Μάικλ Τσιμίνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μάικλ Τσιμίνο
Γέννηση 3 Φεβρουαρίου 1939 (1939-02-03) (75 ετών)
Τόπος γέννησης Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες ΑμερικήςCountry flag
Υπηκοότητα Αμερικανική
Είδος Τέχνης Σκηνοθέτης
Βραβεύσεις Όσκαρ Σκηνοθεσίας (1)

Ο Μάικλ Τσιμίνο (αγγλ. Michael Cimino), γεννημένος στις 3 Φεβρουαρίου του 1939.[1], είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός και συγγραφέας, βραβευμένος με Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταινία του 1978 Ο Ελαφοκυνηγός (The Deer Hunter). Ο σκηνοθέτης δίχασε την κοινη γνώμη την περίοδο της κυκλοφορίας της ταινίας Ο Ελαφοκυνηγός για τον τρόπο με τον οποίο απεικόνισε τα βασανιστήρια που υπέστη μια ομάδα Αμερικανών στρατιωτών, σε βιετναμέζικο στρατόπεδο.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τσιμίνο γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη από μια οικογένεια Ιταλών μεταναστών[2][3]. Από μικρός αγαπούσε την τέχνη κι αφιέρωνε το χρόνο του στη μελέτη της γλυπτικής, της αρχιτεκτονικής, της μουσικής και της λογοτεχνίας. Το 1962 εισάγεται στο πανεπιστήμιο Γέιλ για να σπουδάσει γλυπτική και ταυτόχρονα άρχισε να δημιουργεί για λογαριασμό τς τηλεόρασης ντοκιμαντέρ και διαφημιστικά σποτ. Έπειτα παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στο Actor's Studio.

Το 1971 ο σκηνοθέτης μεταφέρθηκε στο Λος Άντζελες, όπου άρχισε να γράφει σενάρια για ταινίες. Έγραψε τα σενάρια για ταινίες όπως το δράμα επιστημονικής φαντασίας Περιπέτεια στο Διάστημα (Silent Running) και τη δεύτερη ταινία της σειράς με τον Κλιντ Ίστγουντ Ο Βρώμικος Χάρι με τίτλο Ένα Μάγκνουμ 44 για τον Επιθεωρητή Κάλαχαν (Magnum Force, 1973). Οι συγγραφικές ικανότητες του Τσιμίνο εντυπωσίασαν τον Ίστγουντ, ο οποίος αποφάσισε να αγοράσει ένα σενάριο με τίτλο Thunderbolt and Lightfoot που είχε γράψει ο νεαρός σεναριογράφος για λογαριασμό της εταιρίας παραγωγής του Malpaso. Στη συνέχεια ο Τσιμίνο κλήθηκε να σκηνοθετήσει τον Ίστγουντ και τον νεαρό Τζεφ Μπρίτζες στο έργο που είχε γράψει ο ίδιος κι αφορούσε τα σχέδια δυο φίλων, ενός πρώην στρατιώτη του πολέμου της Κορέας με το παρατσούκλι Thunderbold (Ίστγουντ) κι ενός μικροαπατεώνα με το παρατσούκλι Lightfoot (Μπρίτζες), οι οποίοι επιχειρούν να ληστέψουν μια τράπεζα στη Μοντάνα. Ο Ίστγουντ ήθελε αρχικά να σκηνοθετήσει ο ίδιος την ταινία, αλλά ο ενθουσιασμός του Τσιμίνο τον έπεισε να τον αφήσει να αναλάβει εκείνος τη σκηνοθεσία. Η ταινία κυκλοφόρησε με τίτλο Η Μεγάλη Ληστεία της Μοντάνα (Thunderbold and Lightfoot, 1974), έκανε τεράστια επιτυχία κάνοντας εισπράξεις 25.000.000 δολαρίων με προϋπολογισμό μόλις 4 εκατομμυρίων.[4]. Μετά την επιτυχία της ταινίας ο Τσιμίνο έλαβε πολλές προσφορές για τη δημιουργία ταινιών, αλλά δίσταζε να κάνει το δεύτερο βήμα, καθώς ήθελε να βρει το κατάλληλο σενάριο. Επόμενή του ταινία ήταν Ο Ελαφοκυνηγός (The Deer Hunter) που παραμένει μέχρι και σήμερα η μεγαλύτερη επιτυχία του σκηνοθέτη, ο οποίος πέρα από τη σκηνοθεσία, ανέλαβε τη συγγραφή μέρους του σεναρίου και την παραγωγή. Η ταινία βγήκε εκτός προϋπολογισμού, αλλά απέφερε στην εταιρία EMI τεράστια κέρδη και την εύνοια των κριτικών[5]. Παρά τις αντιδράσεις που έλαβε ο σκηνοθέτης για τον τρόπο με τον οποίο απεικόνιζε τους Ασιάτες, η ταινία κέρδισε 5 βραβεία όσκαρ, μεταξύ των οποίων: Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Όσκαρ Σκηνοθεσίας[6]. Το επόμενο εγχείρημα του σκηνοθέτη όμως θεωρείται ως μια από τις μεγαλύτερες αποτυχίες στην ιστορία του κινηματογράφου. Η εταιρία United Artists του έδωσε πλήρη ελευθερία για να γυρίσει την ταινία την επική υπερπαραγωγή Η Πύλη της Δύσεως (Heaven's Gate) αλλά ο σκηνοθέτης ξεπέρασε πολλές φορές τον προϋπολογισμό. Όταν κυκλοφόρησε η ταινία δεν είχε ούτε την αναμενόμενη επιτυχία, αλλά ούτε και τη στήριξη των κριτικών. Το αποτέλεσμα ήταν η χρεωκοπία της εταιρίας United Artists. Οι επόμενες ταινίες του σκηνοθέτη θεωρήθηκαν η μια πιο αποτυχημένη από την άλλη και τα θέματα τα οποία πραγματευόταν ήταν πάντοτε αμφιλεγόμενα. Επόμενη ταινία μετά την Πύλη της Δύσεως ήταν Η Χρονιά του Δράκου (Year of the Dragon) που σχολιάστηκε αρνητικά για μια ακόμη φορά για τον τρόπο με τον οποίο απεικονίζει τους Ασιάτες.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Box Office Ιδιότητα Notes
1972 Περιπέτεια στο Διάστημα (Silent Running) Σεναριογράφος Ντεμπούτο στη συγγραφή σεναρίου
1973 Ένα Μάγκνουμ 44 για τον Επιθεωρητή Χάρι (Magnum Force) $39,768,000[7] Σεναριογράφος
1974 Η Μεγάλη Ληστεία της Μοντάνα (Thunderbolt and Lightfoot) $21,700,000[8] Σκηνοθέτης/Σεναριογράφος Σκηνοθετικό Ντεμπούτο
1978 Ο Ελαφοκυνηγός (The Deer Hunter) $48,979,328[9] Σκηνοθέτης/Σεναριογράφος/Παραγωγός Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Όσκαρ Σκηνοθεσίας
1979 Το Τριαντάφυλλο (The Rose) $29,174,648[10] Σεναριογράφος (δεν αναφέρεται στους τίτλους)[11][12]
1980 Η Πύλη της Δύσεως (Heaven's Gate) $3,484,331[13] Σκηνοθέτης/Σεναριογράφος Θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες αποτυχίες στην ιστορία του κινηματογράφου
1981 Τα Σκυλιά του Πολέμου (The Dogs of War) $5,484,132[14] Σεναριογράφος (δεν αναφέρεται στους τίτλους)[11][12]
1985 Η Χρονιά του Δράκου (Year of the Dragon) $18,707,466[15] Σκηνοθέτης/Σεναριογράφος
1987 Ο Σικελός (The Sicilian) $5,406,879 Σκηνοθέτης
1990 Ώρες Αγωνίας (Desperate Hours) $2,742,912[16] Σκηνοθέτης
1996 The Sunchaser $21,508[17] Σκηνοθέτης Τελευταία ολοκληρωμένη ταινία
2007 No Translation Needed Σκηνοθέτης Κομμάτι με τίτλο To Each His Own Cinema

