγε καθόλου καλά και στα live ήταν αισθητή η απουσία των Slovak και Irons. Η συνεχής διαμάχη μεταξύ των Kiedis, Flea και Sherman είχε ως αποτέλεσμα την αποχώρηση τού τελευταίου από το συγκρότημα και την επιστροφή του Slovak, ο οποίος ήταν ελεύθερος τώρα, αφού οι "What Is This?" μετά από ένα selftitled άλμπουμ διαλύθηκαν. Λίγο μετά την κυκλοφορία του 2ου άλμπουμ των RHCP, "Freaky Styley" (1985),[7] ο Μartinez αποχωρεί και επιστρέφει ο Irons. To άλμπουμ πήγε καλύτερα από το πρώτο αλλά και πάλι το συγκρότημα αντιμετώπιζε προβλήματα στην παρουσία του on-stage, κάτι που σύντομα οι τέσσερις τους θα ξεπεράσουν στο επόμενο άλμπουμ. Κάπου εδώ χρονικά εμφανίζονται τα προβλήματα με τα ναρκωτικά σε βαθμό όπου απολύθηκε ο Kiedis από το συγκρότημα [8] με όρο για την επιστροφή του να έχει σταματήσει τη χρήση. Ο Slovak αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα[9], αλλά προσπαθεί να είναι συνεπής στις ανάγκες του συγκροτήματος.

The Uplift Mofo Party Plan - ο θάνατoς του Hillel (1987-1988)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αρχική ομάδα των Red Hot Chili Peppers (Jack Irons, Flea, Anthony Kiedis, Hillel Slovak) σε μια φωτογραφία από την The Uplift Mofo Party Plan tour

Το 1987 κυκλοφορεί το "Uplift Mofo Party Plan", μοναδικό στη δισκογραφία τους που ηχογραφήθηκε από τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος. Αυτό το άλμπουμ τούς στέλνει σε supporting-tour στην Ευρώπη. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας στη γηραιά ήπειρο, οι Flea και Kiedis παραμένουν καθαροί από τα ναρκωτικά, όμως η εξάρτηση του Slovak αποτελεί μεγάλο πρόβλημα για τη μπάντα, καθώς οι fans ήταν δυσαρεστημένοι από την εριστική συμπεριφορά και τις κακές εμφανίσεις του Slovak on-stage, o οποίος δεν ήταν συνεργάσιμος και συχνά άφηνε συναυλίες στη μέση. Λίγες μέρες, μετά την επιστροφή τους στην Αμερική, στις 25 Ιουνίου του 1988 ο Hillel, σε ηλικία 26 ετών, βρίσκεται νεκρός από υπερβολική δόση ηρωίνης[10]. Ο Jack Irons μετά από τον θάνατο του καλύτερού του φίλου, αποχώρησε απ το συγκρότημα.[11]

Mother's Milk (1988-1990)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Νοέμβριο του 1988 τον DH Peligro θα αντικαταστήσει ο Chad Smith
Ο Τζον Φρουσιάντε, ο κιθαρίστας του συγκροτήματος (1988-1992 και 1998-2009)

Στα τέλη του 1988 ο Kiedis παίρνει εξιτήριο από κέντρο αποτοξίνωσης και με τον Flea αποφασίζουν να μην το βάλουν κάτω. Για μικρό διάστημα, παίζουν με τον κιθαρίστα Blackbyrd McKnight των "P-Funk" (αργότερα όταν τον απέλυσαν απείλησε να κάψει το σπίτι του Kiedis[12]) και τον drummer DH Peligro των "Dead Kennedys". Ο τελευταίος προτείνει στο συγκρότημα ένα παιδί θαύμα: τον 18-χρονο John Frusciante, που εξασκείται 15 ώρες τη μέρα στην κιθάρα. Ο Frusciante ήταν νέος κι ενθουσιώδης και ενδιαφερόταν όσο τίποτα να αντικαταστήσει τον Hillel, δηλώνοντας αργότερα "Their music meant everything to me. Joining the band was like the most fantastic thing on earth." Μετά την ακρόασή του, οι Flea και Kiedis, δεν είχαν καμία αμφιβολία ότι ο Frusciante ήταν ο καταλληλότερος για τη θέση που άφησε ο Slovak. Το θέμα του drummer, όμως, έμενε ακόμα εκκρεμές για το συγκρότημα. Τρεις εβδομάδες πριν την ηχογράφηση του επόμενου δίσκου τους κι αφού είχαν γίνει πολλές οντισιόν, δεν είχε βρεθεί, ακόμα, ο αντικαταστάτης του Jack Irons. Από αυτή τη δύσκολη θέση, τους έβγαλε μία στενή φίλη που πρότεινε τον έμπειρο drummer, Chad Smith. O τελευταίος έθεσε περιοριστικούς όρους στην αρχή, και o Kiedis είχε τους ενδοιασμούς του για αυτόν[13], τελικά όμως ο Chad Smith ήταν ο ένας, που συμπλήρωνε το παζλ του πιο αποδοτικού line-up των RHCP. To 1989 οι ανανεωμένοι RHCP ηχογραφούν το "Mother's Milk". Το συγκρότημα με αυτό το άλμπουμ αρχίζει να παίζει στο MTV ενώ κάνουν μεγάλη αίσθηση τα τραγούδια "Knock Me Down" και "Taste the Pain" τα οποία έγραψε ο Kiedis για την εξάρτηση από τα ναρκωτικά και το θάνατο του Slovak. Το "Mother's Milk" θα γίνει ο πρώτος χρυσός δίσκος των Chili Peppers.

