Βασίλι Λεοντίεφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η μεγάλη συμβολή του Βασίλι Λεοντίεφ (Wassily Leontief, 1905-1999 και Νόμπελ Οικονομίας το 1973) στη θεωρία της γενικής ισορροπίας είναι κυρίως το γνωστό υπόδειγμα των εισροών-εκροών (input-output analysis).

Υπόδειγμα εισροών-εκροών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τη θεωρητική του θεμελίωση αρχικά και τις πολλαπλές του εφαρμογές στη συνέχεια αποδείχθηκε πρωτοποριακό. Και τούτο γιατί, σε χαρακτηριστική διαφοροποίηση με τα υποδείγματα γενικής ισορροπίας του Walras και πιο πρόσφατων θεωρητικών συμβολών, ο προσανατολισμός του είναι καθαρά εμπειρικός. Ειδικότερα στο υπόδειγμα αυτό δίδεται έμφαση στη δυνατότητα μετρήσεως των μεταβλητών και των παραμέτρων με στόχο την εξαγωγή συμπερασμάτων μέσω ποσοτικής ανάλυσης των δεδομένων. Εξ αιτίας αυτού του προσανατολισμού ήταν φυσιολογικό το υπόδειγμα να στηριχθεί σε απλοποιητικές υποθέσεις.

Στις πρώτες εξειδικεύσεις μια συνήθης υπόθεση ήταν ότι η τελική ζήτηση των προϊόντων και υπηρεσιών προσδιοριζόταν εξωγενώς. Έτσι διαμορφώθηκε το ανοικτό υπόδειγμα. Αργότερα η υπόθεση αυτή αντικαταστάθηκε με την παραδοχή ότι η τελική ζήτηση προσδιορίζεται ενδογενώς από το εισόδημα των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα να διαμορφωθεί το κλειστό υπόδειγμα. Άλλοι περιορισμοί μερικοί από τους οποίους έχουν γίνει εν τω μεταξύ λιγότερο περιοριστικοί, ήταν ότι οι παραγωγικοί συντελεστές χρησιμοποιούνται στην παραγωγή με σταθερές αναλογίες, ότι κάθε κλάδος παράγει ένα ομοιογενές προϊόν και ότι δεν λαμβάνει χώρα τεχνολογική πρόοδος.

Αξίζει να σημειωθεί ότι υπό την επίβλεψή του ήταν οι διδακτορικές διατριβές των Βέρνον Σμιθ, Ρόμπερτ Σόλοου, Πολ Σάμιουλεσον και Κάρεν Πολένσκε.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Wassily Leontief (1966), Input-Output Economics, Oxford University Press, New York