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Heard, p. 26.
  2. Andrews, p. 249.
  3. Lawton, Ben (2001). "America Through Italian/American Eyes: Dream or Nightmare?". From the Margins: Writing in Italian Americana. Purdue University. [Cimino is said to be Italian/American]
  4. Eliot, Marc (October 6, 2009). American Rebel: The Life of Clint Eastwood (1st ed.). New York, NY: Rebel Road, Inc. p. 155. ISBN 978-0-307-33688-0.
  5. Deeley, p. 197.
  6. Dirks, Tim. "The Deer Hunter (1978)". Greatest Films. Retrieved 2010-05-26.
  7. "Magnum Force (1973)". Box Office Mojo. Retrieved 2011-05-31.
  8. "Thunderbolt and Lightfoot (1974)". Box Office Mojo. Retrieved 2011-05-31.
  9. "The Deer Hunter (1978)". Box Office Mojo. Retrieved 2011-05-31.
  10. "The Rose (1979)". Box Office Mojo. Retrieved 2011-05-31.
  11. 11,0 11,1 Hickenlooper, p. 76
  12. 12,0 12,1 Bach, p. 83
  13. "Heaven's Gate (1980)". Box Office Mojo. Retrieved 2011-05-31.
  14. "The Dogs of War (1981)". Box Office Mojo. Retrieved 2011-05-31.
  15. "Year of the Dragon (1985)". Box Office Mojo. Retrieved 2011-05-31.
  16. "Desperate Hours (1990)". Box Office Mojo. Retrieved 2011-05-31.
  17. "The Sunchaser (1996)". Box Office Mojo. Retrieved 2011-05-31.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Hickenlooper, George (May 1991). "Michael Cimino: A Final Word". Reel Conversations: Candid Interviews with Film's Foremost Directors and Critics (1st ed.). Secaucus, N.J.: Citadel. pp. 76–89. ISBN 978-0-8065-1237-2.
  • Bliss, Michael (1985). Martin Scorsese & Michael Cimino (Hardcover ed.). Metuchen, NJ: Scarecrow Press Inc. ISBN 0-8108-1783-7.
  • Heard, Christopher (2006). Mickey Rourke: High and Low. London, England: Plexus Publishing Ltd. ISBN 978-0-85965-386-2.
  • Bach, Steven (September 1, 1999). Final Cut: Art, Money, and Ego in the Making of Heaven's Gate, the Film That Sank United Artists (Updated ed.). New York, NY: Newmarket Press. ISBN 978-1-55704-374-0.
  • Andrews, Nigel (1991) [August 11, 1983]. "Michael Cimino". In Andrew Britton. Talking Films: The Best of the Guardian Film Lectures (Hardcover ed.). London, England: Fourth Estate Ltd. pp. 245–266. ISBN 1-872180-17-5.
  • Deeley, Michael (April 7, 2009). Blade Runners, Deer Hunters, & Blowing the Bloody Doors Off: My Life in Cult Movies (Hardcover ed.). New York, NY: Pegasus Books LLC. ISBN 978-1-60598-038-6.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]