Blood Sugar Sex Magik (1991-1994)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την εννεάμηνη περιοδεία της μπάντας για το "Mother's Milk", οι RHCP είχαν συνειδητοποιήσει ότι ο επόμενος δίσκος τους θα είναι κι ο σημαντικότερος της δισκογραφίας τους. Στράφηκαν έτσι στον Rick Rubin ζητώντας του να αναλάβει την παραγωγή του 4ou άλμπουμ. Το καλοκαίρι του 1991 ο Rubin βρήκε μια μεγάλη αγροτική κατοικία, τη "The Mansion", στους λόφους του Hollywood στο Λος Άντζελες (το οποίο σύμφωνα με μαρτυρίες ήταν στοιχειωμένο) και αποφάσισε να το ενοικιάσει για την ηχογράφηση του άλμπουμ (αργότερα την αγόρασε και τώρα είναι στούντιο ηχογράφησης). Οι Kiedis, Flea και Frusciante έμειναν εκεί καθ όλη τη διάρκεια ηχογράφησης του άλμπουμ, σχεδόν ένα μήνα, ενώ ο Chad κάθε βράδυ έπαιρνε τη Harley Davidson του και κοιμόταν σπίτι του.[14][14][15] O Rubin, σε αντίθεση με τους προκατόχους του, δεν περιόριζε καθόλου την κιθάρα του Frusciante και άφησε ελεύθερους τους RHCP να πειραματιστούν και τελικά να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό. Το "Blood Sugar Sex Magik" κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1991 από τη δισκογραφική Warner Bros. Το άλμπουμ έκανε πάταγο πουλώντας μόνο στην Αμερική 7 εκατομμύρια αντίτυπα με hits όπως το "Give It Away", που κέρδισε βραβείο Grammy "Best Hard Rock with Vocal"[16][17] το 1992, και το "Under the Bridge"[16] το οποίο ήταν το πρώτο single της μπάντας που μπήκε στα top 10 charts. Ένα χρόνο αργότερα το "Blood Sugar Sex Magik" ήταν το #3 καλύτερο άλμπουμ στην Αμερική, πουλώντας παγκοσμίως πάνω από 10 εκατομμύρια άλμπουμs. Δυστυχώς, η μεγάλη αυτή επιτυχία και τα ναρκωτικά δεν ήταν και λίγα για τον νεαρό Frusciante, που έκαψε φλάντζα, άφησε την περιοδεία του "Blood Sugar Sex Magik" στη μέση[18] και έπεσε με τα μούτρα στα ναρκωτικά. Το συγκρότημα ολοκλήρωσε τις εμφανίσεις του με τον κιθαρίστα Arik Marshall που αργότερα αντικαταστάθηκε από τον Jesse Tobias[19], αλλά κανένας τους δεν ταίριαξε στο συγκρότημα.

Απουσία Frusciante-One Hot Minute (1995-1997)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Dave Navarro, κιθαρίστας του συγκροτήματος (1993-1998)

Το 1993 ο Dave Navarro μπήκε στο συγκρότημα[20] έπαιξε με τους RHCP στο Woodstock του '94. Όταν η μπάντα, όμως, μπήκε στο studio για την ηχογράφηση του 6ου δίσκου τους, η ασυμβατότητα του Navarro με τα άλλα 3 μέλη ήταν εμφανής. Το "One Hot Minute" κυκλοφόρησε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1995 και πέραν του οικείου ήχου funk, punk και jazz είχε metal και psychedelic επιρροές. Οι κριτικές που απέσπασε δεν ήταν τόσο καλές[21] όσο και του Blood Sugar Sex Magik[22]. Παρ' όλα αυτά, το "One Hot Minute" ήταν εμπορική επιτυχία πουλώντας πάνω από 8 εκατομμύρια αντίτυπα, με hits τα "Warped", "Aeroplane" και νέο #1 single τη μπαλάντα "My Friends".

Το 1997 ήταν για τους RHCP "year of nothing" όπως ανέφερε αργότερα ο Flea. Οι Kiedis και Chad παραλίγο να χάσουν τη ζωή τους σε τροχαία ατυχήματα και την μοναδική για το 1997 συναυλία τους στην Ιαπωνία την χτύπησε τυφώνας! O Flea ηχογράφησε κάποια solo τα οποία τελικά δεν κυκλοφόρησαν και πήγε περιοδεία με τους "Jane's Addiction" μαζί με τον Dave, ενώ ο Chad βοήθησε τον Navarro σε ένα solo-project που δούλευε. Παράλληλα ο Kiedis έμενε άπραγος αφού ήταν τελειωμένος με τα ναρκωτικά, αλλά προσπαθούσε αφού κάθε τόσο έκανε προσπάθειες απεξάρτησης, παρακολουθώντας διάφορα προγράμματα. Ο Dave όμως εξαρτιόταν όλο και περισσότερο από την ηρωίνη κι έτσι αποφάσισαν ότι θα έπρεπε να αποχωρήσει από το συγκρότημα πριν να είναι αργά για όλη τη μπάντα.

Californication (1998-2000)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

O Φρουσιάντε στην περίοδο 1992-1998 είχε ηχογραφήσει μερικά solo που δεν γνώρισαν επιτυχία, έχασε όλα του τα λεφτά, πουλώντας ακόμα και τις κιθάρες του για να αγοράσει ναρκωτικά και είχε πολλά προβλήματα υγείας. Εγχειρήσεις του άφησαν μόνιμα σημάδια στα χέρια και στη μύτη. Τον Ιανουάριο του '98 στα πρόθυρα θανάτου[23], γράφεται σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης. Ο Flea πρότεινε στον Kiedis να δεχθούν τον Φρουσιάντε πίσω στο συγκρότημα και κάπου εκεί συνειδητοποίησαν, ότι κάτι τέτοιο θα ήταν ότι καλύτερο για τη μπάντα. Άρχισαν, έτσι, να τον επισκέπτονται στο κέντρο αποτοξίνωσης[24][25] που βρισκόταν και ένα-δύο μήνες αφότου ο Φρουσιάντε πήρε εξιτήριο, ο Flea του ζήτησε επίσημα να επιστρέψει στους RHCP[26][27]. Άρχισαν ξανά να παίζουν μαζί και όλα έδειχνα τέλεια. O Kiedis αναφερόμενος σε αυτή την περίοδο: "For me that was the defining moment of what would become the next six years of our lives together. That was when I knew that this was the real deal, that the magic was about to happen again." O Φρουσιάντε είχε να παίξει πολλά χρόνια, το ταλέντο του όμως δεν άργησε να βγει και πάλι στην επιφάνεια. Το 1998 έκαναν τις πρώτες εμφανίσεις τους, ανάμεσα στις οποίες άνοιξαν μία συναυλία των "Pearl Jam", οι οποίοι τους χάρισαν 20 λεπτά από το δικό τους χρόνο επιπλέον στη σκηνή. Μετά από σχεδόν ένα χρόνο παραγωγής κυκλοφορεί τον Ιούνιο του 1999 το "Californication", το οποίο πουλάει πάνω από 15 εκατομμύρια αντίτυπα και γίνεται το καλύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος ως τότε. Από το CD αυτό ξεχώρισαν τα "Otherside", "Californication" και "Scar Tissue". Το τελευταίο κέρδισε το βραβείο Grammy το 2000 σαν "Best Rock Song". Αξιοσημείωτο το γεγονός ότι το τραγούδι "Parallel Universe" μπήκε στα charts χωρίς να έχει κυκλοφορήσει σε μορφή CD single. Στην περιοδεία του "Californication" δίνουν μερικές από τις μεγαλύτερες συναυλίες τους. Αυτή στη Μόσχα με 200.000 το 1999 και στο περιβόητο όσο και αμφιλεγόμενο Woodstock του ίδιου έτους, όπου οι RHCP ερμήνευσαν το "Fire" του Jimi Hendrix (το οποίο είχε τραγουδήσει κι ο ίδιος στο Woodstock) και οι θαυμαστές έβαλαν φωτιά σε ένα συγκρότημα μεγαφώνων στη μέση του συναυλιακού χώρου[3][28].

By the Way, Greatest Hits, Slane Castle και Hyde Park (2001-2004)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Red Hot Chili Peppers στην By the Way World Tour

Η προετοιμασία για το νέο άλμπουμ άρχισε μετά το τέλος της περιοδείας για την προώθηση του Californication (άλμπουμ), μέσα στην άνοιξη του 2001. Όπως και με το "Californication" το γράψιμο των τραγουδιών και οι πρόβες πήραν μέρος στα σπίτια των μελών της μπάντας ή σε στούντιο ηχογράφησης. Πριν να αρχίσουν οι ηχογραφήσεις, η μπάντα επέλεξε παραγωγός να είναι ξανά ο Ρικ Ρούμπιν. Το άλμπουμ πριν την κυκλοφορία του αποτελούνταν από γρήγορα hardcore πανκ τραγούδια, κάτι που ο Ρικ απέρριψε. Ο Τζον ήθελε το άλμπουμ να είχε ήχους από βρετανικό ποπ της δεκαετίας του '80 αναμεμιγμένους με hardcore πανκ. Ο Flea στο μεταξύ ένιωθε σαν παρείσακτος και σκεφτόταν να παραιτηθεί μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ κάτι που ευτυχώς δεν έγινε. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 9 Ιουλίου του 2002 και ακολούθησε μία δεκαοκτάμηνη περιοδεία με πιο γνωστές στάσεις το Slane Castle και το Hyde Park[29]. Η εμφάνιση τους στο Slane Castle κυκλοφόρησε σε μορφή DVD στις 17 Νοεμβρίου του 2003 (Live at Slane Castle) ενώ οι 3 εμφανίσεις τους στο Hyde Park ηχογραφήθηκαν και κυκλοφόρησαν στις 26 Ιουλίου του 2004 (Live in Hyde Park). Οι τρεις συναυλίες στο Hyde Park είχαν κέρδος πάνω από 17.100.000 δολάρια[30]. Η μπάντα το 2003 για να γιορτάσει τα 20 χρόνια ύπαρξης κυκλοφόρησε το Greatest Hits με δύο νέα τραγούδια, τα Fortune Faded και Save the Population.

Stadium Arcadium (2005-2007)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To 2006 η μπάντα κυκλοφόρησε το πολυβραβευμένο Stadium Arcadium με παραγωγό τον Rick Rubin. Αν και ηχογραφήθηκαν 38 τραγούδια με σκοπό να γίνουν τρία άλμπουμ που θα κυκλοφορούσαν με 6 μήνες διαφορά,[31] η μπάντα διάλεξε 28 και κυκλοφόρησε διπλό άλμπουμ, ενώ κυκλοφόρησε 9 από τα υπόλοιπα ως b-sides. Ήταν το πρώτο τους άλμπουμ που μπήκε στο νούμερο 1 του Billboard μόλις κυκλοφόρησε, και έφτασε στο νούμερο 1 σε 26 ακόμα χώρες.

Το πρώτο single του άλμπουμ, "Dani California", ήταν το single της μπάντας με τις γρηγορότερες πωλήσεις, μπαίνοντας στο νούμερο 1 του Modern Rock chart στις ΗΠΑ, φτάνοντας στο νούμερο 6 του Billboard Hot 100, και φτάνοντας στο νούμερο 2 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η μπάντα άρχισε την περιοδεία του Stadium Arcadium το 2006, ξεκινώντας με promotional συναυλίες στην Ευρώπη με αποκορύφωμα τη δίμηνη περιοδεία στην Ευρώπη οπού ο Τζον Φρουσιάντε συνεργάστηκε με το μελλοντικό κιθαρίστα του συγκροτήματος Josh Klinghoffer. Η παρουσία του Klinghoffer βοήθησε την μπάντα καθώς μπορούσε να ερμηνεύσει πιο πολλά κομμάτια. Η μπάντα πήγε στη Βόρεια Αμερική, στην Ευρώπη, στην Ωκεανία και την Ασία. Εμφανίστηκαν στη Live Earth στο Wembley Stadium του Λονδίνου στις 7 Ιουλίου του 2007. Η μπάντα εμφανίστηκε στα φεστιβάλ Roskilde Festival, Oxegen, Lollapalooza, Coachella Valley Music and Arts Festival, Reading και Leeds. Το Φεβρουάριο του 2007, το Stadium Arcadium κέρδισε 5 Grammy: Best Rock άλμπουμ, Best Rock Song ("Dani California"), Best Rock Performance by a Duo Or μπάντα With Vocal ("Dani California"), Best Boxed Or Special Limited Edition Package, και Best Producer (Rick Rubin). Το Rolling Stone έβαλε το άλμπουμ στα 100 καλύτερα της δεκαετίας, νούμερο 74.

Διάλειμμα και η δεύτερη παραίτηση του Φρουσιάντε (2008-2009)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το τέλος της Stadium Arcadium tour η μπάντα έκανε ένα διάλειμμα. Το μόνο πράγμα που έκαναν εκείνο το διάστημα ήταν η ηχογράφηση του "Let the Good Times Roll" με την Kim Manning και τον George Clinton για το άλμπουμ George Clinton and His Gangsters of Love. Αυτό θα ήταν το τελευταίο τραγούδι που θα ηχογραφούσε ο Τζον Φρουσιάντε με την μπάντα[32]. Το 2009 παραιτήθηκε.

  • Ο Kiedis απέκτησε γιο
  • Ο Flea έκανε μαθήματα στο University of Southern California και δημιούργησε τους "Atoms for Peace" με τους Thom Yorke, Nigel Godrich, Joey Waronker και Mauro Refosco.[33][34]. Μπήκε επίσης στο supergroup "Rocket Juice & the Moon" με τους Damon Albarn και Tony Allen.
  • O Φρουσιάντε ηχογράφησε το "The Empyrean".[35]
  • Ο Chad Smith μπήκε στους "Chickenfoot" και δημιούργησε τους "Chad Smith's Bombastic Meatbats".[36]

Το Μάιο του 2009 στο MusiCares η μπάντα πλην του Φρουσιάντε μαζί με τους Ron Wood, Josh Klinghoffer and Ivan Neville έκαναν ένα live υπό το όνομα "The Insects".[37]

O Josh Klinghoffer και το I'm with You (2010-2013)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο νέος κιθαρίστας των Red Hot Chili Peppers, Josh Klinghoffer

Η μπάντα με τον Josh Klinghoffer να παίζει κιθάρα έκανε το live comeback της στις 29 Ιανουαρίου του 2010, διασκευάζοντας το τραγούδι του Neil Young "A Man Needs a Maid" στο MusiCares. Μετά από μήνες σκέψης ο Josh Klinghoffer έγινε, τον Φεβρουάριο του 2010, ο επίσημος αντικαταστάτης του Φρουσιάντε.[38]

Η μπάντα άρχισε να ηχογραφεί τον δέκατο δίσκο της, τον Σεπτέμβριο του 2010 με παραγωγό τον Rick Rubin. O Rubin είπε ότι η μπάντα είχε ηχογραφήσει αρκετό υλικό ώστε να ξανακάνει διπλό άλμπουμ αλλά τελικά αυτό δεν έγινε. Ο Rubin είπε επίσης ότι πονάει το γεγονός ότι δε θα ακουστεί όλο το υλικό, αλλά επισήμανε ότι ήταν πάρα πολύ.

Αρχικά θα επέλεγαν δώδεκα κομμάτια για το άλμπουμ αλλά τελικά επέλεξαν δεκατέσσερα γιατί δεν μπορούσαν να αποφασίσουν. Η ηχογράφηση κράτησε ως το Μάρτη του 2011. Πολλά από τα τραγούδια γράφτηκαν στην περίοδο Οκτώβριος 2009 - Αύγουστος 2010 και από ότι ισχυρίζεται ο Flea τα τραγούδια είναι 60-70. Ο Rubin μίλησε για τον Josh και τη νέα μουσική λέγοντας: "Ο Josh είναι φανταστικός και παίζει με τον Τζον εδώ και χρόνια". "Επίσης ήταν και στην προηγούμενη περιοδεία του συγκροτήματος οπότε είναι μέλος της οικογένειας". "Το στυλ του μοιάζει με του Τζον αλλά έχει διαφορετικό σκοπό, μοιάζει με Red Hot Chili Peppers που δεν έχετε ακούσει ποτέ στη ζωή σας". Τα τραγούδια αυτή τη φορά βρέθηκαν όχι λόγω jam αλλά λόγω της σκέψης και των μουσικών γνώσεων του Flea.[39]

Τον Ιούλιο του 2011 η μπάντα έκανε ένα τρίο εμφανίσεων στην Καλιφόρνια. Ήταν τα πρώτα επίσημα live που έγιναν μετά τον Αύγουστο του 2007 και οι πρώτες επίσημες εμφανίσεις του Josh.[40][41]

To "I'm with You" κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2011. Ανέβηκε στο #1 των charts σε 18 χώρες. Στην Ελλάδα έφτασε μέχρι το #3. Πήρε καλές κριτικές. Το "The Adventures of Rain Dance Maggie" κατέρριψε το δικό τους ρεκόρ με τα περισσότερα #1 με το νούμερο τώρα να έχει φτάσει στα 12. Το βίντεο κλιπ σκηνοθετήθηκε από τον Marc Klasfeld[42], ο οποίος σκηνοθέτησε και τα "Monarchy of Roses και "Brendan's Death Song". Το "Look Around" σκηνοθετήθηκε απο τον Robert Hales.

Η περιοδεία άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2011. Η μπάντα ήταν υποψήφια για 2 βραβεία στα MTV Europe Music Awards (Best Rock Band και Best Live Artist)[43]. Επίσης ήταν υποψήφια για Best Band στα 2012 People's Choice Awards[44]. Η μπάντα επίσης ήταν υποψήφια για Grammy καλύτερου rock άλμπουμ[45].

Η μπάντα εκείνη την περίοδο κυκλοφόρησε τα 2011 Live EP και το Rock & Roll Hall of Fame Covers EP. Η μπάντα επίσης έχει κάθε συναυλία της περιοδείας διαθέσιμη για κατέβασμα στην ιστοσελίδα της[46]. Η μπάντα αποφάσισε επίσης να κυκλοφορήσει μερικά από τα τραγούδια που δεν κατάφεραν να μπουν στο "I'm with You" ανά περιόδους με το όνομα "I'm With You Sessions".

Η μπάντα μπήκε στο Forbes' World’s 25 Highest-Paid Musicians for 2012 στο νούμερο 19 με $39 εκατομμύρια[47]. Η περιοδεία έβγαλε 33,911,873 δολάρια και πήρε τη 15η θέση στο Top 25 Tours του Billboard[48].

Είσοδος στο Rock & Roll Hall of Fame (2012)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μπάντα μπήκε στο Rock and Roll Hall of Fame στις 14 Απριλίου του 2012. Τους έκανε την εισαγωγή ο κωμικός ηθοποιός, Κρις Ροκ, ο οποίος είναι ένας παλιός φίλος και θαυμαστής του συγκροτήματος (σκηνοθέτης του Hump de Bump). Το line-up ήταν ο Kiedis, ο Flea, ο Smith, ο Klinghoffer, ο Φρουσιάντε, ο Slovak, ο Irons και ο Martinez. Παρά την ηχογράφηση ενός άλμπουμ με το συγκρότημα, ο Dave Navarro και ο Jack Sherman ήταν τα μόνα δύο πρώην μέλη της μπάντας (όσοι συμμετείχαν σε ηχογράφηση άλμπουμ) που δεν εγκαταστάθηκαν για άγνωστους λόγους. Στα 32 του, ο Klinghoffer ήταν ο νεότερος καλλιτέχνης που εγκαταστάθηκε στο Rock & Roll Hall of Fame ξεπερνώντας τον Stevie Wonder, ο οποίος ήταν 38 κατά το χρόνο της εισαγωγής του[49]. Ο Φρουσιάντε δεν παρέστη στην τελετή. Ο Smith είπε: "Τον ρωτήσαμε, αλλά είπε:" «Δεν νιώθω άνετα με αυτό, αλλά καλή τύχη και ευχαριστώ που με καλέσατε.» Έπαιξαν τέσσερα τραγούδια, συμπεριλαμβανομένου του "By the Way", "The Adventures of Rain Dance Maggie" και "Give It Away", το οποίο περιελάμβανε τους Irons και Martinez στα ντραμς. Ήταν η πρώτη φορά που οι Kiedis και Flea είχαν παίξει με τον Irons σε 24 χρόνια και με τον Martinez σε 26 χρόνια[50]. Για να τελειώσουν την τελετή, το συγκρότημα ενώθηκε με τους George Clinton, Slash, Billie Joe Armstrong, Tre Cool, Ronnie Wood και Kenney Jones για το "Higher Ground". Στις 15 Απριλίου, η ημερομηνία μετά από την εισαγωγή στο Rock & Roll Hall of Fame έκαναν μια δωρεάν συναυλία στο κέντρο του Κλίβελαντ του Οχάιο για την υποστήριξη της εκστρατείας επανεκλογής του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα[51]. Για τον εορτασμό της εισαγωγής της μπάντας στο Rock and Hall Roll of Fame, οι Red Hot Chili Peppers κυκλοφόρησε ένα iTunes EP, με τίτλο Rock & Roll Hall of Fame Covers EP[52], την 1η Μαΐου του 2012.

