Αμαρτία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Αμαρτία είναι η παράβαση του θρησκευτικού νόμου από τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος μπορεί να αμαρτήσει είτε με την πράξη είτε με τη σκέψη του. Γιατί, όπως διδάσκει ο Χριστιανισμός, αρκεί και μόνο να επιθυμήσει κανείς κάτι κακό, για να θεωρηθεί ότι αμάρτησε.

Τα πιο σημαντικά αμαρτήματα είναι η πλεονεξία, η περηφάνια, ο φθόνος, η μνησικακία, η τεμπελιά, η λαιμαργία, η ασέλγεια, η πορνεία και η ματαιοδοξία. Ακόμα, αμαρτήματα είναι και η κλεψιά, το ψέμα, η μοιχεία και όσα άλλα απαγορεύονται από τις Δέκα Εντολές, που έδωσε ο Θεός στους ανθρώπους δια μέσου του Μωυσή. Ο άνθρωπος αμαρτάνει επειδή ο Θεός τον άφησε ελεύθερο να διαλέξει ποιο δρόμο να ακολουθήσει και ποιες πράξεις να αποφύγει. Ακριβώς γι'αυτή την ελευθερία του ο άνθρωπος έχει και την ευθύνη των πράξεών του. Έτσι οι κακές πράξεις του τον βαραίνουν. Όταν όμως ο άνθρωπος πραγματικά μετανιώσει για τις αμαρτίες του, συγχωρείται από το Θεό. Άφεση των αμαρτιών τους ζητούν οι άνθρωποι δια μέσου των ιερέων, που θεωρούνται ως αντιπρόσωποι του Θεού, με την εξομολόγηση. Όμως, εκτός από τις αμαρτίες που οφείλονται αποκλειστικά στο κάθε άτομο, που προέρχονται, δηλαδή, από τις ενέργειες ή τις σκέψεις του κάθε ατόμου, υπάρχει μια άλλη αμαρτία, που είναι γνωστή ως προπατορικό αμάρτημα και βαραίνει όλο το ανθρώπινο γένος. Το προπατορικό αμάρτημα ήταν το σφάλμα του Αδάμ και της Εύας, που παραβαίνοντας την εντολή του Θεού, έφαγαν τον απαγορευμένο καρπό του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού, με αποτέλεσμα να εκδιωχθούν από τον παράδεισο (Κήπο της Εδέμ) και να χάσουν την αθανασία τους. Από το αμάρτημα αυτό εξαγνίζεται ο άνθρωπος με το βάφτισμα.



ΑΜΑΡΤΙΑhttp://www.scribd.com/doc/59358137/%CE%91%CE%BC%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%AF%CE%B1-%CE%A3%CF%80%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B4%CF%89%CE%BD-%CE%A4%CF%83%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%AF%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%82