Τσιβλός Αχαΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°04′N 22°13′E / 38.07°N 22.21°E / 38.07; 22.21

Τσιβλός
Πόλη
Τσιβλός στον χάρτη: Ελλάδα
Τσιβλός
Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοπόννησος
Υψόμετρο 710 μ
Πληθυσμός 9(2011)

Ο Τσιβλός είναι ένα ορεινό χωριό που βρίσκεται σε υψόμετρο 720μ, 20 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Ακράτας. Αποτελεί πλέον δημοφιλή τουριστικό προορισμό, λόγω της λίμνης και του εντυπωσιακού ορεινού τοπίου.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τσιβλός εμφανίζεται ως ο οικισμός "Civlò" στην απογραφή του Ενετού Francesco Grimani το 1700, με 33 οικογένειες (148 κατοίκους).[1]

Τσιβλός. Στο κέντρο της εικόνας, στο ψηλότερο βουνό, διακρίνεται η πλαγιά που κατέρρευσε.

Η περιοχή γενικά χαρακτηρίζεται από την αστάθεια του εδάφους. Έτσι, την Κυριακή 24 Μαρτίου του 1913, μεγάλος όγκος βράχων και χώματος αποκολλήθηκε από το διπλανό βουνό Γερακάρη, συμπαρασύροντας το χωριό Συλίβαινα σκοτώνοντας 4 άτομα και φράζοντας τον ποταμό Κράθι[2]. Τα νερά του ποταμού κατέκλυσαν την μεγαλύτερη επιφάνεια του Τσιβλού, δημιουργώντας λίμνη με βάθος 80 μέτρα και επιφάνεια πάνω από 200 στρέμματα. Οι κάτοικοι των δύο χωριών (Τσιβλού και Συλίβαινας) τα είχαν εγκαταλείψει 2 μέρες πριν την καταστροφή, λόγω μικρών καθιζήσεων και κατολισθήσεων. Σύμφωνα με την παράδοση, είδαν ένα κυπαρίσσι που έγερνε, πράγμα που θεώρησαν ως κακό οιωνό και εγκατέλειψαν τα σπίτια τους όλοι εκτός από μία ηλικιωμένη στην Συλίβαινα, που αρνήθηκε να τους ακολουθήσει. Οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν στα χωριά Τραγανό (Νέος Ερινεός), Συλιβαινιώτικα, Καμάρες, Ροδοδάφνη (Μουρλά) όπου τους δόθηκαν από το κράτος οικόπεδα.

Το χωριό σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σήμερα, ο Τσιβλός αποτελείται από ελάχιστα σπίτια, ένα ξενώνα, 2-3 ταβέρνες και τον ιστορικό ημιυπόγειο ναό του Αγίου Αθανασίου. Στην λίμνη διακρίνονται ακόμα οι κορυφές μεγάλων δέντρων και πέτρες από τα καταποντισμένα σπίτια. Αρκετά κοντά, δημιουργήθηκε και ένας υδροηλεκτρικός σταθμός ο οποίος, ευτυχώς, δεν αλλοίωσε το φυσικό περιβάλλον. Η περιοχή προσφέρεται για πολλές δραστηριότητες όπως κάμπινγκ, κωπηλασία, διαδρομές 4Χ4 και πεζοπορία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Παναγιωτόπουλος Βασίλης, Πληθυσμός και Οικισμοί της Πελοποννήσου 13ος-18ος αι., Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα 1987
  2. Εμπρός, 26/3/1913, σελ. 4