Σύμφωνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το σύμφωνο είναι φθόγγος χαμηλής τονικότητας κατ' αντιδιαστολή προς τα φωνήεντα, που παράγεται όταν, κατά την ομιλία, ο εκπνεόμενος αέρας προσκρούει σε και κατόπιν διέρχεται από τέλειο φραγμό (οπότε παράγονται τα «κλειστά» σύμφωνα) ή στενό της στοματικής κοιλότητας (παράγοντας τα «διαρκή»-«τριβόμενα» σύμφωνα), με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας αισθητός ήχος.

Κατά συνέπεια, σύμφωνο ονομάζεται και το γράμμα ή άλλο σύμβολο (γράφημα) που αναπαριστά ή αντιπροσωπεύει έναν συμφωνικό ήχο.

Κατηγορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα σύμφωνα υπάρχουν τρεις κατηγορίες:

  • Κατά τη φωνή που έχουν διαιρούνται σε:
  • Κατά τη διάρκεια διαιρούνται σε:
    • στιγμιαία: κ, π, τ, γκ, μπ, ντ, τσ, τζ
    • εξακολουθητικά: γ, β, δ, χ, φ, θ, σ, ζ, λ, μ, ν, ρ
  • Κατά το μέρος όπου σχηματίζονται στο στόμα διαιρούνται σε:
    • χειλικά: π, β, φ, μπ
    • οδοντικά: τ, δ, θ, ντ
    • συριστικά ή διπλοδοντικά: σ, ζ, τσ, τζ
    • λαρυγγικά: κ, γ, χ, γκ
    • υγρά ή γλωσσικά: λ, ρ
    • ρινικά: μ, ν

Παρατήρηση: Το μ ανήκει και στα χειλικά, το ν ανήκει και στα γλωσσικά.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Γ. Μπαμπινιώτη, Κέντρο Λεξικολογίας, 1998.