Πέος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το πέος είναι το έξω γεννητικό όργανο του άρρενος τόσο στον άνθρωπο όσο και στα ζώα και ειδικά στον άνθρωπο και στα θηλαστικά αποτελεί ταυτόχρονα τμήμα της αποχετευτικής μοίρας του ουροποιητικού συστήματος και της εκφορητικής μοίρας του γεννητικού συστήματος. Σε πολλά θηλαστικά (όχι στον άνθρωπο) αποτελείται και από οστό. Η λειτουργία του πέους είναι πολύ σημαντική στην αναπαραγωγή, υποβοηθώντας την εναπόθεση γεννητικού υλικού στον κόλπο της γυναίκας.

Πίνακας περιεχομένων

[Επεξεργασία] Ανατομία

Ανατομία των ανδρικών αναπαραγωγικών οργάνων:
1. Ουροδόχος κύστη
2. Ηβική σύμφυση
3. Πέος
4. Σηραγγώδες σώμα
5. Βάλανος
6. Πόσθη
7. Έξω στόμιο ουρήθρας
10. Σπερματοδόχος κύστη
12. Προστάτης
13. Αδένας του Cowper
15. Σπερματικός πόρος
16. Επιδιδυμίδα
17. Όρχις

Το ανθρώπινο πέος από περιγραφική άποψη διακρίνεται σε δύο μοίρες, την περινεϊκή (ρίζα του πέους) και την ελεύθερη μοίρα. Η ρίζα του πέους βρίσκεται ακριβώς κάτω από την ηβική σύμφυση και είναι καλυμμένη από τα ανατομικά μόρια του περινέου. Η ελεύθερη μοίρα αποτελεί το τμήμα του πέους που προβάλλει μπροστά από την ηβική χώρα και αποτελείται από το σώμα και την βάλανο, τα οποία διαχωρίζονται με σαφές όριο που καλείται αυχένας του πέους.

Το πέος αποτελείται από τα δύο σηραγγώδη σώματα του πέους, το σηραγγώδες σώμα της ουρήθρας, το σηραγγώδες σώμα της βαλάνου και τα περιβλήματα του πέους. Τα δύο σηραγγώδη σώματα αντίστοιχα προς την ρίζα σχηματίζουν τα σκέλη του πέους τα οποία είναι στεραιά προσκολλημένα με το ηβικό οστούν. Αντίστοιχα προς το σώμα συνενώνονται και σχηματίζουν ένιαίο αποπεπλατυσμένο κύλινδρο, η κορυφή του οποίου καταλήγει στην βάση της βαλάνου. Το σηρραγγώδες σώμα της ουρήθρας αντίστοιχα προς την ρίζα εμφανίζει μια διευρυμένη περιοχή που ονομάζεται βολβός, στην συνέχεια αντίστοιχα προς το σώμα πορεύεται κάτω από τα δύο σηρραγγώδη σώματα και τέλος μεταπίπτει στο σηρραγγώδες σώμα της βαλάνου. Το σηραγγώδες σώμα της ουρήθρας διελαύνεται στο κέντρο του από την ουρήθρα.

Τα περιβλήματα του πέους είναι η πόσθη (εξωτερικά) και η περιτονία του πέους (εσωτερικά). Η πόσθη αποτελεί το δέρμα που καλύπτει την ελεύθερη μοίρα και εμφανίζει στην κάτω επιφάνεια την ραφή του πέους. Το τμήμα της πόσθης που καλύπτει την βάλανο ονομάζεται ακροποσθία. Η περιτονία του πέους αποτελεί ένα πέταλο ινώδους συνδετικού ιστού που περιβάλλει τα σηραγγώδη σώματα. Από ιστολογική άποψη τα σηραγγώδη σώματα συνίστανται από δοκίδες ινώδους συνδετικού ιστού μεταξύ των οποίων υπάρχουν χώροι για την υποδοχή του αίματος όταν το πέος είναι σε στύση (δίνει την εικόνα ενός σφουγγαριού).

Οι μύες του περινέου που σχετίζονται με την λειτουργία του πέους είναι ο βολβοσηραγγώδης και οι ισχιοσηραγγώδεις μύες. Ο βολβοσηραγγώδης μυς περιβάλλει τον βολβό του σηραγγώδους σώματος της ουρήθρας, ενώ οι ισχιοσηραγγώδεις πορεύονται κάτω από κάθε σκέλος του πέους.

[Επεξεργασία] Στύση

Πέος σε χαλάρωση και σε στύση

Στύση ονομάζεται το φαινόμενο κατά το οποίο το πέος γίνεται παχύτερο, επιμηκέστερο και θερμότερο. Η διαδικασία της στύσης περιλαμβάνει πλήρωση των σηραγγωδών σωμάτων με αίμα από της αρτηρίες του πέους και παρεμπόδιση της παροχέτευσής του από τις φλέβες. Η παρεμπόδιση της παροχέτεσης του αίματος οφείλεται τόσο στην απόφραξη των φλεβών λόγω της πίεσής τους πάνω στην περιτονία του πέους όσο και από την σύσπαση του βοβλοσηραγγώδη και των ισχιοσηραγγωδών μυών. Η στύση προκαλείται από φυλογενή ερεθίσματα (οπτικές, ακουστικές, οσμικές ή φαντασιακές ερωτικές παραστάσεις) ή από ερεθίσματα που προέρχονται από την βάλανο (προστριβή του πέους). Τα ερεθίσματα αυτά αναλύονται στον φλοιό του εγκεφάλου και διεγείρουν στην συνέχεια το βασικό γενετησιακό κέντρο (Limbic System) που βρίσκεται στον υποθάλαμο. Το κέντρο αυτό βρίσκεται σε αλληλεπίδραση με το κέντρο της στύσης που βρίσκεται στην ιερή μοίρα του νωτιαίου μυελού. Το τελευταίο μέσω νευρικών ώσεων προκαλεί την είσοδο του αίματος στα σηραγγώδη σώματα. Η λειτουργική σημασία της στύσης είναι η επίτευξη της συνουσίας και η μεταφορά του σπέρματος ώστε να εναποτεθεί στο βάθος του γυναικείου κόλπου κοντά στον τράχηλο της μήτρας.

[Επεξεργασία] Εκσπερμάτιση

Η εκσπερμάτιση αποτελεί αντανακλαστικό φαινόμενο το οποίο ελέγχεται από ένα κέντρο που βρίσκεται στην οσφυϊκή μοίρα του νωτιαίου μυελού. Το κέντρο αυτό ενεργοποιείται από το βασικό γενετησιακό κέντρο (Limbic System) λόγω της συνεχιζόμενης σεξουαλικής διέγερσης και τελικώς επιφέρει την εκσπερμάτωση. Η διαδικασία της εκσπερμάτωσης διακρίνεται σε δύο φάσεις:

  1. Εξώθηση του σπέρματος: σε αυτή τη φάση προκαλούνται συσπάσεις της επιδιδυμίδας, του προστάτη και του σπερματικού πόρου μεταφέροντας το σπέρμα στον αυλό της ουρήθρας. Παράλληλα, η παλινδρόμηση του σπέρματος προς την ουροδόχο κύστη αποτρέπεται από την σύσπαση του έσω σφιγκτήρα της ουροδόχου κύστης.
  2. Ιδίως εκσπερμάτιση: σε αυτή τη φάση το σπέρμα εξέρχεται από την ουρήθρα με της ρυθμικές συσπάσεις του βολβοσηραγγώδη μυ που προκαλούνται από τον οργασμό. Λόγω των ρυθμικών συσπάσεων η εξακόντιση του σπέρματος από το έξω στόμιο της ουρήθρας γίνεται κατά κύματα.

[Επεξεργασία] Προφύλαξη/Προφυλακτικό

Τα προφυλακτικά μέτρα κατά τη διάρκεια της συνουσίας εφαρμόζονται στον άντρα ή στην γυναίκα. Το πιο σημαντικό προφυλακτικό μέτρο που εφαρμόζεται στον άντρα είναι το προφυλακτικό. Επίσης, είναι από τα ελάχιστα μέτρα τα οποία προστατεύουν εκτός από μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη και από αφροδίσια νοσήματα (όπως το AIDS), γι' αυτό η συνίσταται η χρήση του πριν από κάθε συνουσία. Συνήθως συνδυάζεται με σπερματοκτόνα.

[Επεξεργασία] Αυνανισμός

Ο αυνανισμός στον άντρα είναι η διαδικασία κατά την οποία εκσπερματώνει χωρίς να συνευρίσκεται, αντικαθιστά τη συνουσία σε περίπτωση απουσίας ερωτικού συντρόφου. Είναι απαραίτητη για τη σεξουαλική ανάπτυξη του άντρα και για την υγεία των γεννητικών οργάνων του, αλλά και της ψυχικής του υγείας, όταν δε συνευρίσκεται. Ο άντρας συνήθως αναυνανίζεται χρησιμοποιώντας ένα από τα δύο του χέρια.

[Επεξεργασία] Δείτε επίσης

[Επεξεργασία] Παραπομπές


Aeskulap.png Περιέχονται πληροφορίες για ιατρικά θέματα. Δείτε την προειδοποίηση για ιατρικά άρθρα.