Χαράλαμπος Άννινος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μπάμπης Άννινος
Haralampis Anninos.JPG
Ο Άννινος σε χαλκογραφία από το περιοδικό Εστία του 1893
Πραγματικό όνομα Χαράλαμπος Άννινος
Γέννηση 1852
Τόπος γέννησης Αργοστόλι, Ελλάδα Country flag
Θάνατος 23 Μαΐου 1934
Τόπος θανάτου Αθήνα, Ελλάδα Country flag
Εθνικότητα Ελληνική

Ο Χαράλαμπος ή Μπάμπης Άννινος (Αργοστόλι 1852 - Αθήνα 23 Μαΐου 1934[1]) υπήρξε δημοσιογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας ιδιαιτέρως δημοφιλής στην εποχή του.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς, όπου και εργάστηκε αρχικά ως γραφέας στο τελωνείο μέχρι το 1870, όπου μετεγκαταστάθηκε στην Αθήνα για να εργαστεί ως υπογραμματέας στην Εισαγγελία Αθηνών και για να επιδοθεί στη λογοτεχνία. Την ίδια χρονιά θα τιμηθεί με εύφημο μνεία στο Βουτσιναίο διαγωνισμό για την πρώτη του ποιητική συλλογή «Λυκαυγές». Αργότερα επιτυγχάνει θέση υπαλλήλου στο Προξενείο της Ρώμης και της Νάπολης. Τελικά επιστρέφει οριστικά στη Αθήνα και αποφασίζει να ασχοληθεί ενεργά με τη δημοσιογραφία το 1878. Από τότε έγραψε σε πολλές εφημερίδες («Νεολόγος των Αθηνών», «Εφημερίδα») και συνεργάστηκε με περιοδικά έντυπα (φιλολογικό έντυπο Παρνασσού, Ασμοδαίος, Μηνιαία Εικονογραφημένη Ίρις) της εποχής και έγινε γνωστός με διάφορα ψευδώνυμα: Αββακούμ, Ηρώδης Αττικός, Στρεψιάδης, Ρακοσυλλέκτης, Τενεκές κ.α. Υπήρξε από τους ιδρυτές και μόνιμους συντάκτες της εφημερίδας «Το Άστυ» και αρχισυντάκτης της Καθημερινής.

Παράλληλα ασχολήθηκε με την ποίηση, την πεζογραφία, τη μετάφραση, την ιστοριογραφία και το δοκιμίο, ενώ έγινε ευρύτατα γνωστός για τα εύθυμα θεατρικά του έργα. Ενδεικτικό της επιτυχίας του είναι ότι το μονόπρακτο έργο του «Ζητείται υπηρέτης» επιλέχθηκε για την πρεμιέρα του Βασιλικού Θεάτρου το 1901. Επίσης, χάρη στην κωμική φλέβα του και τα αστεία λογοπαίγνιά του, διακρίθηκε στην συγγραφή επιθεώρησης: τα Παναθήναια (1907) (μουσική Θ. Σακελλαρίδη), σε συνεργασία με τον Γεώργιο Τσοκόπουλο, είχαν τόσο μεγάλη επιτυχία ώστε οδήγησε τους συγγραφείς στη δημιουργία των Νέων Παναθηναίων και σε μία μόνιμη συνεργασία (με την μετέπειτα προσθήκη στην ομάδα του Πολύβιου Δημητρακόπουλου).

Ιδρυτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, συνιδρυτής της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας, πρόεδρος των Εταιρείας Ελλήνων Δραματικών Συγγραφέων και συγγραφέας δημοφιλών θεατρικών έργων, ο πολυγραφότατος Άννινος τιμήθηκε για τη συνεισφορά του στο χώρο των γραμμάτων με βραβεία και διακρίσεις: παράσημο του Σωτήρος (1889), Χρυσούν Αριστείο των Γραμμάτων και Τεχνών (1914), Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών (1925).