Η προετοιμασία του νέου άλμπουμ (2013-σήμερα)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Chad Smith αποκάλυψε ότι η "I'm with You tour" θα τελειώσει τον Απρίλιο του 2013 και μετά την περιοδεία η μπάντα θα κάνει ένα μικρό διάλειμμα πριν αρχίσει να γράφει νέα τραγούδια, τα οποία θα προετοιμάσουν στα μέσα του 2013[53]. Ο Smith αναφέρει "Ανακτήσαμε ενέργεια και ο Josh Klinghoffer παίζει όλο και καλύτερα κάθε μέρα και τώρα νιώθουμε πιο κοντά σαν μπάντα, προφανώς λόγω χρόνου και τραγουδιών." Ο Chad απάντησε σε ένα φαν στο twitter: "Σκέφτεστε να κάνετε καινούριο άλμπουμ;" "Θα αρχίσουμε να γράφουμε νέα τραγούδια τον Σεπτέμβριο"[54].

Τον Μάιο του 2013 η μπάντα έπαιξε για τον Δαλάι Λάμα[55][56] στο Πόρτλαντ του Όρεγκον.

Ο Josh Klinghoffer αποκάλυψε [57]τον Ιούλιο του 2013 ότι τελικά οι προετοιμασίες για το νέο άλμπουμ θα αρχίσουν μέσα στο 2014 αφού ο Flea επικεντρώνεται στο άλλο του συγκρότημα "Atoms for Peace".

Την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου οι Red Hot Chili Peppers ερμήνευσαν το "Give It Away", συνοδευόμενοι από τον Bruno Mars, στο ημίχρονο του τελικού του Super Bowl XLVIII, στον αγώνα μεταξύ των Σιάτλ Σίχοκς (43) και των Ντένβερ Μπρόνκος (8). [58]

Την ημέρα μετά τον τελικό του Super Bowl η μπάντα άρχισε να προετοιμάζει το νέο της άλμπουμ.[59]

Μέλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Anthony Kiedis – φωνητικά (1983-1986, 1986–σήμερα)
  • Michael "Flea" Balzary – μπάσο, πιάνο, τρομπέτα, φωνητικά (1983–σήμερα)
  • Chad Smith – ντραμς, κρουστά (1988–σήμερα)
  • Josh Klinghoffer – κιθάρα, εξάχορδο μπάσο, αρμόνιο, φωνητικά (2009–σήμερα και περιοδεύων μέλος το 2007)
  • Τζον Φρουσιάντε - κιθάρα, αρμόνιο, εξάχορδο μπάσο, όργανο, κρουστά, μπάντζο, φωνητικά (1988-1992, 1998-2009)
  • Dave Navarro - κιθάρα, φωνητικά (1993–1998)
  • Jesse Tobias - κιθάρα, φωνητικά (1993)
  • Arik Marshall - κιθάρα, φωνητικά (1992-1993)
  • D.H. Peligro - ντραμς, κρουστά (1988)
  • DeWayne McKnight - κιθάρα, φωνητικά (1988)
  • Jack Sherman - κιθάρα, φωνητικά (1983-1985)
  • Cliff Martinez - ντραμς, κρουστά, φωνητικά (1983-1986)
  • Jack Irons - ντραμς, κρουστά (1983, 1986-1988)
  • Χίλελ Σλόβακ - κιθάρα, φωνητικά (1983, 1985–1988)

Περιοδεύοντα μέλη

  • Mauro Refosco - κρουστά (2011–σήμερα)
  • Chris Warren - αρμόνιο, τεχνικός ντραμς (2007-σήμερα)
  • Michael Bulger - τρομπέτα, πιάνο (2011)
  • Josh Klinghoffer - ρυθμική κιθάρα, αρμόνιο, κρουστά, φωνητικά (2007, τώρα κανονικό μέλος)
  • Marcel Rodriguez-Lopez - αρμόνιο, clavinet, κρουστά (2006-2007)
  • Rob Rule - κωμικό opening act, ρυθμική κιθάρα, φωνητικά, άτομο γενικών καθηκόντων (1989–1990, 1995–1996)
  • Rain Phoenix - φωνητικά (1995-1996)
  • Acacia Ludwig - φωνητικά (1995-1996)
  • Vicki Calhoun - φωνητικά (1989-1990)
  • Philip "Fish" Fisher - ντραμς, κρουστά (1988)
  • Keith "Tree" Barry - σαξόφωνο (1987-1990, 2011)
  • Keith Morris - φωνητικά (1986)
  • Chuck Biscuits - ντράμς (1985)

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ημέρα κυκλοφορίας Τίτλος Δισκογραφική
10 Αυγούστου 1984 The Red Hot Chili Peppers EMI
16 Αυγούστου 1985 Freaky Styley ΕΜΙ
29 Σεπτεμβρίου 1987 The Uplift Mofo Party Plan ΕΜΙ
Μάιος 1988 The Abbey Road EP ΕΜΙ/Capitol
16 Αυγούστου 1989 Mother's Milk ΕΜΙ
1989 Sock-Cess ΕΜΙ
24 Σεπτεμβρίου 1991 Blood Sugar Sex Magik Warner Bros. Records
29 Σεπτεμβρίου 1992 What Hits!? ΕΜΙ
24 Φεβρουαρίου 1994 Live Rare Remix Box Warner Bros. Records
27 Ιουνίου 1994 The Plasma Shaft Warner Bros. Records
1 Νοεμβρίου 1994 Out in L.A. ΕΜΙ/Capitol
12 Σεπτεμβρίου 1995 One Hot Minute Warner Bros. Records
31 Μαρτίου 1998 Under the Covers:Essential Red Hot Chili Peppers ΕΜΙ/Capitol
2 Ιουνίου 1998 The Best of Red Hot Chili Peppers Capitol
8 Ιουνίου 1999 Californication Warner Bros. Records
9 Ιουλίου 2002 By the Way Warner Bros. Records
18 Νοεμβρίου 2003 Greatest Hits Warner Bros. Records
26 Ιουλίου 2004 Live in Hyde Park Warner Bros. Records
9 Μαΐου 2006 Stadium Arcadium Warner Bros. Records
12 Σεπτεμβρίου 2006 iTunes Originals – Red Hot Chili Peppers Warner Bros. Records
2009 10 Great Songs Capitol
5 Μαΐου 2011 Road Trippin' Through Time Warner Bros. Records
29 Αυγούστου 2011 I'm with You Warner Bros. Records
7 Νοεμβρίου 2011 - 14 Ιουνίου 2014 Red Hot Chili Peppers Official Bootlegs Warner Bros. Records
29 Μαρτίου 2012 2011 Live EP Warner Bros. Records
1 Μαΐου 2012 Rock & Roll Hall of Fame Covers EP Warner Bros. Records
10 Αυγούστου 2012 - 23 Ιουλίου 2013 I'm with You Sessions Warner Bros. Records
29 Νοεμβρίου 2013 I'm Beside You Warner Bros. Records
1 Ιουλίου 2014 2012-13 Live EP Warner Bros. Records

Βιντεογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ημέρα κυκλοφορίας Τίτλος Δισκογραφική
1988 Red Hot Skate Rock Vision Street Wear
1990 Positive Mental Octopus ΕΜΙ
1990 Psychedelic Sexfunk Live from Heaven ΕΜΙ
1991 Funky Monks Warner Bros
2001 Off the Map Warner Bros
2003 Live at Slane Castle Warner Bros
2011 Red Hot Chili Peppers Live: I'm with You Warner Bros

Singles[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ημέρα κυκλοφορίας Τίτλος Δισκογραφική
1984 True Men Don't Kill Coyotes EMI
1984 Get Up and Jump EMI
1985 Jungle Man EMI
1985 Catholic School Girls Rule EMI
1985 Hollywood (Africa) ΕΜΙ
1987 Fight Like a Brave EMI
1987 Me and My Friends ΕΜΙ
1989 For The Thrashers ΕΜΙ/Capitol Records
1989 Higher Ground EMI
1989 Knock Me Down ΕΜΙ
1989 Taste the Pain EMI
1990 Show Me Your Soul ΕΜΙ
1991 Give It Away Warner Bros. Records
1992 Under the Bridge Warner Bros. Records
1992 Suck My Kiss Warner Bros. Records
1992 Breaking the Girl Warner Bros. Records
1992 Behind the Sun EMI
1993 If You Have to Ask Warner Bros. Records
1993 Soul to Squeeze Warner Bros. Records
1995 Warped Warner Bros. Records
1995 My Friends Warner Bros. Records
1996 Aeroplane Warner Bros. Records
1996 Shallow Be Thy Game Warner Bros. Records
1996 Coffee Shop Warner Bros. Records
1996 Love Rollercoaster Geffen
1999 Scar Tissue Warner Bros. Records
1999 Around the World Warner Bros. Records
2000 Otherside Warner Bros. Records
2000 Californication Warner Bros. Records
2000 Road Trippin' Warner Bros. Records
2001 Parallel Universe Warner Bros. Records
2002 By the Way Warner Bros. Records
2002 The Zephyr Song Warner Bros. Records
2003 Can't Stop Warner Bros. Records
2003 Dosed Warner Bros. Records
2003 Universally Speaking Warner Bros. Records
2003 Fortune Faded Warner Bros. Records
2003 Save the Population Warner Bros. Records
2006 Dani California Warner Bros. Records
2003 Tell Me Baby Warner Bros. Records
2006 Snow ((Hey Oh)) Warner Bros. Records
2007 Desecration Smile Warner Bros. Records
2007 Hump de Bump Warner Bros. Records
2011 The Adventures of Rain Dance Maggie Warner Bros. Records
2011 Monarchy of Roses Warner Bros. Records
2012 Look Around Warner Bros. Records
2012 Did I Let You Know Warner Bros. Records
2012 Brendan's Death Song Warner Bros. Records

Βίντεο κλιπ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όνομα Σκηνοθέτης Link
True Men Don't Kill Coyotes Graeme Whifler http://www.youtube.com/watch?v=V_9--RsaNmc
Jungle Man Lindy Goetz http://vimeo.com/45692683
Catholic School Girls Rule Dick Rude http://www.youtube.com/watch?v=WMWM8gY6EzU
Fire Άγνωστος http://www.youtube.com/watch?v=W90igDyegpY
Good Time Boys Άγνωστος http://www.youtube.com/watch?v=URN8gLTp8UM
Higher Ground Bill Stobaugh, Drew Carolan http://www.youtube.com/watch?v=686A5yPMWrs
Knock Me Down Drew Carolan http://www.youtube.com/watch?v=i48o5Ss9VlI
Taste the Pain Tom Stern, Alex Winter http://www.youtube.com/watch?v=ZhfnZvKwDHI
Show Me Your Soul Bill Stobaugh http://www.youtube.com/watch?v=QZMeqJ3VY7A
Give It Away Stéphane Sednaoui http://www.youtube.com/watch?v=Mr_uHJPUlO8
Under the Bridge Gus Van Sant http://www.youtube.com/watch?v=GLvohMXgcBo
Suck My Kiss Gavin Bowden http://www.youtube.com/watch?v=C6jElKMMOWM
Breaking the Girl Stéphane Sednaoui http://www.youtube.com/watch?v=iyu04pqC8lE
Behind the Sun Charlie Paul http://www.youtube.com/watch?v=C5KfM4he60E
If You Have to Ask Άγνωστος http://www.youtube.com/watch?v=pKdsCzZ5qaM
Soul to Squeeze Kevin Kerslake http://www.youtube.com/watch?v=0XcN12uVHeQ
Warped Gavin Bowden http://www.youtube.com/watch?v=xmyuJZH3RAc
My Friends (version 1) Anton Corbijn http://www.youtube.com/watch?v=_vwftjIxPgA
My Friends (version 2) Gavin Bowden http://www.youtube.com/watch?v=0kT5w27YxyI
Aeroplane Gavin Bowden http://www.youtube.com/watch?v=vV8IAOojoAA
Coffee Shop Gavin Bowden http://www.youtube.com/watch?v=WkkKStRwokQ
Love Rollercoaster Kevin Lofton http://www.youtube.com/watch?v=N1cbsLKXasQ
Scar Tissue Stéphane Sednaoui http://www.youtube.com/watch?v=mzJj5-lubeM
Around the World Stéphane Sednaoui http://www.youtube.com/watch?v=a9eNQZbjpJk
Otherside Jonathan Dayton, Valerie Faris http://www.youtube.com/watch?v=rn_YodiJO6k
Californication Jonathan Dayton, Valerie Faris http://www.youtube.com/watch?v=YlUKcNNmywk
Road Trippin' Jonathan Dayton, Valerie Faris http://www.youtube.com/watch?v=11GYvfYjyV0
By the Way Jonathan Dayton, Valerie Faris http://www.youtube.com/watch?v=JnfyjwChuNU
The Zephyr Song Jonathan Dayton, Valerie Faris http://www.youtube.com/watch?v=0fcRa5Z6LmU
Can't Stop Mark Romanek http://www.youtube.com/watch?v=BfOdWSiyWoc
Universally Speaking Dick Rude http://www.youtube.com/watch?v=CoOibAstPJ4
Fortune Faded Laurent Briet http://www.youtube.com/watch?v=TYYW_WwYHuM
Dani California Tony Kaye http://www.youtube.com/watch?v=Sb5aq5HcS1A
Tell Me Baby Jonathan Dayton, Valerie Faris http://www.youtube.com/watch?v=oDNcL1VP3rY
Snow (Hey Oh) Nick Wickham http://www.youtube.com/watch?v=fmXLzY8kbYA
Charlie Omri Cohen http://www.youtube.com/watch?v=wNvOUkRTkz8
Desecration Smile (version 1) Gus Van Sant http://www.dailymotion.com/video/x1ctjf_rhcp-desecration-smile_music#.UTuVG9a8Afg
Desecration Smile (version 2) Gus Van Sant http://www.youtube.com/watch?v=v-nNksBWxNI
Hump de Bump Chris Rock http://www.youtube.com/watch?v=OM9uMJWtNww
The Adventures of Rain Dance Maggie Marc Klasfeld http://www.youtube.com/watch?v=RtBbinpK5XI
Monarchy of Roses Marc Klasfeld http://www.youtube.com/watch?v=qOgFHMEJMeY
Look Around Robert Hales http://www.youtube.com/watch?v=WnisBb2rVOg
Brendan's Death Song Mark Klasfeld http://www.youtube.com/watch?v=smu6_m3FNMI&feature=c4-overview-vl&list=PL1343579D67ED4740
Brendan's Death Song (extended version) Mark Klasfeld http://www.youtube.com/watch?v=X6YbVCyXs98
Did I Let You Know Daniel Ferro, Rogerio Fires http://www.youtube.com/watch?v=lmMx-6_kt0w

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Persson, Heather (2012-11-25). «Review: Legendary rock band still Red Hot after three decades». The StarPhoenix. http://www.thestarphoenix.com/entertainment/Review+Legendary+rock+band+still+after+three+decades/7607555/story.html. Ανακτήθηκε στις 2013-01-03. 
  2. Kiedis, Anthony (2004). Scar Tissue. New York: Hyperion. σελ. 394. ISBN 9781401307455. 
  3. 3,0 3,1 Prato, Greg. «Red Hot Chili Peppers: Biography». Allmusic. http://www.allmusic.com/artist/p5241. Ανακτήθηκε στις June 5, 2007. 
  4. Kiedis, Sloman, 2004. p. 106
  5. Kiedis, Sloman, 2004. p. 127
  6. Kiedis, Sloman, 2004.
  7. Birchmeier, Jason. «Freaky Styley > Review». Allmusic. http://www.allmusic.com/album/r16298. Ανακτήθηκε στις June 6, 2007. 
  8. Kiedis, Sloman, 2004. p. 191
  9. Kiedis, Sloman, 2004. p. 219–25
  10. Kiedis, Sloman, 2004. p. 222
  11. Kiedis, Sloman, 2004. p. 224
  12. Apter, 2004, p. 173.
  13. Apter, 2004, p. 181.
  14. 14,0 14,1 Kiedis, Sloman, 2004. p. 274–275
  15. Red Hot Chili Peppers; Funky Monks
  16. 16,0 16,1 «Red Hot Chili Peppers > Charts and Awards > Billboard Singles». Allmusic. http://www.allmusic.com/artist/p5241. Ανακτήθηκε στις June 7, 2007. 
  17. «Artists: Red Hot Chili Peppers». Grammy.com. http://www.grammy.com/nominees/search?artist=%22Red+Hot+Chili+Peppers%22&title=&year=All&genre=All. Ανακτήθηκε στις June 7, 2007. 
  18. Kiedis, Sloman, 2004. p. 229
  19. Foege, Alec (October 19, 1995). «The Red Hot Chili Peppers (Page 1)». Rolling Stone. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 24, 2009. http://web.archive.org/web/20090224221034/http://www.rollingstone.com/news/story/5938152/the_red_hot_chili_peppers. Ανακτήθηκε στις March 31, 2007. 
  20. Kiedis, Sloman, 2004. p. 312
  21. Stephen Thomas Erlewine. «One Hot Minute album review». Allmusic. http://www.allmusic.com/album/r220822. Ανακτήθηκε στις September 18, 2007. 
  22. Foege, Alec (October 19, 1995). «The Red Hot Chili Peppers (Page 2)». Rolling Stone. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 24, 2009. http://web.archive.org/web/20090207182246/http://www.rollingstone.com/news/story/5938152/cover_story_the_red_hot_chili_peppers/2. Ανακτήθηκε στις March 31, 2007. 
  23. Skanse, Richard (April 30, 1998). «Red Hot Redux». Rolling Stone. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 28, 2009. http://web.archive.org/web/20090228174015/http://www.rollingstone.com/artists/redhotchilipeppers/articles/story/5923940/red_hot_redux. Ανακτήθηκε στις March 31, 2007. 
  24. Kiedis & Sloman 2004, σελίδες 397
  25. Prato, Greg. «John Frusciante Biography». Allmusic. http://www.allmusic.com/artist/p78092. Ανακτήθηκε στις August 8, 2007. 
  26. Kiedis & Sloman 2004, σελ. 398
  27. Kiedis, Sloman, 2004. p. 408
  28. Kiedis, Sloman, 2004. p. 423.
  29. Billboard – Google Boeken. Google Books. August 7, 2004. http://books.google.com/books?id=5BIEAAAAMBAJ&pg=PA5. Ανακτήθηκε στις March 31, 2012. 
  30. Billboard – Google Boeken. Google Books. December 25, 2004. http://books.google.com/books?id=1BMEAAAAMBAJ&pg=RA1-PA7. Ανακτήθηκε στις March 31, 2012. 
  31. Catucci, Nick, Red Hot Chili Peppers: Stadium Arcadium (review), Blender magazine: June 2006 (Issue 48), σελ. 146 
  32. «RHCP Help George Clinton Let The Good Times Roll During Hiatus». Ultimate-guitar.com. http://www.ultimate-guitar.com/news/video_news/rhcp_help_george_clinton_let_the_good_times_roll_during_hiatus.html. Ανακτήθηκε στις September 10, 2010. 
  33. Wells, Annie (September 23, 2008). «Flea, USC freshman, talks about his upcoming solo record». Los Angeles Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις February 5, 2010. http://web.archive.org/web/20100205220722/http://latimesblogs.latimes.com/soundboard/2008/09/flea-usc-freshm.html. Ανακτήθηκε στις September 29, 2008. 
  34. Dombal, Ryan (February 25, 2010). «Thom Yorke Names Solo Band, Lines Up American Spring Tour». Pitchfork Media. http://pitchfork.com/news/38018-thom-yorke-names-solo-band-lines-up-american-spring-tour/. Ανακτήθηκε στις March 2, 2010. 
  35. Campion, Chris (January 18, 2009). «CD: Rock review: John Frusciante, The Empyrean». The Observer (London). http://www.guardian.co.uk/music/2009/jan/18/john-frusciante-the-empyrean-album-review. Ανακτήθηκε στις December 26, 2011. 
  36. Firecloud, Johnny (September 17, 2009). «Chad Smith of RHCP, Chickenfoot and Bombastic Meatbats». CraveOnline. http://www.craveonline.com/music/interviews/143702-chad-smith-of-rhcp-chickenfoot-and-bombastic-meatbats. Ανακτήθηκε στις February 14, 2012. 
  37. «Anthony Kiedis And Flea Discuss The Insects With Ronnie Wood And Ivan Neville». Ultimate-guitar.com. http://www.ultimate-guitar.com/news/video_news/anthony_kiedis_and_flea_discuss_the_insects_with_ronnie_wood_and_ivan_neville.html. Ανακτήθηκε στις September 10, 2010. 
