Λεοπόλδος Α΄ του Βελγίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λεοπόλδος Α΄
Saksen-Koburg Leopold-2a.jpeg
Ο Λεοπόλδος Α΄ του Βελγίου
Βασιλιάς των Βέλγων
Περίοδος εξουσίας
21 Ιουλίου 183110 Δεκεμβρίου 1865
Διάδοχος Λεοπόλδος Β΄
Οίκος Σαξ Κόμπουργκ και Γκόθα
Γέννηση 16 Δεκεμβρίου 1790
Κάστρο Έρενμπουργκ, Σαξ-Κόμπουργκ-Σάαλφεντ
Θάνατος 10 Δεκεμβρίου 1865 (74 ετών)
Βέλγιο
Πατέρας Φραγκίσκος
Μητέρα Αυγούστα του Ρέους-Έμπερσντορφ
Σύζυγος Καρλόττα Αυγούστα
Λουίζα Μαρία
Επίγονοι Λουδοβίκος Φίλιππος
Λεοπόλδος
Φίλιππος
Καρλόττα

Ο Λεοπόλδος Α΄ (πλήρες όνομα: Λεοπόλδος Γεώργιος Χριστιανός Φρειδερίκος, γερμανικά: Leopold Georg Christian Friedrich, 16 Δεκεμβρίου 1790 - 10 Δεκεμβρίου 1865), γιος του δούκα του Saxe-Coburg-Saalfeld, Φραγκίσκου, ήταν ο πρώτος βασιλιάς του Βελγίου και ιδρυτής της δυναστείας Σαξωνίας Κοβούργου Γκόθα (Saxe-Coburg-Gotha) της χώρας αυτής.

Γεννήθηκε το 1790 στη Βαυαρία. Το 1816 παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Καρολίνα Αυγούστα της Ουαλλίας, κόρη του Βασιλιά του Ηνωμένου Βασιλείου Γεωργίου Δ΄. Επ' ευκαιρία του γάμου του, έλαβε τον βαθμό του Στρατάρχη του Βρετανικού Στρατού και έγινε Ιππότης του Τάγματος της Περικνημίδας. Η γυναίκα του πέθανε την επόμενη χρονιά στη διάρκεια τοκετού.

Το 1830, μετά την υπογραφή της συνθήκης ανεξαρτησίας της Ελλάδας, του προσφέρθηκε ο Θρόνος της χώρας. Αυτός όμως αρνήθηκε (και τη θέση κατέλαβε ο Όθων της Βαυαρίας). Τον επόμενο χρόνο, και έχοντας κηρύξει ανεξαρτησία από την Ολλανδία στις 4 Οκτωβρίου 1830, το Κοινοβούλιο του νεοσύστατου κράτους του Βελγίου του προσέφερε το Θρόνο, τον οποίο αυτός δέχθηκε στις 26 Ιουνίου 1831. Στις 21 Ιουλίου του ίδιου έτους ορκίστηκε «Βασιλιάς των Βέλγων», ημέρα που έκτοτε είναι Εθνική Εορτή.

Το 1832 παντρεύτηκε τη Λουίζα Μαρία της Ορλεάνης, κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Φιλίππου, με την οποία απέκτησε 4 παιδιά. Ανάμεσα σ' αυτά συγκαταλέγεται η Σαρλότ, σύζυγος του Μαξιμιλιανού, του Αυστριακού αυτοκράτορα του Μεξικού.

Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 1865 και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Λεοπόλδος Β΄.