Πολύ κακό για το τίποτα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η πρώτη σελίδα του έργου από το Πρώτο Κουάρτο (1600)

Πολύ κακό για το τίποτα (αγγλ. Much Ado About Nothing) είναι ο τίτλος μιας κωμωδίας του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1600 και παρουσιάστηκε επί σκηνής ίσως τη χρονιά 1598-1599. Παραμένει ένα από τα πιο δημοφιλή σαιξπηρικά έργα και μοιάζει πολύ με σύγχρονες ρομαντικές κωμωδίες, παριστάνοντας τη σχέση ανάμεσα σε δυο ζευγάρια, τον Κλαύδιο και την Ηρώ, που θέλουν να παντρευτούν, και τον Βενέδικτο και τη Βεατρίκη, τους οποίους οι πρώτοι προσπαθούν να πείσουν ότι αγαπιούνται και ταιριάζουν.

Οι απόψεις και η κριτική της Βεατρίκης για τους άντρες θυμίζουν το προγενέστερο σαιξπηρικό έργο Το ημέρωμα της στρίγγλας, ενώ η ψεύτικη προδοσία του Δον Τζον και ο άδικος κατατρεγμός της Ηρούς θυμίζουν το μεταγενέστερο Οθέλλο.

Υπόθεση του έργου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το έργο τοποθετείται στη Μεσσήνη, παραλιακή πόλη της Σικελίας, κυρίως στην οικία του Λεονάτο, κυβερνήτη της πόλης, ο οποίος προσκαλεί τον Δον Πέδρο, Ιταλό πρίγκιπα από την Αραγωνία, και τους ακόλουθούς του, Κλαύδιο και Βενέδικτο, σε ένα πάρτι μασκέ, καθώς και να μείνουν για ένα μήνα στην κατοικία του.

Ο Βενέδικτος και η Βεατρίκη, ανιψιά του Λεονάτο, μακράν «αντίπαλοι», εκφράζουν αντιρρήσεις για τα αισθήματα του Κλαύδιου για την νεαρή κόρη του Λεονάτο, Ηρώ, καθώς και για την απόφαση του Κλαύδιου να αρραβωνιαστούν. Ο Βενέδικτος προσπαθεί να τον αποτρέψει και τον κοροϊδεύει, ενώ ταυτόχρονα ορκίζεται πως δε θα παντρευτεί ποτέ.

Οργανώνεται δεξίωση μεταμφιεσμένων, όπου μασκαρεμένος ο Δον Πέδρο φλερτάρει την Ηρώ εκ μέρους του Κλαύδιου. Ο Δον Τζον, ο νόθος αδερφός του, βρίσκει την ευκαιρία να τον εκδικηθεί και λέει στον Κλαύδιο ότι ο Πέδρο ερωτοτροπεί με την Ηρώ για να τη διεκδικήσει ο ίδιος. Ο Κλαύδιος εξοργίζεται και προκαλεί τον Δον Πέδρο, σύντομα όμως λύνεται η παρεξήγηση και ζητάει σε γάμο την Ηρώ.

Ο Δον Πέδρο και οι ακόλουθοί του, αναμένοντας να περάσει η βδομάδα για να γίνει ο γάμος, σκαρώνουν ένα σχέδιο για να ενώσουν τη Βεατρίκη και τον Βενέδικτο. Οι άνδρες συζητούν για τον έρωτα της Βεατρίκης για τον Βενέδικτο, ενώ ξέρουν ότι κρυφακούει, και το ίδιο κάνουν και οι γυναίκες με οδηγό την Ηρώ για τη Βεατρίκη. Έκπληκτοι κι οι δυο, θέλουν να ανταποδώσουν τον έρωτα του ενός στον άλλο, αλλά συγκρατιούνται από την περηφάνια τους.

Ταυτοχρόνως, ο Δον Τζον θέλει να καταστρέψει τον γάμο του Κλαύδιου και της Ηρούς, διασπείροντας υποψίες για την εντιμότητά της. Έτσι, ο ακόλουθός του, Μποράτσιο, φλερτάρει την υπηρέτρια της Ηρούς, Μαργαρίτα, φωνάζοντάς την «Ηρώ», ενώ ο Δον Τζον λέει στον Δον Πέδρο και στον Κλαύδιο να κρυφακούσουν κι έτσι πέφτουν στην παγίδα.

Την επόμενη μέρα, στην εκκλησία, ο Κλαύδιος αρνείται να παντρευτεί την Ηρώ και την ντροπιάζει μπροστά σε όλους τους καλεσμένους. Η Ηρώ λιποθυμά από το σοκ, ενώ ο ιερέας πιστεύει στην αθωότητά της και λέει στην οικογένεια να σκηνοθετήσουν τον ψεύτικο θάνατό της, έτσι ώστε να μετανιώσει ο Κλαύδιος και να αποκαλύψει τι ακριβώς έγινε. Έτσι, ο Λεονάτο κι ο Αντόνιο κατηγορούν τον Δον Πέδρο και τον Κλαύδιο για τον θάνατο της Ηρούς και τους προκαλούν σε μονομαχία.

Ωστόσο, συμβαίνει μια αναπάντεχη τροπή στα γεγονότα. Τη νύχτα που ο Δον Τζον σχεδίαζε την πλεκτάνη με τον βοηθό του, τους άκουσε ο τοπικός φρουρός κι έτσι αποκαλύπτεται η αλήθεια. Ο Δον Τζον έχει δραπετεύσει από την πόλη, ενώ ο Κλαύδιος δείχνει σημάδια μετάνοιας, αποκαθιστά την τιμή της «νεκρής» Ηρούς και δέχεται να παντρευτεί την ξαδέρφη της.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του γάμου, αποκαλύπτεται ότι η «ξαδέρφη» είναι η ίδια η Ηρώ, προς έκπληξη και ευχαρίστηση του Κλαύδιου. Ο Βενέδικτος κι η Βεατρίκη τελικά ομολογούν τον έρωτά τους, ενώ στο τέλος του έργου φτάνει ένας αγγελιαφόρος με τα νέα της σύλληψης του Δον Τζον. Ωστόσο, η τιμωρία του θα πραγματοποιηθεί μια άλλη μέρα για να χαρούν ανεμπόδιστα τα ζευγάρια την ευτυχία τους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα