Σημιτικές γλώσσες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Οι Σημιτικές γλώσσες είναι μια γλωσσική οικογένεια που οι γλώσσες που την αποτελούν μιλιούνται από 370 εκατομμύρια ανθρώπους στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια και την Ανατολική Αφρική. Αποτελούν τη βορειοδυτική υποοικογένεια των αφροασιατικών γλωσσών και είναι ο μόνος κλάδος της που οι γλώσσες του μιλιούνται στην Ασία.

Η οικογένεια περιλαμβάνει τους ακόλουθους κλάδους:


Κύρια χαρακτηριστικά:[1]
1. Η ύπαρξη λαρυγγοφώνων και εμφαντικών συμφώνων.
2. Η απουσία συνθέτων ονομάτων και ρημάτων, εκτός από μερικά κύρια ονόματα.
3. Η τρισύμφωνη ρίζα των λέξεων, εκφράζουσα και την κύρια έννοιά τους, προσδιορίζεται περισσότερο με την προσθήκη συμφώνων και φωνηέντων.
4. Η χρήση μεγάλου αριθμού διαθέσεων στα ρήματα σε αντίθεση προς τις εγκλίσεις και τους χρόνους, που είναι περιορισμένα.
5. Η έννοια των χρόνων των ρημάτων, οι οποίοι εκφράζουν αν μια πράξη έχει πραγματοποιηθεί ή όχι, ανεξάρτητα από το χρόνο πραγματοποίησης αυτής.
6. Η έλλειψη πολλών συνδέσμων και συνδετικών μορίων.
7. Η απλή σύνταξη, συνήθως κατά παράταξη, ενώ σπανίζει η καθ' υπόταξη.
8. Συνήθης η χρήση ονοματικών προτάσεων.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Σιδέρη-Παπαδοπούλου, Βελουδια (2009). Μέθοδος διδασκαλίας της αρχαίας εβραϊκής γλώσσας. Έννοια. σελ. 11.