Τόμας, 2ος κόμης του Λάνκαστερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τόμας, 2ος κόμης του Λάνκαστερ

Ο Τόμας, 2ος κόμης του Λάνκαστερ (1278 - 1322) ήταν ένας από τους αρχηγούς της εξέγερσης των βαρόνων κατά του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Β'.

Μεγαλύτερος γιος του Εδμόνδου Κράουτσμπακ, 1ου κόμη του Λάνκαστερ, και της Λευκής του Αρτουά, εγγονός του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Γ' και της Ελεονώρας της Προβηγκίας. Από τον πατέρα του κληρονόμησε τις κομητείες Λάνκαστερ, Λέστερ και Ντέρμπι.

Με τον γάμο του με την Αλίκη, κόμισσα του Λίνκολν, έγινε κόμης του Λίνκολν, κόμης του Σάλσμπουρι και 11ος βαρόνος του Χάλτον με τον θάνατο του πεθερού του, Ερρίκου του Λασί (1311). Έγινε ένας από τους ισχυρότερους και πλουσιότερους άντρες της Ευρώπης της εποχής του. Κατείχε και πολλά κάστρα στην βόρεια Αγγλία, ενώ άρχισε την κατασκευή του ισχυρότατου κάστρου στο Νορθάμπερλαντ.

Ο γάμος του με την Αλίκη δεν ήταν επιτυχής, αφού δεν είχαν παιδιά. Απόκτησε όμως δύο εξώγαμα. Το 1317 απήχθη από έναν ευγενή που ήταν στην υπηρεσία του Ιωάννη Βαρέν, 8ο κόμη του Σάρεϋ, κάτι που έφερε σε σύγκρουση τους δύο οίκους μεταξύ τους. Ο Τόμας χώρισε την σύζυγό του και κυρίευσε δύο κάστρα του Σάρεϋ, αλλά σε λίγο συμφιλιώθηκαν με την επέμβαση του βασιλιά. Ενώ χώρισε την σύζυγο του, συνέχισε να έχει υπό την κατοχή του τις ισχυρότατες κομητείες του Λίνκολν και του Σάλσμπουρι, διότι ο πεθερός του με τον θάνατο του είχε παραχωρήσει τις κομητείες σε αυτόν και όχι στην κόρη του.

Άσχημες σχέσεις με τον Εδουάρδο Β'[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συμμετείχε στην στέψη του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Β' στις 25 Φεβρουαρίου 1308, κρατώντας το σπαθί του Εδουάρδου του εξομολογητή. Στην αρχή οι σχέσεις του με τον βασιλιά ήταν καλές. Αργότερα, ο βασιλιάς ήρθε σε σύγκρουση με τους ευγενείς του λόγω της θρασύτητας του νεαρού ευνοουμένου του, Πιρς Γκάβεστον. Ο ίδιος ο Τόμας που τον είχε χλευάσει ζήτησε την εξορία του.

Ήταν ένας από τους δικαστές που καταδίκασαν τον Γκάβεστον να εκτελεστεί (1312). Μετά την ήττα στη μάχη του Μπάνοκμπερν (1314), ο Εδουάρδος υποτάχθηκε στον κόμη του Λάνκαστερ, που έγινε για τέσσερα χρόνια ο πραγματικός κυβερνήτης του Αγγλικού βασιλείου. Ήταν ανίκανος όμως να προστατεύσει τα βόρεια σύνορα της χώρας από τις επιθέσεις των Σκωτσέζων και η επανάσταση των βαρόνων τον καθαίρεσε από την θέση του (1318).

Η νέα διοίκηση της χώρας ανατέθηκε στους Ντεσπένσερ, πατέρα και γιο, πολύ αντιδημοτικούς απέναντι στους βαρόνους και σε ολόκληρο τον Αγγλικό πληθυσμό. Το 1321 ο Τόμας ήταν επικεφαλής νέας εξέγερσης, αλλά αυτή την φορά ηττήθηκε στην μάχη του Μπόροουμπριτζ. Στάλθηκε σε δίκη για προδοσία από δικαστήριο, στο οποίο συμμετείχαν οι δύο Ντεσπένσερ και ο βασιλιάς. Δεν του επετράπη καθόλου να μιλήσει, να υπερασπιστεί τον εαυτό του και καταδικάστηκε σε θάνατο με αποκεφαλισμό.

Εκτελέστηκε στο κάστρο Πόντεφρακτ, παίρνοντας εκδίκηση ο Εδουάρδος Β' ταυτόχρονα για την εκτέλεση του Γκάβεστον.

Τα εδάφη του και οι τίτλοι του πήγαν στον αδελφό του, Ερρίκο, 3ο κόμη του Λάνκαστερ, ο οποίος δεν συμμετείχε στην επανάσταση κατά του Εδουάρδου, αλλά πήρε εκδίκηση αργότερα για λογαριασμό του αδελφού του, βοηθώντας την βασίλισσα Ισαβέλλα να τον ανατρέψει.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Thomas Plantagenet, 2nd Earl of Lancaster της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).