Νιούτον (μονάδα μέτρησης)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το νιούτον (λατινικοί χαρακτήρες: newton) (σύμβολο: N) είναι η μονάδα μέτρησης της δύναμης κατά το σύστημα SI, προς τιμή του άγγλου φυσικού και μαθηματικού Ισαάκ Νεύτωνα σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στην Κλασική Μηχανική.

Ορισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο σύστημα SI η δύναμη είναι παράγωγο μέγεθος. Το ένα νιούτον ορίζεται ως η δύναμη που πρέπει να ασκηθεί σε σώμα μάζας ένα κιλό (1 Κg) για να επιταχυνθεί κατά ένα μέτρο ανά δευτερόλεπτο εις το τετράγωνο (1 m·s-2), δηλαδή:

{\rm 1~N = 1~\frac{kg\cdot m}{s^2}}.

Παραδείγματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1 νιούτον είναι η δύναμη που ασκεί η βαρύτητα της γης σε σώμα μάζας περίπου 102 γραμμάρια (όσο ζυγίζει περίπου ένα μήλο).
  • Πιο συχνά χρησιμοποιείται στην πράξη το kN (κιλονιούτον, δηλ. 1000 Ν).
  • Αντικείμενο μάζας 1 τόνο (1000 Kg) (όσο περίπου π.χ. ένα μικρό επιβατικό αυτοκίνητο) δέχεται από το βαρυτικό πεδίο της γης δύναμη περίπου 10kN.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Φυσική Γυμνασίου

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]