Γαζή Αχμέτ Εβρενός
Ο Γαζή Αχμέτ Εβρενός (Gazi Evrenos Beg ή Hadji Gazi Evrenos), γνωστός και με τα ονόματα Ἐβρενέζ[1], Εβρενός, Ἀβρανέζης, Βρανέζης, Βρενέζ, Βρενέζης ή Βρενές[2]) (1288- 17 Νοεμβρίου 1417) ήταν Οθωμανός στρατηγός[1] απόγονος της γνωστής ελληνικής καταγωγής[3][4] οικογένειας Evrenosogullari. Γεννήθηκε στο Παλαιόκαστρο (σημερινό Μπαλίκεσιρ, Balıkesir) [5] της Τουρκίας, και πέθανε στο Γενίτσει Βαρντάρ (Yenice-i Vardar) [1] (σημερινά Γιαννιτσά).
Βιογραφία [Επεξεργασία]
Το πραγματικό του όνομα ήταν Εβρέν (Evren), αλλά μεταξύ των ελληνικών πληθυσμών αναφέρονταν και ως Εβρενέζ ή με παρόμοια ονόματα [1]. Υπηρέτησε τον Οθωμανικό στρατό από το 1359 ως στρατηγός υπηρέτησε με το Σουλεϊμάν Πασά, Μουράτ Α΄, Βαγιαζήτ Α΄ και Σουλεϊμάν Τσελεμπή συμμετείχε σε πολλές σημαντικές μάχες των Οθωμανών. Κατέκτησε τη ρωμαίικη (βυζαντινή) Θράκη, τη Μακεδονία, και κατέκτησε την Κόρινθο το 1397. [1]
Οι Ρωμιοί χαρακτήριζαν με αρνητικό τρόπο τον Εβρένο. Ο βασιλεύς αυτοκράτωρ Μανουήλ Β' αναφέρει σε γραπτό του έργο, το 1409, ότι ο Εβρενός ήταν αιμοβόρος με "απαράμιλλη" έχθρα για τους Χριστιανούς. [1]
Ο Γαζί Εβρένος μπέης υπήρξε ιδρυτής του οθωμανικού οίκου Εβρενόζογλου, τουρκικού κλάδου του βυζαντινού οίκου των Ουρανών. Υπήρξε επίσης και ο κύριος κατακτητής των Βαλκανίων (ως uc beyi, ήτοι αρχιστράτηγος, με τη συμβολή άλλων Οθωμανών πολέμαρχων, όπως οι σεχζαντέ Μουσταφά, Χατζή Ιλ Μπεγί και ούτς μπεγί Τουραχάν, μάλλον συμπληρωματική), με θρυλική, αν και μάλλον απίθανη, μακροβιότητα 129 χρόνων. Φαίνεται ότι μεταξύ των πολυάριθμων απογόνων του άρχοντα Εβρενός Γαζή, μεταξύ των οποίων και ο Γαζή Αχμέτ, προφανώς η μνήμη κάποιων χάθηκε στη λήθη, με τα κατορθώματά τους να ενσωματώνονται στα επιτεύγματα του ένδοξου προγόνου τους.
Στην Κομοτηνή ο Γαζή Εβρένος έκτισε το Ιμαρέτ Κομοτηνής κοντά στα ανατολικά τείχη του βυζαντινού κάστρου των Κουμουτζηνών το οποίο διασώζεται μέχρι σήμερα και είναι εκκλησιαστικό μουσείο. [6] [7]
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Reinert, Steven W. (1991). Evrenos. Oxford Dictionary of Byzantium. 2. New York/Oxford: Oxford University Press. σσ. 765.
- ↑ Trapp, Erich; Walther, Rainer; Beyer, Hans-Veit; Sturm-Schnabl, Katja (1976–1996). Ἐβρενέζ. Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit. 3. Wien: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. σσ. 207–208.
- ↑ Armies of the Ottoman Turks 1300-1774, Σελίδα 5
- ↑ P. Voutierides, “Neai Ellenikai Poleis-Yenitsa” Panathinaia 25 (1912-13), p. 210.
- ↑ Μπλιάτκας Θωμάς. Νάουσα, Νιάουστα, Neguš, Agoustos, Njaušta, Neaguš, Agostos, Naoussa, Něgušă, Niausa, Niaousa, Augusta. Bliatkas Thomas. σελ. 24-25. ISBN 9789609337625.
- ↑ Ιμαρέτ Κομοτηνής. Οδυσσεύς - Ιστοσελίδα Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=1775. Ανακτήθηκε στις 2012-01-09.
- ↑ Εκκλησιαστικό Μουσείο Ιεράς Μητροπόλεως Μαρωνείας και Κομοτηνής. Οδυσσεύς - Ιστοσελίδα Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. http://odysseus.culture.gr/h/1/gh152.jsp?obj_id=3525. Ανακτήθηκε στις 2012-01-09.
