Καντέλα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Καντέλα ή κηρίο (λατ: candela) (συντομογραφία: cd) είναι μονάδα μέτρησης της φωτεινής έντασης μιας φωτεινής πηγής. Η Καντέλα θεωρείται θεμελιώδης μονάδα του SI περισσότερο για ιστορικούς λόγους παρόλο που κατ'ουσίαν είναι παραγόμενη μονάδα. Ο ακριβής της ορισμός θεμελιώθηκε το 1967 στη Γενική διάσκεψη μέτρων και βαρών.

Ορισμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Καντέλα είναι η φωτεινή ένταση που προκύπτει στην κάθετη διεύθυνση επιφάνειας μέλανος σώματος, εμβαδού ίσου με το 1/600.000 του τετραγωνικού μέτρου (m2) στη θερμοκρασία πήξης τηγμένου λευκόχρυσου (περίπου στους 1.773 ) σε κανονική ατμοσφαιρική πίεση. Η πρακτική αναπαράσταση της παραπάνω συνθήκης (με δεδομένη τη δυσκολία προσομοίωσης του μέλανος σώματος), μπορεί να οριστεί και ως η φωτεινή ένταση σε ορισμένη κατεύθυνση φωτεινής πηγής, που εκπέμπει μονοχρωματική ακτινοβολία συχνότητας 540 x 1012 Hz με ενεργειακή ένταση στην κατεύθυνση αυτή, 1/683 βατ ανά στερακτίνιο.

Παλαιότερη μονάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Καντέλα (ή νέο κηρίο), αντικατέστησε το δεκαδικό κηρίο, παλαιότερη μονάδα φωτεινής έντασης. Το δεκαδικό κηρίο αντιστοιχεί σε 1,019 καντέλες.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 33, σελίδα 247.