Ο Ουίτιγις (θαν. 540) ήταν βασιλιάς των Οστρογότθων της Ιταλίας μεταξύ 536-540. Ανέβηκε στο θρόνο στην Ιταλία στις αρχές των Γοτθικών πολέμων, καθώς ο Βελισάριος είχε ήδη καταλάβει τη Σικελία και μετέβαινε ταχύτατα προς τη Νότια Ιταλία ως επικεφαλής των δυνάμεων του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστινιανού. Ο Ουίτιγις ήταν σύζυγος του μοναδικού εν ζωή παιδιού της Αμαλασούνθας, της Ματασούνθας, και ο γάμος τους είχε σκοπό τη στήριξή του στην κούρσα της διαδοχής. Ο πανηγυρικός την ημέρα της ενθρόνισής του, το 536, απαγγέλθηκε από τον Κασσιόδωρο και διασώζεται μέχρι σήμερα ως δείγμα της κολακείας των Γότθων σαν συνεχιστών της αρχαίας Ρώμης.
Ο Ουίτιγις δολοφόνησε τον προκάτοχό του Θεόδατο αμέσως μετά, καθώς ο τελευταίος είχε προκαλέσει την οργή των Γότθων μετά την αποτυχία του να στείλει βοήθεια στη Νάπολη όταν αυτή πολιορκούνταν από το Βελισάριο. Ο διάσημος στρατηγός του Ιουστινιανού συνέλαβε τόσο τον Ούτιγις όσο και τη γυναίκα του και τους μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο πρώτος πέθανε χωρίς να αφήσει διαδόχους. Η Ματασούνθα παντρεύτηκε ξανά τον πατρίκιο Γερμανό (εξάδελφο του Ιουστινιανού).
