Φίλιππος της Βουργουνδίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Φίλιππος ο Καλός της Βουργουνδίας

Ο Φίλιππος ο Καλός (31 Ιουλίου 1396 - 1467) ήταν δούκας της Βουργουνδίας (1419 - 1467), κόμης του Αρτουά και της Φλάνδρας.

Μέλος του κλάδου των Βαλουά της Καπετικής δυναστείας επί της ηγεμονίας του το δουκάτο της Βουργουνδίας έφτασε στα μεγαλύτερα σημεία ευημερίας, οικονομικής άνθησης, ανάπτυξης των τεχνών και των πολιτισμών. Εναλλασσόταν στην συμμαχία του μεταξύ των Άγγλων και των Γάλλων στις προσπάθειες του να ισχυροποιήσει την θέση του.

Γιος και διάδοχος του Ιωάννη του ισχυρού και της Μαργαρίτας της Βαυαρίας, παντρεύτηκε (1409) την Μιχαέλα του Βαλουά (1395 - 1422) κόρη του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας και της Ισαβέλλας της Βαυαρίας.

Στην συνέχεια μετά τον πρόωρο θάνατό της παντρεύτηκε την Μπόννη του Αρτουά (1393 - 1425) κόρη του Φιλίππου του Αρτουά κόμη του Ε, και χήρα του θείου του Φιλίππου Β΄, κόμη του Νεβέρ.

Τελικά με τον τρίτο του γάμο (1430) με την Ισαβέλλα της Πορτογαλίας (1397 - 1471) κόρη του βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωάννη Α΄ του Μέγα και της Φιλίππης του Λάνκαστερ. Έκαναν τρία παιδιά εκ των οποίων τα δύο πέθαναν σε βρεφική ηλικία και επέζησε ο διάδοχος του Κάρολος της Βουργουνδίας. Είχε άλλα 18 εξώγαμα παιδιά και 32 ερωμένες.

Μετατροπή της Βουργουνδίας σε ισχυρή δύναμη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φίλιππος έγινε δούκας της Βουργουνδίας, κόμης της Φλάνδρας και Αρτουά μετά την δολοφονία του πατέρα του (1419). Ο Φίλιππος κατηγόρησε τον Κάρολο, δελφίνο της Γαλλίας και γαμπρό του, ότι σχεδίαζε την δολοφονία του πατέρα του στο Μοντερώ. Συμμάχησε με την συνθήκη του Τρουά (1420) με τον Ερρίκο Ε΄ της Αγγλίας, με την συμμαχία να παγιώνεται (1423) με τον γάμο της αδελφής του Άννας με τον Ιωάννη του Λάνκαστερ.

Τα στρατεύματα του Φίλιππου (1430) συνέλαβαν την Ιωάννα της Λωρραίνης την παρέδωσαν στους Άγγλους, και οι Άγγλοι με την σειρά τους την έκαψαν σαν αιρετική στη Ρουέν. Η συμμαχία του Φιλίππου με τους Άγγλους έσπασε, όταν ο Φίλιππος επιτέθηκε στο Καλαί (1435) και αναγνώρισε τον Κάρολο Ζ΄ βασιλιά της Γαλλίας. Η συμμαχία του με τον Κάρολο έσπασε (1440) όταν υποστήριξε επανάσταση ευγενών. Ο Φίλιππος υπέγραψε την συνθήκη του Αρράς που ανακαλούσε την συνθήκη του Τρουά.

Ενσωμάτωσε το Ναμύρ στην Βουργουνδική επικράτεια (1429), το Αινώ και την Ολλανδία (1432), κληρονόμησε το δουκάτο της Βραβάντης (1430), και αγόρασε το δουκάτο του Λουξεμβούργου από την Ελισάβετ της Βοημίας, δούκισσα του Λουξεμβούργου (1443). Κατηύθυνε τις προσπάθειες ώστε ο νόθος γιος του, Δαυίδ, να εκλεχτεί επίσκοπος Ουτρέχτης (1456). Αυτοαποκλήθηκε "μέγας δούκας της Δύσης", αλλά τελικά αναγκάστηκε να παραδώσει μερικές από τις περιοχές του στον Λουδοβίκο ΙΑ΄. Δημιούργησε τις πολιτείες της Βουργουνδίας κατά τα πρότυπα του Γαλλικού βασιλείου, και προσπάθησε να εξασφαλίσει δάνειο για πόλεμο κατά της Αγγλίας ώστε να εγγυηθεί η ομαλή διαδοχή υπέρ του γιου του.

Συμπεράσματα, ευημερία, ακμή των γραμμάτων και των τεχνών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φίλιππος ο Καλός της Βουργουνδίας - ανδριάντας στην πλατεία της πόλης Ντιζόν

Παρά τον αυξανόμενο βαθμό αστικοποίησης της Βουργουνδίας, στους εσωτερικούς του κύκλους διατηρείτο ένας μεγάλος βαθμός ιπποσύνης. Αρνήθηκε να ενταχθεί στο Τάγμα της Περικνημίδας (1422) κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν προδοσία απέναντι στον κυρίαρχο του Άγγλο βασιλιά. Δημιούργησε (1430) το Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος, βασισμένος στους ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.

Δεν είχε σταθερή πρωτεύουσα μετακινώντας την αυλή του σε ανάκτορα διάφορων πόλεων όπως Βρυξέλλες, Μπρυζ, Λιλ. Έκανε πολλά πανηγύρια και διοργανώσεις, ενώ οι ιππότες του ταξίδευαν σε όλη την χώρα. Σχεδίαζε (1454) Σταυροφορία ενάντια των Οθωμανών, κάτι που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε.

Την περίοδο 1444 - 1446 εκτιμάται ότι ξόδεψε το 2% του εσωτερικού κρατικού φόρου προκειμένου να εφοδιαστεί με Ιταλικά ασημένια προϊόντα και χρυσά ρούχα. Τα πολυτελή προϊόντα που προμηθευόταν βρίσκονταν μονάχα στις ανώτερες τάξεις της Ευρωπαϊκής κοινωνίας. Το ενδιαφέρον του για τις τέχνες και τα γράμματα ήταν πολύ μεγάλο: εκτιμάται ότι πρόσθεσε στην ιδιωτική του συλλογή περίπου 600 χειρόγραφα.

Συγκέντρωσε πολλά κοσμήματα, γλυπτά, και έργα τέχνης, η χώρα του έγινε κέντρο καλλιτεχνών, συνθετών, ζωγράφων και τραγουδιστών. Ο Γιαν βαν Άικ ταξίδεψε (1428) στην Πορτογαλία προκειμένου να ζωγραφίσει την Ισαβέλλα, κόρη του βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωάννη Α΄, με την ευκαιρία των γάμων της με τον Φίλιππο. Με την βοήθεια έμπειρων Πορτογάλων μηχανικών δημιούργησε στη Μπριζ στόλο πλοίων. Ο Ρογήρος βαν ντερ Βάιντεν ζωγράφισε δύο φορές το πορτραίτο του, που σώζεται μόνο σε αντίγραφα, φορώντας το μενταγιόν του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Academy-Britannica.png Αυτό το λήμμα βασίζεται ή περιλαμβάνει κείμενο από λήμμα της Encyclopædia Britannica του 1911 που αποτελεί κοινό κτήμα.