Χεράτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 34°21′N 62°11′E / 34.350°N 62.183°E / 34.350; 62.183

Η Χεράτ το 2009.

Η Χεράτ ή Χαράτ (αρχαία Αρτακόανα ή Αρτικαύδνα) είναι η σημαντικότερη πόλη στο βορειοδυτικό Αφγανιστάν, πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας, του ομώνυμου νομού Χεράτ.

Η Χεράτ είναι παραποτάμια πόλη που βρίσκεται στη κοιλάδα του Χαρίρουντ ποταμού, που ρέει από τα όρη του κεντρικού Αφγανιστάν προς το Τουρκμενιστάν. Η Χεράτ είναι η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη του Αφγανιστάν μετά την Καμπούλ. Κατ΄ εκτίμηση το 1988 αριθμούσε περί τους 177.000 κατοίκους, ενώ το 2006 αριθμούσε ομοίως περί τους 350.000. Το μεγαλύτερο ποσοστό των κατοίκων είναι Ιρανοί και το υπόλοιπο Τατζίκοι. Επικρατούσα γλώσσα είναι η περσική φαρσί.

Στη Χεράτ υφίσταται ένα από τα σημαντικότερα πανεπιστήμια του Αφγανιστάν καθώς και διεθνές αεροδρόμιο. Επίσης στη πόλη αυτή αναπτύχθηκε η φημισμένη ομώνυμη Σχολή Χεράτ που αφορά τεχνοτροπία της ισλαμικής ζωγραφικής και ειδικότερα της μικροτεχνίας, της οποίας κυρίαρχη μορφή υπήρξε ο Μπεχζάντ.

  • Σημειώνεται ότι στη πόλη αυτή σήμερα στρατοπεδεύει μια μεγάλη δύναμη του ΝΑΤΟ προς υποστήριξη της κυβέρνησης της Χώρας.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ιερό τέμενος της Χεράτ.

Εκ του γεγονότος ότι η πόλη αυτή βρίσκεται ακριβώς πάνω στον αρχαίο δρόμο της Μέσης Ανατολής προς το Πακιστάν, την Κίνα και την Ινδία, η ιστορία της είναι μεγάλη. Ακόμη και οι σημερινοί δρόμοι που συνδέουν την Χεράτ με το Ιράν, το Τουρκμενιστάν και τις άλλες μεγάλες πόλεις του Αφγανιστάν εξακολουθούν να θεωρούνται στρατηγικής σημασίας.

Το πότε ακριβώς κτίσθηκε η πόλη δεν είναι γνωστό. Από τη περίοδο των Μήδων, (6ος αιώνας π.Χ.), η όλη περιοχή λεγόταν Αρία και αποτελούσε σημαντικό τμήμα της αυτοκρατορίας τους. Επί βασιλείας των Αχαιμενιδών (550 - 350 π.Χ.) η περιοχή λεγόταν στα αρχαία περσικά Χαράιβα ή Χερέιβα, ενώ στην ελληνική κλασσική περίοδο αποτελούσε σατραπεία της Αρείας. Στην Ζωροάστρια αβέστα αναφέρεται ως Χαρόιβα ή Χαροΐβα.

Ο Ηρόδοτος φέρεται ν΄ αποκαλούσε τη Χεράτ "αρτοκάλαθο της Ασίας". Μεγάλο Αλέξανδρο το 330 π.Χ., όταν επιστρέφοντας τάχιστα από την Βακτριανή επιτέθηκε στον σατράπη Σατιβαρζάνη και τον έτρεψε σε φυγή. Ο τελευταίος άφησε την έδρα του Αρτακοάνα στο έλεος των Ελλήνων. Τότε ο Έλληνας βασιλιάς έκτισε δίπλα στην παλαιά περσική έδρα την νέα του πόλη Αλεξάνδρεια (Αλεξάνδρεια Αρείας), πάνω στον ποταμό Ώχο ή Άρειο, στο καταλληλότερο σημείο της εκεί σχηματιζομένης κοιλάδας. Τότε κτίσθηκε και η ακρόπολή της. Yπάρχει ακόμη και σήμερα η ακρόπολη του Μεγάλου Αλεξάνδρου (Qala Iktyaruddin) με πολλές τροποποιήσεις. Αργότερα η πόλη περιήλθε στην εξουσία του Σελεύκου που την επανίδρυσε με το νέο της όνομα Αντιόχεια. Νέοι Έλληνες άποικοι εγκαταστάθηκαν στην Αρεία. Αργότερα κατά το 209 π.Χ. η Σελευκιδική στρατιά του Αντιόχου Γ΄ συνέτριψε σε μάχη κοντά στην πόλη τον στρατό του Ευθυδήμου. Στην συνέχεια οι Πάρθοι απέσπασαν την πόλη από τους Σελευκίδες το 167 π.Χ. Στη συνέχεια αποτέλεσε τμήμα της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών και το 167 π.Χ. κατέληξε τμήμα του Βασιλείου των Πάρθων.

Περί τον 7ο αιώνα η περιοχή καταλήφθηκε από τους Άραβες οπότε και άρχισε ο εξισλαμισμός της περιοχής. Το 1040 καταλήφθηκε από τους Σελτζούκους. Το 1221 ακολούθησαν οι Μογγόλοι για να καταλήξει τελικά στους Πέρσες. Μετά από σειρά πολέμων μεταξύ Αφγανών, Περσών και Τατζίκων, από το 1800 και μετά, τελικά πέρασε στο Βασίλειο του Αφγανιστάν.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τ.61ος, σ.70
  • Ιστορικά θέματα τεύχος 2