Διάφορες πληροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Χειρόγραφα του λογοτέχνη βρίσκονται στο Γενικό Αρχείο του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου (Ε.Λ.Ι.Α.)
  • Θεωρείται ελευθεροτέκτονας (μασόνος)
  • Του αποδίδεται η πατρότητα της φράσης «τρέχα γύρευε και Νικολό καρτέρει». Λέγεται ότι ο Άννινος συνομιλώντας με τον Ροϊδη άκουσε το Νίκο Πολίτη να περιγράφει το σχέδιο του για την έκδοση λαογραφικού υλικού και παροιμιών και την πρόθεσή του να γυρίσει όλην την Ελλάδα, να βάλει φίλους του φιλόλογους να τον βοηθήσουν και να περιμένει μέχρι τη συγκέντρωση όλου του υλικού και του απάντησε: «Τόμου είναι έτσι, τρέχα γύρευε Νικολό μου και ύστερνα καρτέρει».
  • Συνυπέγραψε την επίσημη έκδοση της ιστορίας των 1ων Ολυμπιακών Αγώνων, μαζί με τους Τιμολέων Φιλήμων, Ν. Πολίτη
  • Απόσπασμα από την περιγραφή τελικού άρσης βαρών των 1ων Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας 1896 του αυτόπτη μάρτυρα δημοσιογράφου και χρονικογράφου Χ. Αννίνου: «Αγωνίζονται εν τη παλαίστρα ο Σούμαν και ο Τσίτας. Αμφότεροι είναι στιβαροί, αλλά ο Γερμανός φαίνεται επιτηδειότερος. Η πάλη μένει αμφίρροπος επί πολύ, ότε τέλος ο Σούμαν αρπάζει ισχυρώς εκ της οσφύος τον αντιπαλόν του και μετά πολλάς προσπαθείας τον ρίπτει ύπτιον. Οι θεαταί ζητούν τότε δια κραυγών να προσέλθη και ο έταιρος παλαιστής Χριστόπουλος, αλλά ο δυστυχής νοσηλεύεται, παθών κατά την προτεραίαν κάταγμα ωμοπλάτης. Τοιουτοτρόπως μένει μόνον νικητής και τροπαιούχος ο Σούμαν και η γερμανική σημαία ανυψουμένη επί του ιστού και χαιρετιζομένη διαλαλεί την νίκη του».

Ενδεικτική Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Άννινος Γ., «Μια εκατονταετηρίδα (1852-1952) • Μπάμπης Άννινος• Τα νεανικά του χρόνια», Νέα Εστία 52, ετ.ΚΣΤ΄, 15/10/1952, αρ.607, σ.1353-1356.
  • Αποστολόπουλος Ν.Π., «Μπάμπης Άννινος», Πατρίς, 25/5/1934.
  • Βελλιανίτης Θ., «Άννινος Μπάμπης», Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια4. Αθήνα, Πυρσός, 1928.
  • Κωστίου Κατερίνα, «Μπάμπης Άννινος», Η παλαιότερη πεζογραφία μας• Από τις αρχές της ως τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμοΖ΄ (1880-1900), σ.176-192. Αθήνα, Σοκόλης, 1997.
  • Λασκαράτος Ανδρέας, Σατιρικοί και ευθυμογράφοι • Επιμέλεια Δ.Μάργαρη. Αθήνα, Αετός, 1954 (στη σειρά Βασική Βιβλιοθήκη αρ.23).
  • Νιρβάνας Παύλος, «Μπάμπης Άννινος», Εστία, 24/5/1934.
  • Ξενόπουλος Γρηγόριος, «Μπάμπης Άννινος», Νέα Εστία15, ετ.Η΄, 1η/6/1934, αρ.179, σ.514-515.
  • Ξενόπουλος Γρηγόριος, «Χαραλάμπης Άννινος», Νέα Εστία15, ετ.Η΄, 15/6/1934, αρ.180, σ.545-547 (πρώτη δημοσίευση στην Εικονογραφημένη Εστία, 1893).
  • Πολέμης Ιωάννης, «Οι συγγραφείς μας: Μπάμπης Άννινος», ΠαναθήναιαΙΣτ΄, ετ.Η΄, 15/5/1908, σ.69-70.
  • Πολίτης Φώτος, «Μπάμπης Άννινος», Πρωία, 25/5/1934 (τώρα και στον τόμο Φώτος *Πολίτης• Εκλογή από το έργο του• Είκοσι χρόνια κριτικήςΒ΄ • 1927-1934. Αθήνα, Εστία, 1938.
  • Σκίπης Σωτήρης, «Ο Μπάμπης Άννινος», Βραδυνή, 24/5/1934.
  • Σταμέλος Δημ., «Άννινος Μπάμπης», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας2. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ.
  • Στεργιόπουλος Κώστας, «Άννινος Μπάμπης», Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος - Λαρούς - Μπριτάννικα9. Αθήνα, 1981.
  • Χατζηπανταζής Θόδωρος, Το Κωμειδύλλιο, Τόμος πρώτος. Το κωμειδύλλιο και η εποχή του. Αθήνα, Ερμής, 1981.
  • Χατζηπανταζής Θόδωρος - Μαράκα Λίλα, Η Αθηναϊκή ΕπιθεώρησηΑ1 και Α2. Αθήνα, Ερμής, 1977.
  • «Άννινος Μπάμπης», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό1. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1983.
  • Κυριακή Πετράκου, "Ο Μπάμπης Άννινος ως θεατρικός συγγραφέας", Κεφαλληνιακά Χρονικά 9 (1999-2002), Αργοστόλι 2003, σσ. 343-356 και στον τόμο Θεατρολογικά Miscellanea, Δίαυλος, Aθήνα 2004, σσ. 49-70.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η υπογραφή του

Πρώτες αυτοτελείς εκδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πεζογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εδώ κι εκεί. Αθήνα, τυπ. Δημητρίου Κορομηλά, 1884.
  • Αττικαί Ημέραι. Αθήνα, Ι.Ν.Σιδέρης, 1894.
  • Ο σύλλογος των εισαγγελέων και άλλα ευθυμογραφήματα. Αθήνα, Ελευθερουδάκης, [1925].
  • Οι κύνες της Κωνσταντινουπόλεως. Αθήνα, Πατάκης, 1997.

Δοκίμια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δύο έλληνες ποιηταί• Δ.Παπαρρηγόπουλος και Σ. Βασιλειάδης. Αθήνα, Δ. και Π. Δημητράκος, 1923.
  • Τα πρώτα έτη του Ζαν Μωρεάς. Αθήνα, Δ. και Π. Δημητράκος, [1923].

Ιστοριογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ιστορικά σημειώματα• Μετά πολλών εικόνων. Αθήνα, τυπ. Εστίας, 1925.
  • Ο πόλεμος και η ανθρωπότης. Αθήνα, Δ. και Π. Δημητράκος, χ.χ.
  • 1912• Νίκαι κατά βαρβάρων. Αθήνα, τυπ. Πετράκου, 1913.
  • Οι Ολυμπιακοί αγώνες 1896. Αθήνα, 1896.
  • Η απολογία του Οδυσσέως Ανδρούτσου • Η δολοφονία του. Αθήνα, Δημιουργία, 1996 (έκδοση γ’).

Θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η νίκη του Λεωνίδα• Κωμωδία εις τέσσαρας πράξεις. Αθήνα, 1898.
  • Όποιος φυλάει τα ρούχα του και Ζητείται υπηρέτης• Κωμωδίαι μονόπρακτοι• Θέατρον ελληνικόν. Αθήνα, Φέξης, 1898.

Μεταφράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Λόρδου Βύρωνος, Ο ουρανός και η γη. Αθήνα, Δημητράκος, χ.χ.
  • Ανατόλ Φρανς, Οι θεοί διψούν. Αθήνα, Άγκυρα, χ.χ.
  • Εκλεκτά διηγήματα• κατά μετάφραση Μπάμπη Άννινου. Αθήνα, Δ. και Π. Δημητράκος, χ.χ.
  • Ernest Renan, Οι Απόστολοι. Αθήνα, Φέξης, 1914.
  • Hermann Sudermann, Η τιμή• Δράμα εις πράξεις τρεις. Αθήνα, Φέξης, 1903 (στη σειρά Θεατρική Βιβλιοθήκη, αρ.6)
  • Cesare Lombroso, Ο εγκληματίας άνθρωπος• τόμος Α’. Αθήνα, Φέξης, 1925.
  • Cesare Lombroso, Ο εγκληματίας άνθρωπος• τόμος Β’. Αθήνα, Φέξης, 1925.
  • Ιβάν Τουργκένιεφ, Βροχές ανοιξιάτικες. Αθήνα, έκδ. Εφ. Νέος Κόσμος, 1935.
  • Ματθίλδης Σερράο, Χαμένη αγάπη. Αθήνα, Άγκυρα, χ.χ.
  • Ο Στρατιώτης• Διηγήματα εκ των του Δεαμίτση. Αθήνα, Σιδέρης, χ.χ.

Μεταγενέστερες εκδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  • Αι Αθήναι του 1850• Εντυπώσεις δύο Γάλλων περιηγητών. Αθήνα, Γαλαξίας, 1971.
Wikisource logo
Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κονδυλάκης Ι., Ο Κονδυλάκης και το χρονογράφημα, (επ. Στ. Σκοπετέας), εκδοτικός οίκος Ζαχαρόπουλου, 1956, τ. 2, σελ. 80.