Ιωάννης Καλογεράς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ιωάννης Β. Καλογεράς γεννήθηκε στο χωριό Σπαρτιάς, ορεινής Τριχωνίδος, Αιτωλοακαρνανίας. Ακολούθησε στρατιωτική καρριέρα, σπουδάζοντας κατά πρώτον στη Σχολή των Ευελπίδων και εν συνεχεία στην Ecole Superieur “De Geure” στο Παρίσι απ' όπου ως υπολοχαγός ανεκλήθη το 1912 να λάβει μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους. Τοποθετήθηκε στο επιτελείο της IV Μεραρχίας και υπό τις διαταγές του μεράρχου Μοσχοπούλου συμμετείχε στο σχεδιασμό του κυκλωτικού ελιγμού που κατέληξη στην επιτυχή έκβαση της μάχης του Σαρανταπόρου, μάχης σημαντικότατης για την έγκαιρη κατάληψη της Θεσσαλονίκης. Το Δεκέμβριο 1912 εισηγήθηκε πρώτα στον αρχιστράτηγο Σαπουντζάκη και εν συνεχεία στον αρχιστράτηγο διάδοχο Κωνσταντίνο την κατάληψη της Τσούκας, στρατηγικού λόφου δυτικά του Μπιζανίου, η οποία υπήρξε επιτυχής και άνοιξε το δρόμο για την κατάληψη στις 21 Φεβρουαρίου 1913 των Ιωαννίνων. Εν συνεχεία συμμετείχε ως λοχαγός της IV Μεραρχίας κατά τον Β Βαλκανικό πόλεμο στην μάχη και κατάληψη του Κιλκίς τον Ιούνιο 1913. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος υπηρέτησε ως αντισυνταγματάρχης Επιτελάρχης ΙΙ Μεραρχίας και αργότερα υπηρέτησε ως συνταγματάρχης υπαρχηγός του εν Σμύρνη Γενικού Επιτελείου το Φεβρουάριον του 1920. Το Μάρτιο του 1920 τοποθετήθηκε ως επιτελάρχης της στρατιάς Θράκης υπό τη διοίκηση αντιστρατήγου κ. Ε. Ζυμβρατάκη, συμβάλλοντας στη συγκρότησή της και κατάληψη της Δυτικής και Ανατολικής Θράκης.

Παραιτήθηκε από τις τάξεις του στρατού τον Αύγουστο του 1923 και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου τον βρήκε το αντεπαναστατικό κίνημα που είχε ως στόχο την παλιννόστηση της μοναρχίας στην Ελλάδα. Ο Ι. Καλογεράς συμμετείχε στην κατάπνιξη του κινήματος, κηρύσσοντας εθελουσία επιστράτευση στα νησιά, δημιουργώντας σύνταγμα δυνάμεως 3000 εθελοντών στην Αθήνα, και επιτυγχάνοντας την εκκαθάριση της Μακεδονίας και της Ηπείρου και την περικύκλωση και παράδοση άνευ αιματοχυσίας στον Κιθαιρώνα του κατά των Αθηνών βαδίζοντος αντεπαναστατικού 6ου Σώματος Στρατού Πελοποννήσου. Έτσι συνετέλεσε στην πτώση της μοναρχίας και την ανακήρυξη της Β Ελληνικής Δημοκρατίας.

Εν συνεχεία ασχολήθηκε με την πολιτική, και εξελέγη πρώτη φορά το 1923 και συνεχώς έκτοτε βουλευτής Αθηνών τιμώμενος πάντοτε με το αξίωμα του προέδρου της επί των στρατιωτικών επιτροπής μέχρι του Δεκεμβρίου του 1930 οπότε διορίσθηκε Υπουργός Γενικός Διοικητής Θράκης, συντελών στην ανασυγκρότηση της Δυτικής Θράκης.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]