Ferrari
 |
Αυτό το λήμμα ή η ενότητα δεν αναφέρει τις πηγές του ή δεν περιέχει επαρκείς παραπομπές. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια προσθέτοντας κατάλληλες πηγές και παραπομπές που να υποστηρίζουν το λήμμα. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 21/02/2011. |
 |
|
| Είδος | Όμιλος Εταιρειών |
|---|---|
| Ίδρυση | 1929 |
| Έδρα | Μαρανέλλο, Ιταλία  |
| Πρόσωπα | Λούκα Κορντέρο ντι Μοντετζέμολο (Luca Cordero di Montezemolo) - Πρόεδρος Σέρτζιο Μαρκιόννε (Sergio Marchionne) - Δ/νων Σύμβουλος |
| Υπάλληλοι | 2.926 (2007) |
| Ιστότοπος | ferrari.com |
Η Φερράρι (Ιταλ. Ferrari) είναι ιταλική εταιρεία κατασκευής σπορ αυτοκινήτων υψηλών επιδόσεων. Η έδρα της είναι στο Μαρανέλλο κοντά στη Μόντενα, στην επαρχία Μόντενα της Ιταλίας.
Πίνακας περιεχομένων |
Ιστορία [Επεξεργασία]
Ιδρύθηκε από τον Έντσο Φερράρι το 1929 ως Scuderia[1] Ferrari με αντικείμενο την υποστήριξη οδηγών αγώνων και την υποστήριξη αγωνιστικών αυτοκινήτων για λογαριασμό της Άλφα Ρομέο. Αυτό διήρκεσε μέχρι το 1938, οπότε η Άλφα τον προσέλαβε επίσημα ως επικεφαλής της ομάδας αγώνων που είχε δημιουργήσει.
Το 1940 η Άλφα κρατικοποιήθηκε από την φασιστική κυβέρνηση του Μουσολίνι για να συμβάλει στην πολεμική προσπάθεια των δυνάμεων του Άξονος. Αυτό άφησε ανεπηρέαστη την μικρή εταιρεία του Έντσο Φερράρι, αλλά επειδή η Άλφα δεν συμμετείχε πλέον σε αγώνες και το συμβόλαιό της την δέσμευε σε αποχή από αυτούς, η εταιρεία βρέθηκε πρακτικά χωρίς αντικείμενο εργασιών. Μετονομάσθηκε, έτσι, σε AACF (Auto Avio Costruzioni Ferrari) και κατασκεύαζε ειδικά εργαλεία μηχανολογικών κατασκευών και ανταλλακτικά αεροσκαφών. Ο "Κομμεντατόρε" (όπως ήταν το παρατσούκλι του Έντσο) δεν έμεινε, ωστόσο, αδρανής: Κατασκεύασε το πρώτο αμιγώς δικό του αυτοκίνητο (Tipo 815), το οποίο έμεινε χωρίς χρήση σε αγώνες (αν και συμμετείχε στον αγώνα "Mille Miglia" του 1940). Το 1943 ο Φερράρι αποφάσισε να μεταφέρει την εταιρεία στο Μαρανέλλο, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα. Το μικρό εργοστάσιο δεν γλίτωσε από τους βομβαρδισμούς του πολέμου: Καταστράφηκε το 1944 και ανοικοδομήθηκε το 1946.
Το 1947 η εταιρεία ξεκίνησε την κατασκευή αυτοκινήτων δρόμου με την επωνυμία Ferrari S.p.A. (Φερράρι Α.Ε.). Το πρώτο της μοντέλο ήταν η 125S (1947). Ακολούθησαν πολλά επιτυχημένα μοντέλα σπορ αυτοκινήτων, όπως τα 250 GTO (1962 - 1964), 308 GTB/GTS (1975 - 1985), μία κορυφαία εκδοχή του 308 γνωστή ως 288 GTO (1984 - 1985), F40 (1987 - 1992, F50 (1995 - 1997), Enzo Ferrari (2002 - 2004), FXX (2005 - 2007) κ.α.
Μετά από μία σχετικά μακρά περίοδο οικονομικών δυσκολιών, ο Έντσο Φερράρι πώλησε το τμήμα αυτοκινήτων δρόμου της εταιρείας στην Φίατ (1969), ώστε να μπορέσει να εξασφαλίσει συνεχή οικονομική υποστήριξη για το άμεσο μέλλον και τους αγώνες. Παράλληλα, η Φίατ εξασφάλισε οικονομική χορηγία στην αγωνιστική ομάδα, από την οποία αντλεί σημαντική τεχνογνωσία.
