Μουσείο Πούσκιν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Το Μουσείο Καλών Τεχνών Πούσκιν.

Το Μουσείο Καλών Τεχνών Πούσκιν (ρωσικά: Музей изобразительных искусств им. А.С. Пушкина) είναι το μεγαλύτερο μουσείο Ευρωπαϊκής τέχνης στην Μόσχα, και βρίσκεται στην οδό Volkhonka, ακριβώς απέναντι από τον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος. Το Μουσείο από το 1981 φιλοξενεί το διεθνές μουσικό φεστιβάλ Νύχτες Δεκεμβρίου του Σβιάτοσλαβ Ρίχτερ.

Ετυμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το όνομα του μουσείου είναι παραπλανητικό, καθώς δεν έχει καμία σχέση με τον διάσημο ρώσο ποιητή Αλεξάντρ Πούσκιν. Ιδρύθηκε από τον καθηγητή Ιβάν Τσβετάγεβ (πατέρα της ποιήτριας Μαρίνα Τσβετάγεβα). Ο Τσβετάγεβ έπεισε τον εκατομμυριούχο με ενδιαφέρον στην φιλανθρωπία Γιούρι Νετσάγιεφ-Μάλτσοφ και τον αρχιτέκτονα Ρόμαν Κλάιν για την επιτατική ανάγκη να αποκτήσει η Μόσχα μουσείο Καλών Τεχνών.

Κατασκευή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μουσείο σχεδιάστηκε από τον Ρόμαν Κλάιν και τον Βλαντιμίρ Σούκοβ και χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από τον Μάλτσοφ. Τα έργα άρχισαν το 1898 και συνέχισαν μέχρι το 1912. Ο Ιβάν Ρέρμπεργκ ήταν ο υπεύθυνος μηχανικός των εργασιών για 12 χρόνια μέχρι το 1909.

Συλλογή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συλλογή Τέχνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το όνειρο του Τσβετάγιεφ έγινε πραγματικότητα τον Μάιο του 1912 όταν το μουσείο άνοιξε τις πόρτες του στο κοινό. Αρχικά το μουσείο ονομάστηκε προς τιμήν του Αλέξανδρου Γ΄, αν και η κυβέρνηση είχε συνεισφέρει μόνο 200.000 ρούβλια έναντι των πάνω από 2 εκατομμύριων που είχε συνεισφέρει ο Μάλτσεφ. Τα πρώτα του εκθέματα ήταν αντίγραφα αρχαίων αγαλμάτων, παρόλ’ αυτά σημαντικά για την εκπαίδευση των σπουδαστών τέχνης. Τα μόνα γνήσια αρχαία αντικείμενα ήταν ο Μαθηματικός Πάπυρος και η Ιστορια (ή Περιπέτειες) του Ουενεμούν, τα οποία είχε πουλήσει στο μουσείο ο Βλαντιμίρ Γκολενίστσεφ τρία χρόνια νωρίτερα.

Μετά τη μεταφορά της Ρωσικής πρωτεύουσας στην Μόσχα το 1918, η Σοβιετική κυβέρνηση αποφάσισε να μεταφέρει χιλιάδες έργα από το Ερμιτάζ στην νέα πρωτεύουσα. Σε αυτά προστέθηκε και ολόκληρη η συλλογή των έργων της Δυτικής Τέχνης από το Μουσείο Ρουμιάντσεφ. Τα έργα αυτά αποτέλεσαν τον πυρήνα της συλλογής έργων της Δυτικής τέχνης του Μουσείου Πούσκιν. Όμως τα πιο σημαντικά έργα προστέθηκαν αργότερα από το Μουσείο Σύγχρονης Δυτικής Τέχνης. Σε αυτά περιλαμβανόταν ιμπρεσιονιστικά και έργα του μετά-ιμπρεσιονισμού, μεταξύ των οποίων κορυφαία έργα των βαν Γκογκ, Γκογκέν, Πικάσο, Dufrénoy και Ματίς. Στα έργα του βαν Γκογκ περιλαμβάνεται και το Κόκκινο αμπέλι (γαλλικά: La Vigne rouge), που απ’ ό, τι φαίνεται είναι ο μόνος πίνακας που είχε πουλήσει ο βαν Γκογκ κατά τη διάρκεια της ζωής του[1]. Το 1937, το όνομα του Πούσκιν δόθηκε στο μουσείο, γιατί η Σοβιετική Ένωση σηματοδότησε εκείνη τη χρονιά τα 100χρόνια από το θάνατό του.

Αρχαιολογική συλλογή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα έργα από την Πινακοθήκη της Δρέσδης η οποία είχε εκκενωθεί, ήταν στην Μόσχα για 10 χρόνια. Τελικά η συλλογή επέστρεψε στην Ανατολική Γερμανία, παρά την κάθετη αντίθεση των υπευθύνων του μουσείου, κυρίως της Ιρίνα Αντόνοβα, η οποία ήταν η διευθύντρια του μουσείου από το Φεβρουάριο του 1961. Στο Μουσείο Πούσκιν ακόμα βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος του Θησαυρού του Πριάμου, που είχε λεηλατηθεί από την Τροία από τον γερμανό αρχαιολόγο Ερρίκο Σλίμαν[2][3], τον οποίο και είχε πάρει ο Σοβιετικός Στρατός (Κόκκινος Στρατός) από το Μουσείο Περγάμου στο Βερολίνο[4].

Συλλογή νομισμάτων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μουσείο Πούσκιν διαθέτει νομισματική συλλογή, για την οποία δεν υπάρχουν εκδόσεις. Περιλαμβάνει αρχαιολογικά ευρήματα από την Κεντρική Ασία, όπως μια πλειάδα νομισμάτων της περιόδου των βασιλείων Κους-Σασσανίδες, η οποία αποκτήθηκε το 2002[5].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Anna Boch.com, the woman that bought the only painting Van Gogh sold during his life». Annaboch.com. 1986-03-03. http://www.annaboch.com. Ανακτήθηκε στις 2012-06-11. 
  2. German archaeologist Heinrich Schliemann who, in 1873, illegally smuggled from Turkey to Athens the Early Bronze Age hoard of precious metalwork known as "Priam's Treasure," which he had discovered. The archaeology of Mediterranean prehistory. 2005. σελ. 307. ISBN 0-631-23268-0. http://books.google.com/books?id=W4lrBgdwto8C&printsec=frontcover&hl=pl&source=gbs_navlinks_s#v=onepage&q=&f=false. Ανακτήθηκε στις 2009-08-27. 
  3. Schliemann illegally smuggled the loot to Berlin, convinced he had found evidence of the Iliad's famed ancient city.'"Top 10 Plundered Artifacts - Priam's Treasure". www.time.com. 2009-03-05. http://www.time.com/time/specials/packages/article/0,28804,1883142_1883129_1883013,00.html. Ανακτήθηκε στις 2009-08-27. 
  4. Tolstikov, Vladimir; Treister, Mikhail (1996). The Gold of Troy. Searching for Homer's Fabled City. Harry N. Abrams. ISBN 0-8109-3394-2. 
  5. Vasudeva Imitations and Kushano Sasanian Coppers from Turkmenistan |journal=Moneti i Medali |last=Smirnova |first=N |year=1996 |pages=130-133.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Pushkin Museum της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Συντεταγμένες: 55°44′50″N 37°36′18″E / 55.74722°N 37.60500°E / 55.74722; 37.60500