Ομάρ ελ-Μπεσίρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Ομάρ αλ-Μπεσίρ στη 12η σύνοδο κορυφής της Αφρικανικής Ένωσης, το 2009.

Ο Ομάρ Χασάν Αχμάντ ελ-Μπεσίρ (Αραβική γλώσσα: عمر حسن احمد البشير) είναι στρατιωτικός, πρωθυπουργός του Σουδάν από το 1989 ως το 1993 και στη συνέχεια Πρόεδρος από το 1993 ως σήμερα. Κατέλαβε την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα και κατηγορείται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου στο Νταρφούρ.

Προφίλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο χωριό Χόσε Μπανάγκα, τότε τμήμα του Αγγλοαιγυπτιακού Σουδάν, την 1η Ιανουαρίου του 1944. Η οικογένειά του αργότερα μετανάστευσε στο Χαρτούμ, όπου ο Μπεσίρ ολοκλήρωσε τη γυμνασιακή του εκπαίδευση. Σε πολύ νεαρή ηλικία κατατάχθηκε στο στρατό το 1960 και αποφοίτησε το 1966 από την Αιγυπτιακή Στρατιωτική Ακαδημία στο Κάιρο[1]. Σύντομα ανέβηκε στην ιεραρχία και έφτασε στους αλεξιπτωτιστές. Στη συνέχεια πολέμησε με τον αιγυπτιακό στρατό στον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ με το Ισραήλ το 1973.[2]

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι παντρεμένος με την εξαδέρφη του, Φατμά Χαλίντ. Έχει επίσης μια δεύτερη σύζυγο, τη Γουιντάντ Μπάμπικερ (Widad Babiker), η οποία είχε πολλά παιδιά από τον πρώτο γάμο της με ένα μέλος του Επαναστατικού Συμβουλίου για την Εθνική Σωτηρία, Ιμπραήμ Σαμσαντίν, ο οποίος σκοτώθηκε σε δυστύχημα με ελικόπτερο. Ο Αλ-Μπεσίρ δεν έχει δικά του παιδιά.[3]

Δικτάτορας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πραξικόπημα 1989[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιστρέφοντας στο Σουδάν τέθηκε επικεφαλής ομάδας αξιωματικών του στρατού και ανέτρεψε σε αναίμακτο στρατιωτικό πραξικόπημα την κυβέρνηση συνασπισμού του Σαντίκ αλ-Μαχντί στις 30 Ιουνίου του 1989. Η νέα στρατιωτική κυβέρνηση απαγόρευσε τη λειτουργία των πολιτικών κομμάτων και εισήγαγε σε πανεθνικό επίπεδο τον ισλαμικό νόμο (Σαρία).[4] Εν συνεχεία ανέλαβε πρόεδρος του Επαναστατικού Συμβουλίου Διοίκησης για την Εθνική Σωτηρία, που ιδρύθηκε τότε με εξουσίες νομοθετικές και εκτελεστικές για προσωρινή περίοδο. Ο Μπεσίρ έγινε αρχηγός κράτους, πρωθυπουργός αρχηγός του Στρατού και υπουργός Άμυνας.[5] Συμμάχησε με τον ηγέτη του Εθνικού Ισλαμικού Μετώπου Χασάν αλ-Τουράμπι και προώθησαν μαζί την εφαρμογή του ισλαμικού νόμου στα βόρεια της χώρας. Επιπλέον, ο αλ-Μπεσίρ προέβη σε εκκαθαρίσεις και εκτελέσεις αξιωματικών του στρατού, στην απαγόρευση της λειτουργίας οργανώσεων και συλλόγων, στην απαγόρευση των πολιτικών κομμάτων και στην αναστολή της έκδοσης ανεξάρτητων εφημερίδων, με σύλληψη και φυλάκιση δημοσιογράφων.[6]

Αυταρχική διακυβέρνηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 16 Οκτωβρίου του 1993 διορίστηκε Πρόεδρος της χώρας και «εξελέγη» το 1996. Το 1998 έθεσε σε ισχύ ένα νέο Σύνταγμα. Το 1999 απέλυσε τον Πρόεδρο της Βουλής Χασάν αλ-Τουράμπι, ο οποίος συνελήφθη και τέθηκε σε περιορισμό το 2001. Το 2000 επανεξελέγη Πρόεδρος με εντυπωσιακή πλειοψηφία, καθώς οι περισσότεροι δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές, επικαλούμενοι νοθεία. Ο Μπασίρ κατηγορείται διεθνώς, από χώρες όπως οι ΗΠΑ,ότι υποθάλπτει την τρομοκρατία.

Κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 14 Ιουλίου του 2008 ο ανώτατος εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ICC), Λουίς Μορένο-Οκάμπο, ισχυρίστηκε ότι ο Μπεσίρ έφερε ατομικά την ευθύνη για γενοκτονία, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου, που διεπράχθησαν από το 2003 στο Νταρφούρ. Το Σουδάν δεν αναγνωρίζει τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.[7] Μεταξύ άλλων, ο εισαγγελέας κατηγόρησε το Σουδανό ηγέτη ότι είχε την πρόθεση να αφανίσει τις εθνοτικές ομάδες φουρ, ζαγάουα και μασαλίτ. Το ένταλμα σύλληψης από το Διεθνές Δικαστήριο εκδόθηκε στις 4 Μαρτίου του 2009 για εγκλήματα πολέμου και για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ωστόσο δε συμπεριλήφθηκε η κατηγορία για γενοκτονία, λόγω έλλειψης στοιχείων. Ο αλ-Μπεσίρ έγινε ο πρώτος εν ενεργεία αρχηγός κράτους εναντίον του οποίου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Ο ίδιος αρνήθηκε τις κατηγορίες και έκανε λόγο για ψέματα.[8]

Τον Ιούλιο του 2009, η Αφρικανική Ένωση αρνήθηκε να συνεργαστεί με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και να παραδώσει τον Μπασίρ. Αυτό αποφασίστηκε σε ψήφισμα από τους ηγέτες της Αφρικανικής Ένωσης, στη σύνοδο κορυφής του οργανισμού που ολοκληρώθηκε στη Σύρτη της Λιβύης στις 3 Ιουλίου του 2009.[9] Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο αποφάσισε στις 3 Φεβρουαρίου 2010 να εξετάσει το ενδεχόμενο απαγγελίας πρόσθετων κατηγοριών για γενοκτονία στο Νταρφούρ, εναντίον του Μπεσίρ.

Κριτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ομάρ αλ-Μπασίρ έχει κατηγορηθεί σε όλη τη διάρκεια της προεδρίας του για το ρόλο του στον πόλεμο του Νταρφούρ, την παροχή στρατιωτικής και οικονομικής υποστήριξης προς τους παραστρατιωτικούς Τζαντζαγουίντ (για τους οποίους όμως η ίδια η κυβέρνηση του ελ-Μπεσίρ δεν αναγνωρίζει καν την ύπαρξή τους), όπως επίσης και για τις σχέσεις της κυβέρνησής του με την προσωρινή κυβέρνηση του Νοτίου Σουδάν και για τις διπλωματικές σχέσεις ανάμεσα στο Χαρτούμ και στο Τσαντ. Τα έτη 2005, 2006 και 2007 το περιοδικό Parade κατέταξε το αλ-Μπεσίρ ως τον χειρότερο δικτάτορα στον κόσμο[10][11][12] και το 2008 ήταν 2ος, πίσω από τον Κιμ Γιονγκ Ιλ.[13]

Επανεκλογή 2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις προεδρικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 11-15 Απριλίου 2010, ο Ομάρ Μπασίρ επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 68,2%. Οι εκλογές αναγνωρίστηκαν ως νόμιμες από διεθνείς φορείς, οι οποίοι επισήμαναν πάντως ορισμένες παρατυπίες[14]. Το κυβερνών NCP κέρδισε 73% των εδρών, ενώ το SPLM το 22% στις παράλληλες βουλευτικές εκλογές. Ορκίστηκε για μία ακόμη θητεία στις 27 Μαΐου 2010. Στην τελετή ορκωμοσίας του παραβρέθηκαν πέντε Αφρικανοί ηγέτες, από την Αιθιοπία, το Τσαντ, το Μαλάουι, τη Μαυριτανία και το Τζιμπουτί[14].

Τον Μάρτιο του 2013 δήλωσε πως θα αποσυρθεί από την πολιτική σκηνή με την ολοκλήρωση της θητείας του και δεν θα θέσει εκ νέου υποψηφιότητα στις εκλογές του 2015.[15][16]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. BBC NEWS | Africa | Profile: Sudan's President Bashir
  2. «Bashir, Omar Hassan Ahmad al-». Microsoft Encarta Online Encyclopedia 2008. http://au.encarta.msn.com/encyclopedia_1481578049/Bashir_Omar_Hassan_Ahmad_al-.html. Ανακτήθηκε στις 15-07-2008. 
  3. Bridgland, Fred (14-07-20084). "President Bashir, you are hereby charged…". The Scotsman. http://thescotsman.scotsman.com/world/President-Bashir-you-are-hereby.4287299.jp. Ανακτήθηκε στις 15-07-2008. 
  4. Bekele, Yilma (12-07-2008). "Chickens are coming home to roost!". Ethiopian Review. http://www.ethiopianreview.com/content/2929. Ανακτήθηκε στις 15-07-2008. 
  5. Cowell, Alan (01-07-1989). "Military Coup In Sudan Ousts Civilian Regime". The New York Times. http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=950DE4DA103DF932A35754C0A96F948260. Ανακτήθηκε στις 15-07-2008. 
  6. Kepel, Jihad (2002), σελ.181
  7. in.gr, Για εγκλήματα πολέμου κατηγορεί τον πρόεδρο του Σουδάν το ICC, 14 Ιουλίου 2008
  8. «ICC prosecutor seeks arrest of Sudan's Bashir». http://www.reuters.com/article/topNews/idUSL1417202620080714. Ανακτήθηκε στις 16-07-2008. 
  9. in.gr, Στο πλευρό του Μπασίρ οι ηγέτες της Αφρικανικής Ένωσης, δεν τον παραδίδουν στο ICC, 3 Ιουλίου 2009.
  10. The World's 10 Worst Dictators | Parade.com
  11. The World's 10 Worst Dictators | Parade.com
  12. The World's Worst Dictators-2007 | Parade.com
  13. The World's Worst Dictators | Parade.com
  14. 14,0 14,1 Τα Νέα, Νέα θητεία για τον καταζητούμενο πρόεδρο του Σουδάν Ομάρ Μπασίρ, 28-05-2010.
  15. "Even dictators have to quit sometimes… Sudanese military general accused of war crimes stands down to make way for new blood". Daily mail. 23 Μαρτίου 2013. http://www.dailymail.co.uk/news/article-2297548/Sudans-president-Omar-al-Bashir-accused-war-crimes-stand-down.html?ito=feeds-newsxml. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2013. 
  16. OSMAN, Mohamed (20 Μαρτίου 2013). "Omar al-Bashir, Sudan's President, Intends To Step Down In 2015". Ηuffington Πost. http://www.huffingtonpost.com/2013/03/20/omar-al-bashir-intends-to-step-down-2015_n_2915194.html. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2013.