Αγωνιστική παράδοση [Επεξεργασία]
Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της, η εταιρεία έγινε γνωστή για τη συνεχόμενη συμμετοχή της στους αγώνες αυτοκινήτου και ειδικά στην Φόρμουλα 1, όπου γνώρισε μεγάλες επιτυχίες, ειδικά στις δεκαετίες του 1950,1960 και 1970, στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και το διάστημα 1999 - 2004. Η ομάδα κατέκτησε αρκετές φορές το Πρωτάθλημα κατασκευαστών και αρκετοί οδηγοί της το Πρωτάθλημα Οδηγών. Τα τελευταία της επιτεύγματα ήταν το 2007, οπότε ο Κίμι Ράικονεν κατέκτησε το πρωτάθλημα οδηγών και η εταιρεία το πρωτάθλημα κατασκευαστών.
Ο ίδιος ο Έντσο Φερράρι διατήρησε τον έλεγχο του αγωνιστικού τμήματος της εταιρείας μέχρι τον θάνατό του, το 1988, σε ηλικία 90 ετών.
Κύρος και φήμη [Επεξεργασία]
Τα αυτοκίνητα της Φερράρι θεωρούνται από τα καλύτερα στον κόσμο, τόσο κατασκευαστικά όσο και από άποψη επιδόσεων και γίνονται αντικείμενο λατρείας από οπαδούς της αυτοκίνησης καθώς και σύμβολα κοινωνικού στάτους.
Ιστορικά Μοντέλα [Επεξεργασία]
_03.JPG)
Παρατίθενται τα μοντέλα της Εταιρείας έως το 2011, χρονολογικά:[2]
- 1948: 166 Inter
- 1949: 195 Inter
- 1951: 212 Inter
- 1952: 342 America
- 1953: 250 Europa, 375 America
- 1954: 250 GT - 250 GT Cabriolet
- 1956: 410 Superamerica
- 1957: 250 California, 250 GT Cabriolet
- 1959: 250 GT Ρasso Corto
- 1960: 250 GT 2+2
- 1960: 400 Superamerica
- 1962: 250 GT Berlinetta
- 1964: 275 GTB - GTS, 330 GT 2+2, 500 Superfast
- 1966: 365P Speciale, 330 GTC - GTS, 275 GTB4, 365 California
- 1967: 365 GT 2+2, Dino 206 GT
- 1968: 365 GTC - GTS, 365GTB4, 365GTS4
- 1969: Dino 246 GT
- 1971: 365 GTC4, 365 GTC BB
- 1972: 246 GTS, 365 GT4 2+2
- 1973: Dino 308 GT4
- 1975: 208 GT4, 308 GTB
- 1976: 400 Automatic, 512 BB
- 1977: 308 GTS
- 1980: 208 GTB - GTS, 308 GTBi-GTSi, Mondial 8
- 1981: 512i BBi
- 1982: 208 GTB-S Turbo, 308 GTB-S QV, Mondial Quattrovalvole
- 1983: Mondial Cabriolet
- 1984: 288 GTO, Testarossa
- 1985: 328 GTB-S, 412, 2.2 Mondial, 3.2 Cabrio
- 1986: GTB - GTS Turbo
- 1987: F40
- 1988: 348 TB - TS
- 1989: Mondial T - T Cabrio
- 1991: 512 TR
- 1992: 456 GT - GTA
- 1993: 348 GTB - GTS, 348 Spider
- 1994: F355 Berinetta, F355 GTS, F512M
- 1995: F512M, F50, F355 Spider
- 1996: 550 Maranello
- 1997: 355 F1 (GTS, Spider)
- 1998: 456M GT - 456M GTA
- 1999: 360 Modena
- 2000: 360 Spider, 550 Barchetta Pininfarina
- 2002: 575M Maranello, Enzo Ferrari
- 2003: Challenge Stradale
- 2004: Superamerica, F430, 612 Scaglietti
- 2005: FXX
- 2006: 599 GTB
- 2008: Ferrari California
- 2009: 458 Italia
- 2010: SA Aperta
- 2011: FF
Πρόσφατα και Σημερινά μοντέλα [Επεξεργασία]
- 458 Italia,458 Spider,California(8-κύλινδροι κινητήρες)
- F12 Berlinetta,599 GTO,FF,LaFerrari(12-κύλινδροι κινητήρες)
- FXX Evolution,599XX Evolution (πρωτότυπα-αγωνιστικά οχήματα για χρήση σε πίστα)
Αναφορές [Επεξεργασία]
- ↑ Στα ιταλικά scuderia σημαίνει στάβλος (αλόγων κούρσας), όμως με το πέρασμα των χρόνων απέκτησε και την έννοια της εταιρείας αγωνιστικών αυτοκινήτων [1]
- ↑ Ferrari Home Page
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
- Επίσημη Ιστοσελίδα της Ferrari(Αγγλικά)
- Βιογραφία του Έντζο Φερράρι sansimera.gr, ανάκτηση 15/10/2007
- "Εξήντα «κεράκια» για τη Ferrari με σκυταλοδρομία σε 5 ηπείρους" Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ANAWheels 30/01/2007, ανάκτηση 15/10/2007
- FerrariWeb Ελληνικός ιστότοπος αφιερωμένος στην Φερράρι
|
|||||||||||||||||
|
||||||||
