Μεσιέ 35

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μεσιέ 35
M35atlas.jpg
Το Μεσιέ 35 και το πυκνότερο NGC 2158, το οποίο διακρίνεται κάτω δεξία.
Credit: 2MASS/NASA
Παρατηρησιακά δεδομένα (J2000 Εποχή)
Αστερισμός Δίδυμοι
Ορθή αναφορά 06h 09.1m[1]
Απόκλιση +24° 21′ [1]
Απόσταση 2.800 έτη φωτός (850 pc)
Φαινόμενο μέγεθος (V) 5,3
Φαινόμενες διαστάσεις (V) 28’
Άλλοι προσδιορισμοί NGC 2168[1]
Δείτε επίσης: Ανοικτό σμήνος, Κατάλογος ανοικτών σμηνών

Το Μεσιέ 35 (γνωστό και ως M 35 και NGC 2168) είναι ένα ανοικτό σμήνος σε απόσταση περίπου 2.800 ετών φωτός στον αστερισμό Δίδυμοι. Το σμήνος απλώνεται σε μία περιοχή του ουρανού συγκρίσιμη με το μέγεθος της πανσέληνου.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μεσιέ 35 ανακαλύφθηκε από τον Φίλιπ Λόυς ντε Σεζώ το 1745 και ανακαλύφθηκε αργότερα ανεξάρτητα από τον Τζον Μπέβις πριν το 1750. Ο Σαρλ Μεσιέ το προσέθεσε στον κατάλογό του τις 30 Αυγούστου 1764, αναγνωρίζοντας την ανακάλυψη του Τζον Μπέβις.

Χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μεσιέ 35 αποτελείται από αρκετές εκατοντάδες άστρα, εκ των οποίων 120 είναι λαμπρότερα από μέγεθος 13. Ο συνολικός αριθμός των μελών του σμήνους κυμαίνεται από 200 σε 500. Η διάμετρός του είναι περίπου 25 έτη φωτός και η ηλικία του είναι περίπου 100 εκατομμύρια έτη. Η μάζα του Μεσιέ 35 έχει υπολογιστεί με βάση τη μέθοδο υπολογισμού μάζας Λέοναρντ-Μέριττ, που βασίζεται στις ταχύτητες των μελών του, μεταξύ 1.600 και 3.200 ηλιακών μαζών.[2]

Το Μεσιέ 35 αποτελείται από πολλά άστρα που είναι κίτρινοι και πορτοκαλί γίγαντες. Το λαμπρότερο μέλος του, που βρίσκεται στην κύρια ακολουθία είναι ένα άστρο φάσματος Β3 και φαινόμενο μέγθος +8,2.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «SIMBAD Astronomical Database». Results for Messier 35. http://simbad.u-strasbg.fr/simbad/sim-basic?Ident=M35&submit=SIMBAD+search. Ανακτήθηκε στις 2006-12-08. 
  2. Leonard, P. J. T.; Merritt, D. (April 1, 1989), «The mass of the open star cluster M35 as derived from proper motions», The Astrophysical Journal 339 (1): 195-208, http://adsabs.harvard.edu/abs/1989ApJ...339..195L 
  3. Federico Manzini (2000). Nuovo Orione - Il Catalogo di Messier. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα