26η Ένοπλη Μεραρχία Γρεναδιέρων των SS (2η Ουγγρική)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
25η Ένοπλη Μεραρχία Γρεναδιέρων των SS „Hungaria“ (2η ουγγρική)

Το έμβλημα της 26ης Μεραρχίας των SS, ο σταυρός των βελών, σύμβολο που χρησιμοποιήθηκε από τον Λαδισλαύο Ι της Ουγγαρίας και το φιλοναζιστικό κόμμα "Σταυρωτά Τόξα". Εδώ συμπληρώνεται με τρεις κορώνες.
Χώρα Flag of German Reich (1935–1945).svg Ναζιστική Γερμανία
Flag of Hungary.svg Ουγγαρία
Κλάδος Flag Schutzstaffel.svg Waffen SS
Δύναμη 13.000 άνδρες [1][2] (Δεκέμβριος 1944) [2]
Άλλα ονόματα 25η Ένοπλη Μεραρχία Γρεναδιέρων των SS „Gömbös“
Διάλυση 8 Μαΐου 1945
Ηγεσία
Ηγέτης Αδόλφος Χίτλερ

Η 26η Ένοπλη Μεραρχία Γρεναδιέρων των SS απετέλεσε μία εκ των τριών ουγγρικών μεραρχιών των Waffen-SS που συγκροτήθηκαν κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η συγκεκριμένη μεραρχία δεν είχε εκτεταμένη πολεμική δράση, καθώς διαμορφώθηκε πολύ αργά στον πόλεμο.

Υπόβαθρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλοκαίρι του 1944 οι Σοβιετικοί εξαπέλυσαν μία αποφασιστική επίθεση (Επιχείρηση Μπαγκρατιόν) απωθώντας τους Γερμανούς στην Πολωνία. Οι επιθέσεις συνεχίστηκαν μετά από μία μικρή παύση και οι Σοβιετικοί απειλούσαν την Ρουμανία και την Ουγγαρία. Κάτω από αυτή την πίεση, ο Reichsführer των SS Χάινριχ Χίμλερ αποφάσισε την δημιουργία νέων μεραρχιών από συμμάχους-μαριονέτες της ναζιστικής Γερμανίας, όπως η Ουγγαρία. Στο πλαίσιο αυτό δημιουργήθηκαν κατά τα τέλη του 1944 τρεις νέες «μεραρχίες» (στην πραγματικότητα μειωμένης σύνθεσης): η 25η Ένοπλη Μεραρχία Γρεναδιέρων των SS Hunyadi (1η Ουγγρική), η 26η Ένοπλη Μεραρχία Γρεναδιέρων των SS (2η Ουγγρική) και, πιθανώς, η 33η Ένοπλη Μεραρχία Ιππικού των SS (3η Ουγγρική).

Δημιουργία, δράση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μεραρχία συστάθηκε στη Γερμανία περί το Σεπτέμβριο [1] του 1944 και αποτελείτο από ένα συνονθύλευμα Ούγγρων Volksdeutsche (Γερμανών ομοεθνών), καθώς και Ρουμάνων στρατιωτών, των οποίων η χώρα είχε αλλάξει στρατόπεδο τον Αύγουστο, και σίγουρα δε θα τύγχαναν καλής υποδοχής στη χώρα τους. Τον πυρήνα τις μεραρχίας απετέλεσαν παλαιότεροι σχηματισμοί, όπως η 49η Ταξιαρχία Γρεναδιέρων Πάντσερ (49. SS-Panzergrenadier Brigade) και η Ταξιαρχία Πάντσερ Γκρος (Panzer Brigade Groß),[1] η οποία είχε διαλυθεί το Νοέμβριο του 1944.

Στα τέλη του 1944 (27 Δεκεμβρίου) βρισκόταν στη Σιλεσία για εκπαίδευση. Την ίδια χρονική περίοδο, ο Κόκκινος Στρατός επιτίθετο στην περιοχή. Έτσι, η 26η Ένοπλη Μεραρχία Γρεναδιέρων των SS μαζί με την 25η, οι οποίες αποτελούσαν το «XVII Ένοπλο Σώμα Στρατού (ουγγρικό)» (XVII Waffen Armeekorps (hungarisches)), αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν στα δυτικά, προς την Αυστρία, εκτός από ένα ετοιμοπόλεμο συγκρότημα μάχης που στάλθηκε στο Μπρνο της Τσεχοσλοβακίας. [2]

Ο Μάιος του 1945 τη βρήκε στην βορειοδυτική Αυστρία, όπου και ό,τι είχε απομείνει από αυτή παραδόθηκε στις αμερικανικές δυνάμεις, στο Φράκενμπουργκ αμ Χάουζρουκ στο Άτερζεε, στις 3-5 Μαΐου 1945. Η Γερμανία παραδόθηκε επίσημα μερικές ημέρες μετά, στις 8 Μαΐου 1945. [2] Σύμφωνα με κάποιες πηγές, η συγκεκριμένη μεραρχία έφερε τιμητικά τον τίτλο «Hungaria» (Ουγγαρία), [2] [3] ενώ άλλες υποστηρίζουν πως είχε τον τίτλο «Gömbös» από το επώνυμο του φιλογερμανού Ούγγρου ηγέτη Γκιούλα Γκέμπες (Gyula Gömbös, 1886-1936). [2]

Διοικητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διάταξη μάχης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 64ο Ένοπλο Σύνταγμα Γρεναδιέρων των SS
  • 65ο Ένοπλο Σύνταγμα Γρεναδιέρων των SS
  • 85ο Ένοπλο Σύνταγμα Γρεναδιέρων των SS
  • 26ο Ένοπλο Σύνταγμα Πυροβολικού των SS
  • 26ο Τάγμα Φουζιλιέρων SS
  • 26ο Απόσπασμα Κυνηγών Αρμάτων (Panzerjäger) SS
  • 26ο Τάγμα Μηχανικού SS
  • Λόχος Διαβιβάσεων SS [2]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

^a Ο βαθμός αυτός δεν έχει αντίστοιχο στα ελληνικά. Βρίσκεται μεταξύ συνταγματάρχη και ταξιάρχου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Williamson, ό.π., σ. 290
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Marcus Wendal. «26. Waffen-Grenadier-Division der SS Hungaria (ungarische Nr. 2)». Axis History. http://www.axishistory.com/index.php;id=1915. Ανακτήθηκε στις 2009-03-22. 
  3. Williamson, ό.π., σ. 293

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]