Μεσιέ 54

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μεσιέ 54
Messier 54 Hubble WikiSky.jpg
Το Μεσιέ 54 από το ΔΤΧ
Credit: ΝΑΣΑ/STScI/WikiSky
Observation data (J2000 εποχή)
Τάξη ΙΙΙ
Αστερισμός Τοξότης
Ορθή αναφορά 18h 55m 03.28s[1]
Απόκλιση -30° 28′ 42.6″[1]
Απόσταση 87.400 έτη φωτός [2] (26.800 pc)
Φαινόμενο μέγεθος (V) 7,6
Φαινόμενες διαστάσεις (V) 12’
Φυσικά χαρκτηριστικά
Μάζα kg ( Μ{\odot})
Ακτίνα 153 έτη φωτός
Εκτιμώμενη ηλικία 13 x 109 [3]
Αξιοπρόσεκτα
χαρακτηριστικά
πιθανόν εξωγαλαξιακό
Άλλοι προσδιορισμοί NGC 6715,[1] GCl 104[1]
Δείτε επίσης: Σφαιρωτό σμήνος, Κατάλογος σφαιρωτών σμηνών


Το Μεσιέ 54 (γνωστό και ως M54 και NGC 6715) είναι ένα σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 87.500 ετών φωτός στον αστερισμό Τοξότης. Είναι πιθανό να μην ανήκει στο Γαλαξία, αλλά σε ένα δορυφόρο του, τον SagDEG.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μεσιέ 54 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1778. Ο Ουίλιαμ Χέρσελ κατάφερε να αναλύσει τις εξώτερες περιοχές του, αν και αναλύεται σε άστρα πολύ δύσκολα.

Χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μεσιέ 54 έχει διάμετρο περίπου 300 έτη φωτός και είναι ένα από τα πυκνότερα γνωστά σφαιρωτά σμήνη, με τάξη συγκέντρωσης ΙΙΙ. Το απόλυτο μέγεθος του Μεσιέ 54 είναι -10, κάνοντάς το ένα από τα πιο φωτεινά γνωστά σφαιρωτά σμήνη και στο Γαλαξία μόνο το εντυπωσιακό Ωμέγα Κενταύρου είναι φωτεινότερο.

Τα λαμπρότερα μέλη του Μ54 έχουν φαινόμενο μέγεθος 15,5. Επιπλέον, στο Μ54 έχουν εντοπιστεί τουλάχιστον 82 μεταβλητοί αστέρες, εκ των οποίων τουλάχιστον 55 είναι μεταβλητοί τύπου RR Lyrae, ενώ δύο είναι ημι-κανονικοί κόκκινοι μεταβλητοί με περιόδους 77 και 101 μέρες.

Τον Ιούλιο του 2009, μία ομάδα αστρονόμων εντόπισε ενδείξεις ύπαρξης μίας μαύρης τρύπας ενδιάμεσης μάζας στο πυρήνα του Μεσιέ 54 με μάζα περίπου 104 Μ{\odot}.[4]

Θέση στο διάστημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για πολύ καιρό θεωρούνταν ότι απείχε από τη Γη περίπου 55.000 έτη φωτός, αλλά το 1994 ανακαλύφθηκε ότι το Μεσιέ 54 δεν ήταν μέρος του Γαλαξία, αλλά ήταν στην πραγματικότητα μέρος του ελλειπτικού νάνου του Τοξότη, ενός από τα πιο πρόσφατα ανακαλυφθέντα μέλη της τοπικής ομάδας γαλαξιών. [5] Έτσι το Μεσιέ 54 είναι το πρώτο εξωγαλαξιακό σφαιρωτό σμήνος που ανακαλύφθηκε, αν και δεν αναγνωριζόταν ως τέτοιο.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 «SIMBAD Astronomical Database». Results for NGC 6715. http://simbad.u-strasbg.fr/Simbad. Ανακτήθηκε στις 2006-11-16. 
  2. Gavin Ramsay and Kinwah Wu, Chandra observations of the globular cluster M54
  3. Geisler, Doug; Wallerstein, George; Smith, Verne V.; Casetti-Dinescu, Dana I. (September 2007), «Chemical Abundances and Kinematics in Globular Clusters and Local Group Dwarf Galaxies and Their Implications for Formation Theories of the Galactic Halo», The Publications of the Astronomical Society of the Pacific 119 (859): 939–961, doi:10.1086/521990, http://adsabs.harvard.edu/abs/2007PASP..119..939G 
  4. Ibata, R.; Bellazzini, M.; Chapman, S. C.; Dalessandro, E.; Ferraro, F.; Irwin, M.; Lanzoni, B.; Lewis, G. F. και άλλοι. (July 2009), «Density and Kinematic Cusps in M54 at the Heart of the Sagittarius Dwarf Galaxy: Evidence for A 10^4 M_{sun} Black Hole?», The Astrophysical Journal Letters 699 (2): L169-L173, doi:10.1088/0004-637X/699/2/L169, http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/bib_query?arXiv:0906.4894 
  5. Siegel, Michael H.; Dotter, Aaron; Majewski, Steven R.; Sarajedini, Ata; Chaboyer, Brian; Nidever, David L.; Anderson, Jay; Marín-Franch, Antonio και άλλοι. (September 2007), «The ACS Survey of Galactic Globular Clusters: M54 and Young Populations in the Sagittarius Dwarf Spheroidal Galaxy», The Astrophysical Journal 667 (1): L57-L60, doi:10.1086/522003, http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/bib_query?bibcode=2007ApJ...667L..57S 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα