Πόρτο-Νόβο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 06°28′00″N 02°36′00″E / 6.46667°N 2.60000°E / 6.46667; 2.60000

Πόρτο-Νόβο
Χώρα Μπενίν Μπενίν
Έκταση 110 χλμ²
Υψόμετρο 38 μ
Πληθυσμός 223.552 (2002)
Ιστοσελίδα http://www.villedeportonovo.com
Τέμενος στο Πόρτο-Νόβο

Το Πόρτο-Νόβο (Porto-Novo) είναι πόλη στον Κόλπο της Γουινέας και πρωτεύουσα του Μπενίν στη Δυτική Αφρική. Αποτελεί λιμάνι και ένα από τα κυριότερα αστικά κέντρα της Αφρικής. Είναι επίσης έδρα του διαμερίσματος Ουεμέ. Διαθέτει μουσεία, καταστήματα, ενώ εκεί εδρεύει το Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Έρευνας. Ιδρύθηκε το 16ο αιώνα.

Προφίλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ονομασία της πόλης σημαίνει «νέο Λιμάνι». Η θέση της είναι στα νότια της χώρας, στη λιμνοθάλασσα του Νοκουέ, κοντά στα σύνορα με τη Νιγηρία. Συνδέεται οδικώς και σιδηροδρομικώς με το Κοτονού και με την Πομπέ, ενώ με το Λάγκος της Νιγηρίας μόνο οδικώς. Ως πρωτεύουσα του κράτους, αποτελεί διοικητικό και πολιτικό λίκνο, παραγκωνίστηκε όμως τα τελευταία χρόνια από την Κοτονού. Έτσι, στην Κοτονού βρίσκεται η έδρα της κυβέρνησης.

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εξέλιξη του πληθυσμού της πόλης:

  • 1979: 133.168 (απογραφή)
  • 1992: 179.138 (απογραφή)
  • 2000: 210.400 (υπολογισμοί)
  • 2002: 223.552 (υπολογισμοί)
  • 2005: 234.168 (υπολογισμοί)

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πόλη είναι μια από τις αρχαιότερες στην Ακτή των Σκλάβων. Η ίδρυσή της τοποθετείται στο 16ο αιώνα από τους Έουε. Στην Πόρτο-Νόβο άνθησε το δουλεμπόριο, το οποίο αρχικά γινόταν από Πορτογάλους και έπειτα από τους Γάλλους. Αξιοθέατα της πόλης μαρτυρούν και το παρελθόν της. Ο καθεδρικός ναός σε ρυθμό μπαρόκ οικοδομήθηκε από τους Πορτογάλους και θυμίζει ότι η Μπενίν έχει αποικιοκρατικό παρελθόν. Επίσης, εντυπωσιακό είναι το ανάκτορο του Βασιλιά Τόφα και οι συνοικίες με τα μικρομάγαζα και τους βιοτέχνες. Μπορεί κανείς να επισκεφθεί και το Μουσείο Τέχνης και Εθνογραφίας.

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Παγκόσμιος Γεωγραφικός Άτλας, εκδ, ΔΟΜΗ, 2007, τ. 9, σελ. 520.