Χέρμαν φον Ζάλτσα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Χέρμαν φον Ζάλτσα, λάδι σε καμβά

Ο Χέρμαν φον Ζάλτσα (γερμ. Hermann von Salza, περ. 1170-1239) ήταν ο τέταρτος Μεγάλος Μάγιστρος του ιπποτικού τάγματος των Τευτόνων Ιπποτών, από το 1209 ως το 1239. Χάρη στη δράση του, το τάγμα αύξησε τον πλούτο, τη δύναμη και το κύρος του, αναδεικνυόμενο σε ισχυρή δύναμη της εποχής.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χέρμαν φον Ζάλτσα ήταν γόνος του Οίκου των Ζάλτσα, μιας οικογένειας ευγενών από το Bad Langensalza της Θουριγγίας. Τίποτα δεν είναι γνωστό για τη ζωή του, μέχρι το 1209, όταν και διαδέχεται τον Χάινριχ φον Τούνα, στην ηγεσία του Τάγματος των Τευτόνων Ιπποτών. Μετά την έκκληση του βασιλιά Ανδρέα Β' της Ουγγαρίας, οδήγησε το τάγμα στη νοτιοανατολική Τρανσυλβανία, ώστε να προστατεύσει την περιοχή από τους Κουμάνους της κεντρικής Ασίας. Αφού νίκησε τους πολεμοχαρείς νομάδες, ίδρυσε ένα νέο κράτος, στο οποίο μετέφερε Γερμανούς αγρότες για να το αποικήσουν. Οι ευγενείς του ουγγρικού κράτους διαμαρτυρήθηκαν έντονα για την παρουσία του τάγματος, πείθοντας το βασιλιά τους, να τους διώξει. Το 1224 ο Ανδρέας Β' αποκαλώντας τους "φωτιά κάτω από το πουκάμισο, ποντικό στο σακί, οχιά στον κόρφο"[1] τους επιτέθηκε και εν τέλει τους απομάκρυνε. Εν τω μεταξύ, ο ίδιος ο φον Ζάλτσα, συνόδευσε τον αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Φρειδερίκο Β' Χοενστάουφεν στην ΣΤ' Σταυροφορία. Γυρίζοντας στην Ευρώπη, ο φον Ζάλτσα βοήθησε στην άρση του αφορισμού του Φρειδερίκου Β' από τον πάπα Γρηγόριο Θ'. Το 1230, δέχτηκε την έκκληση του Κορράδου της Μαζοβίας για υποταγή των παγανιστών Πρώσσων, με αντάλλαγμα την επαρχία της Κουλμερλάνδης, καθώς και όσα εδάφη μπορούσε να κατακτήσει. Διέταξε επέλαση των ιπποτών του, μονάχα αφού διαβεβαιώθηκε και από το Φρειδερίκο Β' και από τον πάπα Γρηγόριο Θ', ότι θα διατηρούσε τις περιοχές που θα κυρίευε. Μέχρι το 1236, όταν και πέτυχε την αφομοίωση των Αδελφών του Ξίφους στους Τεύτονες Ιππότες, τα εδάφη του τάγματος εκτείνονταν πέρα από τα όρια της Πρωσίας. Ωστόσο, η δυσαρέσκεια των μελών του τάγματος, για τη διαρκή απουσία του Μάγιστρού τους μεγάλωνε και τελικά τον αποτράβηξαν από την πολιτική ζωή. Ο Χέρμαν φον Ζάλτσα δεν ανταποκρίθηκε εξίσου ως θρησκευτικός ηγέτης και το 1238 αποσύρθηκε στο Σαλέρνο, όπου και απεβίωσε στις 20 Μαρτίου 1239.

Διπλωματία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άγαλμα του Χέρμαν φον Ζάλτσα, στο Μαρίενμπουργκ

Ο Χέρμαν φον Ζάλτσα υπήρξε ικανότατος διπλωμάτης και πολιτικός της εποχής του. Περιγράφεται από ένα συγχρονό του ως:

"εύγλωττος, ευπροσήγορος, συνετός, προσεχτικός,
διορατικός και ένδοξος σε όλες του τις πράξεις"[2]

Αποτέλεσε το συνδετικό κρίκο ανάμεσα στον πάπα Γρηγόριο Θ' και τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β' Χοενστάουφεν, εξασφαλίζοντας την εύνοια και των δύο. Έτσι, οι Τεύτονες Ιππότες απέκτησαν προνόμια και κύρος, αλλά και εδάφη στην Ιταλία, την Ελλάδα, τη Γερμανία και την Παλαιστίνη. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός , πως μετά το θάνατό του το 1239, η ήδη τεταμένη σχέση μεταξύ των ισχυρών αυτών ανδρών χειροτέρευσε κατά πολύ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Time-Life Παγκόσμια Ιστορία, Τόμος 10, Εκδόσεις Κ. Καπόπουλος, σ. 119.
  2. Time-Life Παγκόσμια Ιστορία, Τόμος 10, Εκδόσεις Κ. Καπόπουλος, σ. 118.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Hermann von Salza της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).