  38. «GRAMMY Camper Nick Arnold Interview With Red Hot Chili Peppers' Drummer Chad Smith». Grammycampblog.blogspot.com. February 8, 2010. http://grammycampblog.blogspot.com/2010/02/grammy-camper-nick-arnold-interviews.html. Ανακτήθηκε στις September 10, 2010. 
  39. EXCLUSIVE: Anthony Kiedis Talks New RHCP Album, Spin
  40. Chris Martins (July 29, 2011). «Red Hot Chili Peppers Rock Big Sur». spin.com. http://www.spin.com/articles/red-hot-chili-peppers-rock-big-sur. Ανακτήθηκε στις July 29, 2011. 
  41. drawings writings scannings & thinkings (July 29, 2011). «CHILI PEPPERS ARE GO « drawings writings scannings & thinkings». Andigood.wordpress.com. http://andigood.wordpress.com/2011/07/29/chili-peppers-are-go/. Ανακτήθηκε στις August 21, 2011. 
  42. Martens, Todd (July 30, 2011). «Red Hot Chili Peppers filming latest video tonight on a Venice rooftop». Los Angeles Times. http://latimesblogs.latimes.com/music_blog/2011/07/red-hot-chili-peppers-filming-latest-video-tonight-on-a-venice-rooftop.html. 
  43. «Mtv ema belfast 2011». http://tv.mtvema.com/. September 19, 2011. http://tv.mtvema.com/. Ανακτήθηκε στις September 19, 2011. 
  44. «People's Choice Awards 2012 Nominees». PeoplesChoice.com. http://www.peopleschoice.com/pca/awards/nominees/. Ανακτήθηκε στις February 14, 2012. 
  45. «Red Hot Chili Peppers Nominated for Best Rock Album Grammy(R) Award – Yahoo! Finance». Finance.yahoo.com. December 1, 2011. http://finance.yahoo.com/news/red-hot-chili-peppers-nominated-213700212.html. Ανακτήθηκε στις February 14, 2012. 
  46. «Red Hot Chili Peppers Live MP3 Downloads FLAC Downloads Live CDs». LiveChiliPeppers.com. http://livechilipeppers.com/. Ανακτήθηκε στις February 14, 2012. 
  47. Cat Badra. «Foo Fighters, Red Hot Chili Peppers and U2 Make Forbes’ Highest-Paid Musicians List». Audio Ink Radio. http://audioinkradio.com/2012/11/foo-fighters-red-hot-chili-peppers-u2-forbes-highest-paid-musicians/. Ανακτήθηκε στις 2013-01-03. 
  48. Anne Erickson. «Red Hot Chili Peppers, Coldplay, Nickelback Inside Billboard’s Top 25 Tours List». Audio Ink Radio. http://audioinkradio.com/2012/12/red-hot-chili-peppers-coldplay-nickelback-billboard-top-25-tours-list/. Ανακτήθηκε στις 2013-01-03. 
  49. «Josh Klinghoffer is the Youngest Rock and Roll Hall of Famer Ever | 2012 Ceremony, Rock Hall Politics, Controversy». FutureRockLegends.com. February 11, 2012. http://www.futurerocklegends.com/blog_files/Josh_Klinghoffer_Youngest_Rock_Hall.html. Ανακτήθηκε στις March 31, 2012. 
  50. «DRUM! Magazine». DRUM! Magazine. April 6, 2012. http://www.drummagazine.com/news/post/5494/. Ανακτήθηκε στις April 10, 2012. 
  51. «Red Hot Chili Peppers Obama Campaign Show – Readers Poll». Loudwire.com. http://loudwire.com/red-hot-chili-peppers-obama-campaign-show-readers-poll/. Ανακτήθηκε στις April 23, 2012. 
  52. «We Salute You – RHCP News». Redhotchilipeppers.com. http://redhotchilipeppers.com/news/332-we-salute-you. Ανακτήθηκε στις April 23, 2012. 
  53. «Red Hot Chili Peppers working on eleventh studio album in middle of 2013». Stadium-arcadium.com. 2012-10-23. http://stadium-arcadium.com/23-10-2012/red-hot-chili-peppers-eleventh-studio-album-2013-chad-smith-abc-news-radio/red-hot-chili-peppers-news/article19758. Ανακτήθηκε στις 2013-04-09. 
  54. «Twitter / RHCPchad: @KrisbianRush #askchadsmith». Twitter.com. https://twitter.com/RHCPchad/status/309441458409205760?uid=0&iid=am-25348816913626884413122373&nid=57+452&t=1. Ανακτήθηκε στις 2013-04-09. 
  55. «Red Hot Chili Peppers to play for the Dalai Lama | News». Nme.Com. 2013-04-18. http://www.nme.com/news/red-hot-chili-peppers/69808#TWDxZQQvrGYM8VsK.99. Ανακτήθηκε στις 2013-05-14. 
  56. «Red Hot Chili Peppers to perform for Dalai Lama - MSN Music News». T.entertainment.msn.com. 2013-04-18. http://t.entertainment.msn.com/red-hot-chili-peppers-to-perform-for-dalai-lama. Ανακτήθηκε στις 2013-05-14. 
  57. «Thom Yorke delays new ChiliPeppers album». fasterlouder.com. 2013-06-18. http://www.fasterlouder.com.au/news/36334/Red-Hot-Chili-Peppers-new-album-on-hold-for-Atoms-For-Peace. Ανακτήθηκε στις 2013-06-18. 
  58. «Super Bowl XLVIII Halftime Show HD - Bruno Mars & The Red Hot Chili Peppers 2014». youtube.com. 2014-02-02. http://www.youtube.com/watch?v=uwpIzEmopMQ#t=449. Ανακτήθηκε στις 2014-02-03. 
  59. «Red Hot Chili Peppers Play 'One Last Blowout' Before Super Bowl». Rolling Stone. 2014-02-02. http://www.rollingstone.com/music/news/red-hot-chili-peppers-play-one-last-blowout-before-super-bowl-20140202. Ανακτήθηκε στις 2014-02-03. 

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα